Van onze medewerker in Engeland
Londen - Laten we beginnen met het verhaal: Freddy Krueger, de kindermoordenaar met het verbrande gezicht die de tieners van Springwood jarenlang in hun dromen terroriseerde, is vergeten. Hij vertoeft na Freddy's Dead (deel 6) in hel en hij heeft de diepe angst van de tieners nodig om terug te komen en zijn bloederige praktijken te kunnen hernemen. Dus laat hij Jason Voorhees, de imposante massamoordenaar van Crystal Lake, enkele moorden plegen. Uiteraard denkt iedereen dat Freddy terug is en al snel begint de angst voor pizzaface Freddy terug om zich heen te spreiden. Wanneer Freddy krachtig genoeg is om terug te kunnen keren, ontdekt hij al snel dat wanneer Jason met iets begint hij niet meer te stoppen is. Freddy pikt niet dat Jason met zijn slachtoffers gaat lopen en vanaf dan komen beide killers lijnrecht tegenover elkaar te staan.
We haalden eerder aan dat Freddy Vs. Jason niet zomaar op één, twee, drie klaar was. Integendeel. We schrijven 1993, het jaar dat het zogezegd laatste deel (yeah right!) Jason Goes To Hell: The Final Friday (deel 9 om precies te zijn) van regisseur Adam Marcus het grote scherm bereikt. De film wordt de succesvolste horrorfilm van dat jaar, maar dat heeft uiteraard geen fluit te maken met Freddy vs. Jason. Maar wel het beruchte einde! Dit laat zien hoe de klauwen van Freddy Krueger het masker van Jason Voorhees onder de grond trekt, vergezeld met diens gepatenteerde evil laugh. De fans van beide reeksen gingen uit hun dak en vanaf dan ging de bal aan het rollen. Het grappige is dat scriptwriter Dean Lorey en regisseur Adam Marcus dit einde als een grapje hadden bedoeld, want de rechten van Jason (en Friday The 13th) zat vanaf dan bij the house that Freddy build, New Line Cinema, dus ze konden dit gewoon even doen zonder miserie om rechtenkwesties. Vanaf toen zijn vele mensen aan het project gelinkt geweest. Van nobele onbekenden tot grote namen zoals special effects-tovenaar Rob Bottin, Blade II- regisseur Guillermo Del Toro en Blade-schrijver David S. Goyer. Velen werden bedankt voor hun tijd, terwijl anderen het gewoon opgaven. Vele fans hadden de hoop al lang opgegeven en er zich bij neergelegd dat hun 'natte droom'-film er nooit zou komen. Men begon in de kantoren van Sean S. Cunningham dan maar aan het tiende Friday The 13th- avontuur, getiteld Jason X. De prent zou door diverse factoren de minst succesvolle Friday The 13th film uit de reeks worden (het volledige budget bedroeg 20 miljoen dollar en de prent bracht wereldwijd 'maar' 17 miljoen dollar op), maar de film werd een grote hit op video/DVD. Bovendien kreeg Jason X extra veel media-aandacht, waardoor het Freddy Vs. Jason-project opnieuw volop in de aandacht kwam.
Plots was er een script goedgekeurd en ging men naarstig op zoek naar een regisseur. Na lang zoeken kwam men terecht bij de Chinese regisseur Ronny Yu (The Bride With White Hair, The 51st State), die in '98 de op leven na dode Child's Play-reeks terug leven in blies met het erg geslaagde Bride Of Chucky. Vanaf dan ging alles in een stroomversnelling en de fans zagen dat het goed was. Of toch niet? Want plots besliste Yu om fanfavoriet Kane Hodder, die Jason portretteerde vanaf deel 7 t.e.m. 10, juist niet te casten. Want Yu wou dit keer een acteur die Jason zou neerzetten met wat expressie in de ogen en gevoel. Juist, u leest dat goed: de onoverwinnelijke killing- machine Jason zou gevoelig worden! Menig zichzelf respecterende Jason-fan ging op zijn achterste poten staan en de mailbox van New Line werd bestookt met verontwaardigde e-mails (pittig detail: de heisa zou luwen na het zien van de overweldigende trailer). Men vond uiteindelijk de 'geschikte' Jason in de stuntman Ken Kirzinger (Bad Moon, X2). In de rol van kindermoordenaar Freddy Krueger zien we andermaal Robert Englund.
