25TH HOUR

Monty Brogan is een drugsverkoper die verlinkt werd en een gevangenisstraf van 7 jaar moet uitzitten. Elk van de andere personages gaat op zijn eigen manier met dit feit om. Zijn vriendin Naturelle, van wie Monty niet zeker is of zij degene is die hem verlinkt heeft of niet, probeert nog zoveel mogelijk tijd met hem door te brengen en bij te praten. Ze beseft echter dat ze hem tijdens die laatste dag met nog enkele andere mensen moet delen. Zo is er ook Monty's vader. Voor hem valt het afscheid van zijn enige kind natuurlijk enorm zwaar, ook al omdat hij zich schuldig voelt aan de hele situatie. Zijn twee jeugdvrienden hebben dan weer erg tegenstrijdige meningen over Monty's lot. Beursmakelaar Frank is ervan overtuigd dat het leven van zijn kameraad afgelopen is, terwijl leraar Jake meent dat Monty na de gevangenis de draad terug kan oppikken. Op het einde van de dag is de reactie van elk van deze karakters echter dezelfde; elk blijft zitten met het verwijt dat hij/zij niks gedaan om iets te veranderen aan Monty's lot.

Voor Monty is het echter duidelijk dat er maar één schuldige is. En dat is niet de man of vrouw die hem verlinkt heeft en ook niet het milieu waarin hij is opgegroeid, maar in de eerste plaats hijzelf. Monty beseft dat hij verkeerde keuzes heeft gemaakt in zijn leven en dat hij eerder uit het vak had moeten stappen. Hij verwijt zijn vrienden of familie dan ook niets. Monty heeft bovendien eigenlijk een goed karakter: dat bewijst de beginscène van de film waarin hij tegen beter weten in een halfdode hond redt.

Het is duidelijk dat New York nauw aan het hart van regisseur Spike Lee ligt. De film zit bomvol beelden die tonen hoe erg de stad na de aanslagen veranderd is. Ook het leven van de hoofdpersonages wordt hierdoor rechtstreeks of onrechtstreeks getroffen. Franks appartement bijvoorbeeld ligt vlak naast Ground Zero. Bovendien zijn er parallellen tussen Monty's lot en dat van de stad. Net zoals New York na 9/11 moet hij nu namelijk met de gevolgen leren leven. En dat is niet gemakkelijk: hij weet dat hem in de gevangenis een zeer ruwe behandeling te wachten staat en dat de toekomstperspectieven erna niet bepaald rooskleurig zijn. Het uitzicht vanuit Franks appartement op de gapende put van waar vroeger de twee torens stonden staat symbool voor de afdaling voor de hel waarnaar Monty moet afdalen.

Buiten het knappe scenario en de melancholische beelden is het sterkste punt van de film de acteerprestaties. Twee acteurs steken met kop en schouders boven de anderen uit. Brian Cox speelt met veel verve de wanhopige vader, terwijl een meer dan uitstekende Edward Norton de rol van Monty Brogan voor zijn rekening neemt. Zijn vertolking geeft aan de film een nog grotere intensiteit, meer nog, het maakt van The 25th Hour een heus meesterwerk.