THE SEA

King Lear op zijn Ijslands

Foto: Blueeyes Productions Foto: Blueeyes Productions Foto: Blueeyes Productions
Een Ijslandse film, het is weer eens iets anders. In eigen land deed The Sea het alvast heel goed: de film trok er meer kijkers dan Harry Potter en op de Edda Awards - de lokale versie van de oscars - ging hij met heel wat prijzen lopen. Bovendien koos Ijsland deze film uit om de oscar van beste buitenlandse film van dit jaar te gaan vertegenwoordigen, maar daar stopte de triomftocht dan ook. The Sea was ook te zien op het fameuze Sundance Festival, maar de meeste Amerikaanse critici vonden de film te zwaarmoedig.

En je kan ze eigenlijk geen ongelijk geven: The Sea is namelijk geïnspireerd door King Lear, nu niet meteen het meest vrolijke van de stukken van Shakespeare. De centrale figuur is een zekere Thordur, die als een ware patriarch heerst over een visconservenbedrijf, maar zich als een ware tiran gedraagt tegenover zijn eigen familie. Op een dag besluit hij zijn drie kinderen bij elkaar te roepen om de toekomst van het bedrijf te bespreken. De jongste, Agust, heeft zijn studie Bedrijfskunde in Parijs laten vallen ten voordele van een bohemienleven als muzikant en liedjesschrijver, zonder zijn vader hierover in te lichten. De andere zoon, Haraldur, is in Ijsland gebleven en probeert het bedrijf te beredderen. Haraldurs echtgenote vecht tegen niet alleen tegen de sluiting van haar lingeriewinkeltje, maar ook tegen haar alcoholverslaving. En tenslotte is er een dochter, Ragnheidur, die tevergeefs een carrière als filmregisseur uit de grond probeert te stampen.

Dat de verschillende familieleden niet met elkaar kunnen opschieten, is nog zacht uitgedrukt. Naarmate de film vordert, stapelen de (pikante) familiegeheimen en de -drama's zich meer en meer op. Bijna elk familielid heeft wel iets op zijn kerfstok; wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze op de één of andere manier hebben proberen te profiteren van Thordur. En dat wordt hen niet in dank afgenomen; de pater familias neemt een beslissing die verregaande consequenties heeft voor elk familielid. Een letterlijk explosieve finale is dan ook onvermijdelijk.

Eigenlijk is het net iets teveel kommer en kwel. Bovendien komt elk personage op den duur zo onsympathiek over, dat het moeilijk wordt om je nog met één van hen te kunnen identificeren. Wat de film echter redt is de onderkoelde, wrange humor, die voor tegengewicht en verademing zorgt. Zo wordt er onder andere de draak gestoken met bepaalde Ijslandse eetgewoonten en het excessieve drankgebruik van de familie. Tenslotte zijn er nog de prachtige locaties die voor wat afleiding zorgen.

Regisseur Baltasar Kormakur begon zijn loopbaan als acteur en maakte enkele jaren geleden zijn debuut als filmmaker met 101 Reykjavik. In allerlei interviews verklaarde de man dat hij met The Sea probeert om het probleem van de Ijslandse visquota ter sprake te brengen. Op zich is dit ongetwijfeld een nobel doel en een Ijslander zal dit waarschijnlijk wel kunnen apprecieren. Voor de rest van de wereld schiet de film op dit gebied echter zijn doel voorbij wegens de onbekendheid van het onderwerp. En het maakt er de personages zeker niet sympathiek(er) op en de film niet opgewekter.

Titel: The Sea
Genre: Tragikomedie
Speelduur: 1u49
Regie: Baltasar Kormakur
Acteurs: Gunnar Eyjolsson, Helene de Fougerolles, Hilmir Snaer Gudnason, Kristbjorg Kjeld