NOWHERE IN AFRICA

De Duitse regisseur Caroline Link, die overigens ook het scenario schreef, liet zich hierbij inspireren door de autobiografische roman van Stefanie Zweig. In Nowhere in Africa staat de Duits-joodse familie Redlich centraal. Vader, van beroep advocaat, is in 1937 al vertrokken naar Kenia, waar hij op een boerderij aan de kost probeert te komen. Het jaar daarop laat hij vrouw en kind overkomen. Elk reageert op zijn eigen manier op deze verhuizing. De vader stort zich aanvankelijk met groot enthousiasme op het nieuwe pioniersleven, terwijl de moeder al bij de aankomst haar nieuwe leven vervloekt. Het valt haar zwaar om haar vroegere luxeleventje op te geven en ze schiet niet op met de plaatselijke bevolking. Hun huwelijk, dat in Duitsland al blijkbaar geen groot succes was, krijgt het hier nog zwaarder te verduren. Dochter Regina voelt zich het beste thuis in de nieuwe omgeving: ze maakt snel vrienden, wordt de bondgenoot van de zwarte kok en maakt zich de plaatselijke taal en gebruiken zeer vlug eigen.

De film volgt het wel en wee van de familie gedurende ongeveer een decennium. Regina wordt een tiener; ze gaat uiteindelijk naar een kostschool waar ze voor het eerst in haar leven kennis maakt met het verschijnsel jodenhaat. De moeder begint langzaam maar zeker haar houding tegenover haar nieuwe leven te veranderen; ze wordt verdraagzamer en is op den duur zelfs niet meer weg te krijgen uit haar nieuwe vaderland. Spijtig genoeg maakt regisseur Caroline Link niet echt duidelijk waar deze ommezwaai vandaan komt. Hetzelfde geldt nog meer voor de vader, die, eenmaal de Tweede Wereldoorlog voorbij is, het in zijn hoofd krijgt om terug naar Duitsland te keren. Link laat het dus afweten wanneer het op psychologische evolutie aankomt, waardoor de film enigszins ongeloofwaardig overkomt.

Alhoewel de focus van Nowhere in Africa bij de familie Redlich ligt, schenkt de regisseur ook aandacht aan de andere bevolkingsgroepen, zoals de plaatselijke bevolking, de Britten, andere (Duitse) joden,... en hun houding tegenover de hoofdpersonages. Ook hier bezondigt Link zich echter aan oppervlakkigheid. Regelmatig bekruipt je het gevoel dat ze teveel wil vertellen in een te korte tijdspanne.

De verdiensten van de film liggen dan ook elders. Zoals reeds eerder gezegd is het genieten van de prachtig gefotografeerde locaties. En er wordt overigens meer dan behoorlijk geacteerd in deze film; het dient gezegd dat vooral de twee actrices die de rol van Regina als kind en als tiener op zich nemen hun opdracht op uitstekende wijze volbrengen. Ook de soundtrack is het vermelden waard: klassieke klanken worden moeiteloos vermengd met Afrikaanse ritmes en geluiden. De grootste kwaliteit van de film is tenslotte ook dat het zeker geen kwaad kan om de hele kwestie van de jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog eens vanuit een totaal andere hoek te bekijken. En daarin is dit sympathieke filmpje wel best geslaagd.