IO NON HO PAURA

Het verhaal speelt zich af eind jaren zeventig, in een onooglijk klein dorpje in het Zuiden van Italië. De zomer heeft zijn hoogtepunt bereikt. De volwassenen verschuilen zich voor de drukkende hitte, de kinderen ravotten in de uitgestrekte korenvelden. Eén van hen, de tienjarige Michele, ontdekt per toeval een hol in de grond, met daarin een verwilderde jongen. In eerste instantie houdt hij zijn ontdekking voor zich, ook al omdat hij niet goed begrijpt hoe en waarom de jongen daar beland is. Maar dan doet Michele een tweede, even schokkende vondst... Meer verklappen zou zonde zijn.

De titel Io non ho paura is Italiaans voor "ik ben niet bang". Dit slaat in de eerste plaats op Michele, die in het begin zijn angsten moet overwinnen wanneer hij geconfronteerd wordt met het donkere hol en zijn geheimzinnige bewoner. Maar ook later, als hij de verpletterende waarheid te weten komt, moet Michele al zijn moed verzamelen, vooral wanneer hij besluit om zijn leeftijdsgenoot te helpen. De titel is echter evenzeer van toepassing op Filippo, de verwilderde jongen zelf: eenmaal hij beseft in welke situatie hij beland is, moet ook hij zijn angsten onder ogen durven zien.

Io non ho paura is vooreerst een knap gemaakte thriller. De plot is zeker niet ingewikkeld, maar regisseur Salvatores neemt ruim de tijd om zijn verhaal uit de doeken te doen, waardoor de spanning mooi wordt opgebouwd. Het trage tempo komt in hoofdzaak doordat het hele gebeuren vanuit Michele's standpunt wordt verteld; we ontdekken als het ware samen met hem hoe de vork aan de steel zit. Voorts is dit een film die het vooral van sfeer moet hebben; de verzorgde fotografie en soundtrack dragen hier meer dan hun steentje bij. Tenslotte heeft de regisseur ook oog voor de portrettering van Michele en Filippo; dit is evenzeer een karakterstudie als een thriller.

Een film als Io non ho paura staat of valt met de prestaties van zijn kindacteurs. Gelukkig kon Salvatores een beroep doen op een groepje erg getalenteerde kinderen. Vooral de jongen die de rol van Michele vertolkt is een plezier om naar te kijken. Voor elk van hen is het overigens de eerste keer dat ze in een film meespelen. Bij de volwassenen spelen niet echt bekende namen, maar who cares? (Italiaanse) thrillers zoals deze mogen er meer zijn.