ANGER MANAGEMENT

In zijn imposante filmcarrière maakte Nicholson het spelen van sardonische, psychotische en anderszins gestoorde personages zijn specialiteit. Ter afwisseling was hij ook wel eens weerwolf, geflipte schrijver of Batman's aartsvijand. Patiënt Adam Sandler was de afgelopen jaren te zien in een groot aantal lompe Amerikaanse wegwerpkomedies (The Wedding Singer, The Animal, Mr. Deeds). Met Sandler - wiens populariteit in de Verenigde Staten vele malen groter is dan in Europa - tegenover Nicholson is de kans op subtiele humor vrij beperkt. Met Peter Segal achter de camera is alle hoop vervlogen. Hij schonk de filmgeschiedenis Naked Gun 33 1/3 en Nutty Professor II - the Klumps.

De woede die Dave Buznik (Sandler) moet leren te beheersen vindt zijn oorsprong in een pijnlijk jeugdtrauma. Net op het moment dat hij voor het eerst een meisje gaat zoenen, trekt een pestkop zijn broek naar beneden. Hij staat voor lul op het dorpsplein. Jaaaaaren later ontwerpt slome Dave kleding voor volslanke katten. Op een zakenvlucht krijgt hij door een hoop misverstanden ruzie met het vluchtpersoneel en wordt hij door de rechter veroordeeld tot de therapie uit de titel van de film. De groep waarbij Dave wordt ingedeeld bestaat exclusief uit halve garen waarop ook Paul Jambers met veel plezier zijn camera zou richten. Wanneer na een nieuw misverstand de rechter de intensiteit van de therapie drastisch verhoogt, komt dokter Rydell bij Dave inwonen.

Vanaf dat moment vuurt Anger Management tegen een verschroeiend tempo grappen af die bijna allemaal hun doel missen. Ze zijn of voorspelbaar of plat of flauw en meestal alle drie tegelijk. Segal serveert hysterische scènes over lesbische wellust, knallende scheten, Duitse travestieten en de grootte van het mannelijke lid. Dave en Buddy tuimelen over elkaar, zingen musicalliedjes en manen zichzelf tot kalmte met eskimowoorden.

Dr. Rydell bemoeit zich ook steeds nadrukkelijker met Dave's relatie met Linda (Marisa Tomei). Dave wacht al een tijdje op het juiste moment om haar ten huwelijk te vragen, maar durft de beslissende stap niet te zetten. Hoe meer deze romantische nevenplot aan belang wint, hoe zoutlozer de film wordt om uiteindelijk te eindigen met een tenenkrommende finale. De talloze cameo's (onder andere ex-burgemeester van New York Rudolph Giuliani & John McEnroe die woedebeheersingstherapie volgt) en gastrollen van Heather Graham, John C. Reilly, Woody Harrelson en John Turturro zijn interessant voor trivia freaks maar hebben weinig toegevoegde waarde.

Dat een enkele keer toch te lachen valt, is te danken aan de wenkbrauwen van Jack Nicholson. Vooral aan het begin van de film is hij weer zijn grappige irritante zelf. Later valt hij terug op zijn tics en wordt zijn vertolking al even routineus en leeg als die van Sandler. Na het geniale Punch-Drunk Love zet Sandler met Anger Management een stap terug. In de filmografie van Nicholson is het een van de weinige films die je niet per se gezien moet hebben.