Op 15 augustus 2003 ging de film in Amerikaanse première. De zogenaamd serieuze critici waren zoals vanouds niet wild van de zoveelste Jason/Freddy-sequel en waren ervan overtuigd dat de film het niet overweldigend zou doen. De box office-specialisten voorspelden een openingsweekend van ongeveer 23 miljoen dollar (wat nog steeds veel zou zijn), maar de realiteit zou even anders zijn! Freddy Vs. Jason schraapte maar liefst 37 miljoen bij elkaar en werd daarmee de zesde beste augustus opener aller tijden. De ongeveer 50 miljoen dollar kostende film verbrak alle verwachtingen en werd de enige zomerfilm, samen met X2, die twee weken onafgebroken op nummer één zou blijven kamperen. Op minder dan twee weken tijd was het volledige budget terugverdiend en iedereen die niet in het "VS"-concept geloofde at zijn kussen op. Plots doken er geruchten op van (hou u vast) Michael Myers Vs. Pinhead tot en met Samson Vs. Kabouter Plop.
Maar hoe is de film nu? Wel, de fans (van beide reeksen) kunnen rustig adem halen, want Freddy Vs. Jason kicks major ass! Hoewel je met het "VS"-concept nogal snel kan verzanden in een belachelijk en onnozel verhaal, slaagden de schrijvers erin de beide slasher-iconen op een geloofwaardige manier bij elkaar te laten komen (voor zover dit kan uiteraard). De film sluit mooi aan op Jason Goes To Hell en Freddy's Dead (New Nightmare speelt zich af in the real world, en wordt dus niet meegeteld). Leuk is dat er veel aandacht is besteed aan de achtergrond van beide heren. De film bevat het tempo van een straaljager en verveelt geen seconde. De slasher bevat uiteraard een boel clichés, maar toch creëerde regisseur Ronny Yu enkele redelijk spannende en verassende momenten. De speciale effecten zijn duizelingwekkend en ook de aankleding (Camp Crystal Lake, Elm Street, etc.) ziet er fantastisch uit. Beide reeksen zijn nu niet bekend om hun fijnzinnigheid en ook dit keer is het alle remmen los! De film is uitermate gewelddadig en bloederig. We schrokken ons dan ook een hoedje dat deze prent ongehavend voorbij de MPAA (Motion Picture Association of America) en dan vooral langs de gevreesde BBFC (British Board of Film Classification) is geraakt! Gelukkig voor de fans.
De fans zullen ook blij zijn om te horen dat Freddy opnieuw de duivel van weleer is in plaats van de mislukte quizmaster die hij was in delen 4, 5 en 6. Nieuwkomer Kirzinger kwijt zich verbazend goed van zijn taak, want Jason is werkelijk indrukwekkend. Toch betrapten we onszelf erop dat we ons afvroegen wat Kane Hodder er van gemaakt zou hebben. Ook de andere castleden leveren aanvaardbaar werk af. Zelfs Kelly Rowland, van het geile R'n B-meidenbandje Destiny's Child is niet zo verschrikkelijk als verwacht. Dat de personages de diepgang hebben van een pot confituur kan daar wel iets mee te maken hebben.
Freddy Vs. Jason is een fantastische horrorfilm. De prent zit goed in elkaar, loopt over van de geslaagde speciale effecten en bevat de nodige verrassingen (het geslaagde einde!). Wat ons betreft is Freddy Vs. Jason zelfs één van de beste sequels uit beide reeksen en we kunnen dan ook concluderen dat het het lange wachten meer dan waard is geweest. Op naar Freddy Vs. Jason II zullen we maar zeggen.