Sagnier (3 juli 1979) maakt deel uit van een generatie jonge Franstalige actrices: Émilie Dequenne, Virginie Ledoyen, Natacha Régnier, Élodie Bouchez en Audrey Tatou om er maar een paar te noemen. Ze speelt de hoofdrol in twee films die in competitie meedongen naar de Gouden Palm: Swimming Pool van François Ozon en La Petite Lili van Claude Miller. Alle zichzelf respecterende kranten, tijdschriften, radio- en televisiezenders brachten de afgelopen weken fotoreportages, interviews en besprekingen. De Franse stadsbussen zijn versierd met een affiche waarop Sagnier languit in een zwart-wit gestreepte bikini ligt te zonnen aan de rand van een zwembad. Voor de schuchtere Française is de hype een kennismaking met faam en roem, glamour en glitter.
In de lage landen is Ludivine Sagnier nog niet zo bekend. Haar meest is het oog springende rol speelde ze in 8 Femmes. Ze is Catherine, het jongensachtige ondeugende meisje in het groene truitje en de blauwe pyjama dat zich door haar grote zus laat uitleggen hoe het voelt om verliefd te zijn. Wie haar amper één jaar later ziet in Swimming Pool als volbloed seksbom kan moeilijk geloven dat het om dezelfde actrice gaat. Met haar onschuldige snoetje leek ze amper vijftien, in werkelijkheid was ze op het moment van de opnames 22.
Het is één van de kenmerken van haar nog jonge carrière. Sagnier is een kameleon die zich niet op één type rol vast laat pinnen. Opgegroeid in een cultuurminnend gezin van soixante-huitards - vader is musicus, moeder en zus spelen toneel - hecht ze geen belang aan haar uiterlijk en imago. Ze is sensueel en uitdagend de ene keer, een guitig maagdje de andere keer. "Het stoort mij niet er lelijk op uit te zien op het scherm. De geloofwaardigheid van mijn personages gaat boven alles."
De enige regelmaat in haar werk is de band met regisseur François Ozon. Swimming Pool is hun derde samenwerking na het al eerder genoemde 8 Femmes en Gouttes d'eau sur Pierres Brûlantes uit 1999. In die laatste film - een gestileerde sex farce gebaseerd op een nooit uitgevoerd toneelstuk van Rainer Werner Fassbinder - onthult ze haar natuurlijke uitdrukkingskracht en vreemde schoonheid.
Gouttes... was haar eerste ervaring met grote-mensen-cinema. Haar filmloopbaan startte op haar achtste. Wie goed oplet kan haar opmerken in Cyrano de Bergerac en Je Veux Rentrer à la Maison. Ze deed ervaring op in kortfilms, tv-films en sprak stemmen in voor Franstalige versies van Hollywoodfilms. Steeds werd haar werk beter, tot ze haar geestelijke vader Ozon ontmoette en de grote doorbraak volgde. De Franse snelfilmer lijkt als geen ander het beste uit haar te kunnen halen.
Dat is bijzonder het geval in 8 Femmes waarin Sagnier uitblinkt met haar stoutmoedig en vertederend spel. Haar tegenspeelsters zijn nochtans niet van de minsten. In de all star cast vinden we onder andere Catherine Deneuve, Fanny Ardant, Virginie Ledoyen en haar grote voorbeeld Isabelle Huppert terug. Sinds deze commerciële en artistieke voltreffer heeft Ludivine de rollen voor het uitkiezen. En kiezen doet ze zorgvuldig. Voor gladde commerciële producties en die typische Franse niet-grappige komedies bedankt ze. De mogelijkheid om bij te leren en te werken met interessante collega's zijn haar criteria. Het zijn geen ijdele woorden: La Petite Lili is een moedige vrije bewerking van De Meeuw van Tsjechov. Swimming Pool is haar grote sprong voorwaarts. Haar samenspel met Charlotte Rampling vonkt en haar fysieke kwaliteiten worden door Ozon grote eer aangedaan. Op dit ogenblik vliegt Sagnier over en weer naar Australië waar ze Tinkerbelle speelt in een nieuwe versie van Peter Pan. P.J. Hogan (Muriel's Wedding en My Best Friend' s Wedding) regisseert.
Zelf blijft ze kalm bij al de commotie. Dit jaar verhuisde ze naar Parijs en nog steeds verbaast ze zich erover dat mensen haar aanstaren op straat. Op de vraag naar de negatieve gevolgen van het sterrendom, antwoordt ze laconiek: "Ik let er op dat ik geen kapotte jeansbroek aantrek en mijn haren gewassen zijn als ik op tv kom."