LUCKY BREAK

Na de werkloze staalarbeiders is het deze keer de beurt aan een groepje gevangenen; het stripnummer is vervangen door een musical en het doel is niet langer financieel gewin maar de vrijheid. De hoofdpersonages zijn een zekere Jimmy en Rudy, twee kruimeldieven die na een klungelachtige poging tot bankoverval in de gevangenis belanden. Ze besluiten een heuse musical op poten te zetten, niet zozeer om de muziekliefhebbende directeur een plezier te doen, maar om uit de gevangenis te kunnen ontsnappen. De show wordt namelijk opgevoerd in een bouwvallige kapel, waar de bewaking iets minder streng is. Op zich is dit gegeven zeker geen slecht idee, maar Cattaneo voegt er een erg onwaarschijnlijk detail aan toe. Ondanks het feit dat het hele gebeuren zich afspeelt in een streng bewaakte gevangenis, wordt Jimmy namelijk en passant verliefd op een vrouwelijk personeelslid, met wie hij zelfs een intiem dineetje heeft.

Bovendien wordt de rest van de film bevolkt door eerder clichematige personages: de sadistische bewaker, de goedmoedige sukkel, de intellectuele gevangene, de gemene slechterik,... ze passeren allemaal de revue. Op den duur krijg je de indruk dat je naar een amusante versie van The Shawshank Redemption zit te kijken. Daar staat dan weer tegenover dat Cattaneo kon rekenen op een stelletje steengoede acteurs: James Nesbitt, Olivia Williams, Timothy Spall, Christopher Plummer,... En Lucky Break heeft nog een ander sterk punt, dat trouwens in andere uitstekende Britse producties terug te vinden is, zijnde sterke one-liners. En de tekst van de musical - gewijd aan Lord Nelson en zonder twijfel het hilarische hart van de film - werd door één van de beste Britse komieken geschreven, zijnde Stephen Fry.

Alles bij elkaar genomen is Lucky Break geen meesterwerk geworden, maar eerder een leuk tussendoortje. Cattaneo doet er echter beter aan om geen derde keer gebruik te maken van zijn beproefde formule, maar om terug met iets origineels uit te pakken. Kwestie van te bewijzen dat hij geen eendagsvlieg is en dat hij zijn oscarnominatie van vijf jaar geleden wel echt verdiend heeft.