VANILLA SKY

All that we see or seem Is but a dream within a dream

Foto: Paramount Foto: Paramount Foto: Paramount
Een filmpje meepikken van Cameron Crowe heeft altijd wel iets speciaals. Of het nu Fast Times at Ridgemont High is, Say Anything of Almost Famous. Crowe is een Regisseur onder de regisseurs. Een man om U tegen te zeggen. Hoe je het ook draait of keert, je kan er niet onderuit: als kijker moet u zich voor 110% concentreren op al wat je op het scherm te zien krijgt of de oh zo nauwkeurig ingebouwde en - hoe kan het anders - significante details gaan onbewust aan je voorbij. Van doodzonde gesproken...

Cameron Crowe en Pop Culture. Er bestaat geen synoniem waar er een grotere waarheid in schuilt. Vanilla Sky, met het duo Cruise & Cruz als onscreen en real life couple, is zo'n perfecte weergave van wat we eigenlijk onder de noemer van populaire cultuur dienen te verstaan. De film mag dan al een remake van de Spaanse film Abre Los Ojos zijn, het lijkt wel alsof Crowe van kindsbeen af rondliep met de idee om ooit deze film te draaien. Niet David Aames (Tom Cruise) maar Crowe's eigen invloeden doorspekken deze film. Crowe's fixatie op The Beatles, Bob Dylan, Bruce Springsteen,... De locatie van David Aames spectaculaire appartement is dan ook te mooi om waar te zijn. Eerlijk gezegd hadden we het kunnen verwachten bij het zien van de luchtshots van New York tijdens de eerste seconden van Vanilla Sky. The Dakota (1 West 72nd Street) is het meest legendarische appartementsgebouw dat New York ooit kende; getekend Henry J. Hardenbergh. Wanneer je het woord Dakota in de mond durft nemen, dan kan je niet anders dan spreken in superlatieven. Het gebouw herbergt de grootste appartementen met de hoogst denkbare plafonds. In die opzet stemt het interieur van David Aames appartement, geconstrueerd in de Paramount Studios, dan ook perfect overeen met de realiteit. Big, bigger, biggest. Smaak heeft hij wel, David Aames. De cover van Bob Dylan's 'The Freewheelin' Bob Dylan' mooi ingekaderd tegen de muur, een paar schilderijen van Joni Mitchell herself, Monet's 'The Seine at Argenteuil', filmposters van A Bout de Souffle en Jules et Jim, een stukgeslagen guitar van Pete Townsend achter glas, . Hier woont iemand die weet wat cultuur is, zoveel is duidelijk. Het valt misschien niet meteen op, maar David Aames is ook tuk op technologische hoogstandjes. De Phillips plasmatelevisie verdwijnt bij het uitschakelen gewoon in de vloer. State of the art? Wakker worden in zo'n appartement kan dan ook niet anders dan je een irreëel gevoel geven. En met een prachtige Ferrari GTI die je in de garage van The Dakota staat op te wachten, wordt dit gevoel nog eens versterkt.

Van The Dakota via Central Park West naar Times Square trekken, zoals David dat doet, zonder onderweg ook maar één levende ziel tegen te komen... Het zit er voor ons niet in. Het desolate gevoel dat hij ervaart op één van de meest levendige plaatsen op deze planeet. Niks van. Nu niet en nooit niet. Het was dan ook één van de meest ambitieuze scènes die op het verlanglijstje van Cameron Crowe stond. De stad New York verleende Crowe & Co de toestemming om één zondag, tijdens Thanksgiving en de Kerstperiode, de regio tussen 48th & 42nd Streets enkele uren lang 'Vanilla Sky territorium' te maken. Tom Cruise's draaidag begon die zondagochtend omstreeks half negen waarbij zijn voornaamste taak eruit bestond op Broadway noordwaarts te lopen van West 42nd Street tot West 43rd Street. Een paar takes later ging het zuidwaarts van 44th tot 43rd Street waarna hij op een houten platform sprong, omhoog keek, de armen wijd gespreid, een kreet New York insturend. Even terzijde: de kantoren van Vanity Fair in de Conde Nast Building op 4 Times Square deden bovendien dienst als Aames Publishing. Wie het echt wil weten: David's kantoor is in realiteit het kantoor van editor Graydon Carter.

De opnames waarbij David en Brian (Jason Lee) bijna het tijdelijke voor het eeuwige ruilen werden op dezelfde dag gemaakt, na de lunchpauze. Een stuntman deed de job voor Cruise: noordwaarts op Amsterdam Avenue tot vlakbij het kruispunt met West 109th Street waar een truck David's auto bijna tot moes plet.

