"... And these children that you spit on as they try to change their worlds are immune to your consultations. They're quite aware of what they're going through." Dixit David Bowie. En dan spat het beeld uit mekaar en krijgt The Brain (Anthony Michael Hall) het woord. Het is geheel niet zijn fout. Niet in het minst. U weet het, Movie is een filmforum. Misschien moeten we Hall even de kans geven alles recht te zetten. Of beter, we doen het in zijn plaats. "Saturday - march 24, 1984. Maine North High School. Des Plaines, Illinois 60016-1563." How's that?
Maine North High School heeft zijn plaats verdiend in de rij eighties klassiekers op naam van John Hughes. Inschrijven voor het academiejaar 2003-2004 in de hoop kans te maken op de legendarische locker van John - 'open this locker and you die, fag!!! - Bender (Judd Nelson) zit er niet meer in. Vandaag vind je op 9511 West Harrison Street niet langer Maine North High School. Het gebouw is nu de thuishaven van het Central Management Services for the State of Illinois. Saaie boel, zal u zeggen en u hebt volkomen gelijk. Het is altijd jammer wanneer één van die 'filmplekjes' op aarde verloren gaat. En het lijkt wel de regel in die regio. Denk maar aan Niles East High School waar Risky Business gedraaid werd. Daar werd alles met de grond gelijk gemaakt en werd een nieuw gebouw opgetrokken. Je mag er niet aan denken...
Maar goed, we roeien met de riemen die we hebben. En dat zijn de kostbare minuten die het sextet met ons doorbrengt. De atleet (Emilio Estevez), de prinses (Molly Ringwald), het brein (Anthony Michael Hall), de crimineel (Judd Nelson), het hopeloos geval (Ally Sheedy) en Shermer High School (Maine North High School). Nu, zoveel krijgen we niet te zien van dit laatste personage. Het begint nochtans mooi met een shot van de inkom gevolgd door enkele vluchtige shots van één van die nostalgische schoolklokken, een gang, de cafetaria, de student store, de lockers, het computerlokaal, de toneelzaal, de kleedkamer voor de sporters en enkele studentikoze slogans waarvan de meest memorabele ongetwijfeld 'I don't like mondays' is. Naar, u weet wel, de Boomtown Rats-ballade die niets aan de verbeelding overliet. Daarna speelt het verhaal zich zo goed als helemaal af in de schoolbibliotheek, een gigantische set die werd opgetrokken in de gymzaal van Maine North. En het is een imposante set. Niet zo eentje die alleen maar mooi moet ogen, neen. Wel eentje die tot in de uiterste hoekjes benut wordt. Nochtans ziet het er het de eerste paar minuten niet zo uit. Zes banken, wat stoelen. Ze zitten daar en vuren wat one-liners op mekaar af met Bender (Nelson) als scherpschutter en 'Does Barry Manilow know that you raid his wardrobe?' (tegen studiemeester Vernon) als schot in de roos. Nu, wanneer je je niet laat afleiden door het jonge geweld loont het de moeite even de set van dichtbij te bekijken. De deur die Bender met enige handigheid weet aan te pakken geeft de openingsuren prijs: maandag tot en met vrijdag van 8 uur 's morgens tot half vier in de namiddag en gesloten op zaterdag en zondag. In de inkomhal de Book Return balie die je naar de studieruimte leidt. In de echte betekenis van het woord oogt de bibliotheek niet veel soeps. Enkele boekenrekken langs de muren, vooral op de bovenverdieping. Misschien zitten enkele strafstudies van John Bender er wel voor iets tussen. Zoals hij deskundig en beheerst Molière uit mekaar weet te rukken...
