Van Jason Voorhees, de lelijkaard met het ijshockeymasker, was er in 1980, toen de eerste Friday the 13th film in release ging, nog geen sprake. Het was godbetert zijn ma, Pamela, die de geile tieners op kamp in Crystal Lake vermoordde, als wraak omdat haar zoontje daar jaren voorheen was verdronken. Die zoon zou pas vanaf de volgende films de honeurs gaan waarnemen. Ook van kindermoordenaar Freddy Krueger was er medio 1980 nog geen sprake. De pizza-man verscheen pas in 1984 voor het eerst in de dromen van de slaperige tieners uit Elm Street. Maar beide heren zouden als geen ander het horrorlandschap van de jaren tachtig en negentig kleuren. In zeven Elm Streets en tien Friday's zouden ze samen bijna tweehonderd slachtoffers maken.
Het plan om de twee horroriconen tegen elkaar uit te spelen, dateert in feite al van 1988, het jaar van Friday the 13th Part VII: The New Blood. Dat zou nogal eens een schok geven, zo hadden de producenten uitgeknobbeld: Freddy Krueger die op het einde van de film aan de oevers van Crystal Lake oog in oog zou komen te staan met Jason Voorhees. De natte droom ging niet door: Paramount en New Line Cinema - respectievelijk eigenaars van de Friday en Nightmare series - konden niet tot een financieel akkoord komen en de plannen werden afgeblazen. Het script voor Part VII moest herschreven worden. Jason zou het moeten opnemen tegen een telekinetisch meisje en de film staat sindsdien spottend als Carrie vs. Jason bekend.
Ontgoocheld door die gemiste kans, begon men bij New Line te werken aan een nieuw project. Freddy vs. Chucky moest de droomdemon verenigen met de moordpop uit de Child's Play films, waarvan de eerste twee delen in 1988 en 1990 erg populair bleken te zijn. Maar toen Paramount begin jaren negentig de rechten van Friday the 13th aan New Line verkocht, werd de Chucky-piste snel verlaten. Het zou Freddy vs. Jason worden en niks anders. Dat betekende niet dat de productie van een leien dakje zou lopen. Een heel leger aan scenaristen boog zich over een scenario, van Mark Verheiden (The Mask, Timecop), James Robinson (Starman), Mark Protosevich (The Cell), Damian Shannon, Mark Swift tot David S. Goyer (Blade). Omdat eerste keuze Wes Craven er geen zin in had om de laatste dollars uit een toch al dode franchise te persen, zou special effects man Rob Bottin (The Thing) met Freddy vs. Jason zijn regiedebuut mogen maken. Maar het zou lang, érg lang duren, voor het project van de grond kwam. New Line zou eerst nog Jason Goes to Hell: The Final Friday ('93), Jason X (2001) en Freddy's New Nightmare (1994) maken voor Freddy vs. Jason een feit zou worden.
Van Rob Bottin was bij de start van de opnames op 9 september 2002 in Canada al lang geen sprake meer, noch van Stephen Norrington (Blade) of Guillermo del Toro (Blade II) die een tijdlang aan het project verbonden waren. New Line was, terecht, zo onder de indruk van Ronny Yu's Bride of Chucky uit 1998 dat de regisseur uit Hong Kong na de pop nu ook de pizzaman en de hockeyster mocht reanimeren. De keuze voor Yu zou wel eens de beste kunnen zijn die New Line de laatste jaren maakte. Met Bride of Chucky bewees hij alleszins over de nodige dosis tongue in cheek te bezitten om de hele franchise te relativeren en simpelweg voor de nodige fun te zorgen. De trailer waarin Freddy en Jason tegen elkaar uitgespeeld worden, belooft in elk geval al veel goeds.
Eén man is er niet meer bij in Freddy vs. Jason en dat is Kane Hodder. De boomlange acteur gaf gestalte aan Jason Voorhees sinds deeltje zeven en was bij de fans grote favoriet om opnieuw het masker op te schuiven, maar regisseur Yu wou voor de ontmoeting met Freddy een acteur die niet zo groot was en meer expressie in het gelaat kon brengen. Alsof Freddy vs. Jason plots Shakesperiaanse allures zou krijgen. Maar Hodder laat het wellicht niet aan zijn hart komen. Als stuntman mocht hij onlangs nog meewerken aan grote films als Gone in Sixty Seconds en Daredevil. Hoe dan ook, zijn rol wordt in Freddy vs. Jason waargenomen door Ken Kirzinger, die als stuntman zijn sporen verdiende in onder andere The X-Files, Mission to Mars en X2.
Robert Englund miste sinds 1984 geen Freddy-film en is ook nu weer van de partij. Hij zit als Freddy Krueger nu al een hele tijd vast in de hel, zodat hij geen moorden meer kan plegen in zijn geliefde Elm Street. Door zich te vermommen als de moeder van Jason Voorhees zet hij Jason ertoe aan om in zijn dromen mensen te vermoorden. Op die manier kan Freddy zijn krachten terug krijgen en zelf opnieuw beginnen moorden. Maar eens Jason doorheeft dat Freddy hem misbruikt heeft, keren de twee zich tegen mekaar in een strijd die hen van Elm Street naar Camp Crystal Lake moet voeren. Grote vraag is natuurlijk: hoe moet dat eindigen? De vraag stellen, is ze beantwoorden.
Want hoe dom zou New Line zijn om één van hun goudhaantjes te offeren nu er een hele nieuwe franchise op het spel staat. Het lijdt geen twijfel dat men bij het productiehuis droomt van een serie films naar analogie van Universals monster-ontmoet-monster prenten uit de jaren veertig. Indien Freddy vs. Jason deze week een bemoedigend debuut maakt aan de Amerikaanse box-office behoren nieuwe films vanzelfsprekend tot de mogelijkheden. Net zoals die ene film waar de échte Freddy-fans nu al jaren zitten op te wachten: de Nightmare-prequel.
Freddy vs. Jason komt normaal gezien op 2 oktober in Nederland en op 5 november in België in de bioscopen.