Al die luxe van David is een waar contrast met de levensstijl van Sofia (Penelope Cruz) en in het bijzonder haar stekje in DUMBO. DUMBO? Niet meer dan een afkorting voor 'Down Under the Manhattan Bridge Overpass', beste mensen. Op deze plek kleeft het etiket "artistiek" nu steeds meer en meer kunstenaars naar deze regio trekken. Lange tijd was DUMBO vooral 's avonds een onveilige buurt om in rond te hangen, maar de laatste jaren lijkt dit voorgoed verleden tijd. Er zijn wel van die grimmige straten waar je geen kat tegenkomt en waar de angst je om het lijf slaat, maar er wordt aan gewerkt. DUMBO wordt wel eens het nieuwe SOHO genoemd, met zijn locatie aan de voet van de Brooklyn Bridge, vijf minuutjes van downtown Manhattan.

Sofia kent haar wereld, zoveel is zeker. Ze woont in een, om het zachtjes uit te drukken, rommelig appartement in één van New York's up-and-coming wijken. Het is ook een geletterde meid. Ze ontmoette Brian tenslotte in de bibliotheek en belandt zo via-via op David's verjaardagsparty. Niet haar eerste kennismaking met de rijken der aarde. Denk maar aan de scène waarin David (na het accident) 'vermomd' met muts en zonnenbril Sofia vlakbij Waverly Place in Greenwich Village op de voet volgt. Niet meteen een arme wijk.

Sofia is niet de enige vrouw in het spel. Van in het begin van de film is Julie (Cameron Diaz) prominent aanwezig, zij het als David's 'fuckbuddy'. Ze kan het maar al te moeilijk verkroppen dat David 'Sofia de mot' de aandacht geeft waar zij zo naar verlangt. En we weten het allemaal (om hier niet in detail te treden): ze heeft al verwoede pogingen gedaan in de hoop die aandacht te krijgen. Hoe dan ook, David en Julie's moordende rit begint in Water Street (DUMBO) aan Sofia's appartement, waarna het via Riverside Drive richting plek des onheils gaat. De lichtblauwe Buick Skylark die perfect aansluit bij Diaz' blauwe kijkers, crasht via de valse balustrade op West 96th Street. Crowe hield het bij drie takes met evenveel lichtblauwe Buick Skylarks. De droomscène die daarop volgt en waarin David beleeft hoe hij zou willen dat alles geschiedde, werd in Central Park gefilmd, en wel op de allereerste draaidag.

Eén van de meest hallucinante scènes in Vanilla Sky is de clubscène, waarin by the way ook de neef van Tom Cruise, William Mapother opduikt. Deze set toekennen aan New York is gewoonweg fout. The Brewery, een oude krachtcentrale in downtown Los Angeles ( 622 Moulton Avenue ) is de gebruikte locatie. Het was cinematographer John Toll die lichttechnicus Lee Rose, van de firma Design Partners, Inc. bij het project betrok. Rose was ook voor Cameron Crowe geen onbekende, aangezien de twee de handen eerder in mekaar sloegen voor Almost Famous. Rose was niet de enige die John Toll optrommelde in Los Angeles. Hij riep ook de hulp in van Musco Lighting, wiens 'We make it happen'-slogan geen loze belofte bleek. LE's hoofdkwartier, waarvan we allemaal veronderstellen dat het zich in New York bevindt, is één van die overbekende gebouwen in hartje Los Angeles, namelijk de California Gas Tower. Tijdens de opnames had de crew, al naargelang de stand van de zon, vooral te kampen met hinderende schaduw van nabijgelegen wolkenkrabbers. Om die reden werd Musco Lighting ingeschakeld om de buurt helderder te maken door middel van Musco Light TM en zo de schaduwen te elimineren. Met succes.

Niet dat je het echt een teleurstelling kan noemen, maar toch... Laten we deze shots maar even 'The Freewheelin' David Aames' shots noemen. Bob Dylan liet zich begin jaren zestig samen met Suze door Don Hunstein fotograferen in Jones Street. De straat bevindt zich vlakbij West 4th Street, in Greenwich Village. Crowe trok naar Jones Street om daar de shots van David en Sofia te maken, maar kwam al snel op zijn besluit terug. Het uitzicht van de straat is met de jaren sterk gewijzigd: de bomen, de gebouwen. Hij vond er dan ook niets beter op de beelden te schieten in de Paramount Studios, waar een exacte kopie werd gemaakt van de destijdse Jones Street, auto's inclusief. Hoe graag hij ook op echte locaties filmt, Cameron Crowe kan niet anders dan God eeuwig dankbaar zijn voor de Paramount Studios. En zo ook zijn fans...

In 'Ciné Loco' neemt Ann Leysen u elke twee weken mee naar enkele filmlocaties. Het is dé rubriek voor de actieve filmfan die het allemaal zelf eens wil beleven of voor wie zich gewoon al jaren afvraagt waar de cast & crew van een bepaalde film heen trokvoor opnames. Wil ook jij weten waar enkele scènes uit jouw favoriete film zich afspelen? Kruip dan in je pen en stuur vandaag nog een e-mail naar ann@moviegids.be. Misschien komt jouw vraag wel aan bod in het volgende 'Ciné Loco' artikel op Movie, deinteractieve filmgids. Zorg er wel voor dat je de scène(s) waar je de locatie(s) van zoekt goed beschrijft.