We moeten toegeven, de school is wel mee met zijn tijd. Zelfs in de bibliotheek vind je computers terug. Maar liefst zes. Ze lijken wel recht uit de prehistorie te komen, maar ze zijn er. Het meest indrukwekkend en in het oog springend is het beeld annex kunstwerk in het midden van het lokaal. U kan er niet naast kijken, al was het maar omdat Ally Sheedy er met veel schwung een plakje gekookte hesp of iets dergelijks tegen zwiert. Het moet op haar dubbele boterham nu eenmaal plaats maken voor suiker en Rice Krispies die ze met haar handpalm even plet tot moes.
Net als het beeld lijken ook de trappen langs weerszijde van de Learning Resource (zoals men dat in de States pleegt te noemen) een functie te hebben. Bender, die zich zowaar beledigd voelt wanneer Andrew (Estevez) zijn verhaal over hoe het er bij John thuis aan toegaat niet gelooft, klimt er zonder moeite op. Na deze scène krijgen we net iets meer voorgeschoteld van Maine North High. De jongeren trekken door de schoolgangen richting Bender's locker en even later lokt Bender de studiemeester richting basketbalzaal. Met succes. Vandaar gaat het terug richting bibliotheek, wat eigenlijk meer op een geografisch hoofdkwartier lijkt aan het aantal wereldbollen te zien. De grote overloop waarheen de trappen leiden, krijgt pas aandacht wanneer de wiet bovengehaald wordt. Het moet een wonder heten dat het brandalarm niet afgegaan is wanneer je ziet hoe Andrew het Foreign Language lokaal heeft herschapen tot een mistbank. Als hij de deur uitkomt, maken we pas echt kennis met zijn atletisch vermogen. Hij rent, springt en gebruikt de lage boekenkasten als hordes. Of toch bijna. En wat zien we op de achtergrond? Een blauwe sportschoen. Dit toch wel amateuristisch schoollogo (als we het zo al mogen noemen en als het dat dan al is) mogen we niet alleen op de bibliotheekoverloop opmerken, maar ook op de benedenverdieping naast de Cards Catalogue. Het had iets flitsender mogen zijn, dat is zeker. Hughes speelt nochtans goed in op de blauwe kleur. De blauwe Nike tank top van Emilio Estevez en zijn dito vest. De nooddeuren. Een deel van de muren aan de verlichting,. Het creëert een soort sfeer die je ook wel eens opmerkt in ziekenhuizen. Een uniformiteit. Deden de stoeltjes in de bibliotheek u ook al niet denken aan de stoelen waar wij hier in Vlaamse ziekenhuizen ook op kunnen zitten? Jammer dat de bekleding van de stoelen in The Breakfast Club bruin is, en niet blauw.
Het ruimtelijke effect van de set wordt pas echt duidelijk wanneer de vijf in intieme kring hun ziel voor mekaar blootleggen. Grote dakvensters sieren de achtergrond. Het licht in de bibliotheek ziet er niet echt kunstmatig uit, wat het zonder twijfel wel is. De doorsnee filmfan ligt er niet wakker van. Dat die ruimte goed gebruikt wordt en zowat alles wat opvalt in beeld zijn betekenis heeft, wordt nogmaals bevestigd wanneer Brian een stereo-installatie in één van de lokalen ontdekt en de bibliotheek omtovert tot een ware discotheek. De jongeren gaan helemaal uit de bol. Vooral - hoe kan het ook anders - Bender, die het kunstwerk berijdt als een paard. In galop, zo lijkt het. De trappen doen dienst, de balustrades,... Alles.
De enige scène die niet in Maine North High School gedraaid werd is de laatste in de film: Bender die over het sportveld van Glenbrook North High School wandelt. Het veld ligt vlak achter de school op 2300 Shermer Road in Northbrook, Illinois.
Een bijna-nymfomane, een worstelaar die een sukkelaar zijn billen aan mekaar plakt met dikke tape, een meisje dat haar lippenstift feilloos met haar borsten weet te beheersen, een bolleboos met een neppistool en een bruut met een klein hartje. Wie zei er ook al weer 'De jongeren van vandaag zijn de volwassenen van morgen'? Misschien moet John Hughes maar eens een vervolg maken...