Laten we ze even op een rijtje zetten... Om te beginnen is er Sherilyn Fenn. Doet deze naam geen belletje rinkelen? Misschien zegt Audrey Horne u meer. Om niet de term 'cultuurbarbaar' opgekleefd te krijgen, knikt u best volmondig 'ja' wanneer tijdens een gesprek met vrienden Twin Peaks ter sprake komt en u gevraagd wordt of u de scène waarin Audrey Horne met haar tong vakkundig een knoopje in een kersensteeltje legt, ook onvergetelijk vond. Dat was Sherilyn dus... De rol van April Delongpré in Two Moon Junction, mag je gerust onder 'één van haar betere' catalogiseren. Buiten de kansen die David Lynch met Twin Peaks en Wild at Heart haar gegeven heeft, viel er tot op heden in Hollywood niet veel te rapen voor Fenn. Laten we er dus maar vanuit gaan dat ze gewoon de gelegenheid niet gekregen heeft om zichzelf als actrice te bewijzen. Misschien is het net daarom des te aangenamer haar in een rol te zien die haar wel op het lijf geschreven lijkt: a temptating rich girl who falls for the wrong guy! Dit op zich is al een reden om Two Moon Junction in huis te halen.
Een andere naam die onlosmakelijk met Two Moon Junction verbonden is, is die van Zalman King. U weet wel, Hollywood's 'klein viespeukske'. Sinds begin jaren '80 schrijver, producer en regisseur van een berg erotisch getinte spektakels op het witte doek. En geef toe, er zitten er wel een aantal tussen die ook u, de Movie lezer die doorgaans voor de betere film gaat, wel weet te appreciëren. Voor Two Moon Junction kroop King in zijn pen en kroop hij achter de camera. Dit brengt net een dubbel gevoel met zich mee... De tagline 'Uncontrollable passion. Undeniable Heat.' past perfect bij het verhaal. Cast hierbij nog een stoere, gebruinde bink en een bloedmooie vrouw en je weet vlug wat je voor je geld mag verwachten. Zeggen dat het verhaal niet veel om het lijf heeft en een karakterstudie van de personages nog nooit zo ver weg geweest is, is open deuren intrappen. Nu, de andere kant van de medaille oogt veel mooier. Zalman King is een meester in het creëren van een erotisch geladen sfeer en het realiseren van prachtige cinematografie.
Het moet gezegd zijn dat King heel wat hulp krijgt van de score om de kijker bij zijn nekvel te grijpen en hem helemaal te doen opgaan in de verboden liefde tussen April Delongpré (Fenn) en Perry (Richard Tyson). De soundtrack mag gerust magistraal genoemd worden. Hij staat op naam van Jonathan Elias, niet onmiddellijk de meest bekende componist die er rondloopt. Na zijn studies aan de Eastman School of Music in Rochester tijdens de jaren '70 begon Elias zijn carrière als componist voor films als Stephen King's Children of the Corn en Tuff Turf (met James Spader). Two Moon Junction zou in 1988 volgen. Na enkele niemendalletjes als Shakedown en Parents ging Jonathan Elias zich vooral bezig houden met het componeren van muziek voor televisiefilms.
De score van Two Moon Junction is heel toegankelijk. Zalige muziek waar je ook van kan genieten zonder dat je de film gezien hebt. Wie de prent nog herinnert van zijn tienerjaren, zal de nummers bij het beluisteren van de soundtrack onmiddellijk op de juiste scène kunnen plakken.
'Water Dreams', het main theme van de film, is een schitterende opener. Je herbeleeft meteen April's ondeugende bezoek aan de douche van de zwemclub in het begin van de film. De beelden van een glurende en intens genietende April flitsen zo voorbij je ogen. Toch had dit nummer best één geheel gevormd met '1,000 Mile Stare' dat daarop volgt. De beelden van een in een contrasterend zwart zwempak gehulde April op de wipplank, haar duik in het zwembad, relaxerend in het frisse water,... In feite vormen ze één scène met het ultieme genot dat April in de douche ervaart. Van de overgang naar de kermis (waar April Perry ontmoet) die in de film met George Thorogood's 'Who do you love?' gemaakt wordt, is hier vanzelfsprekend geen sprake. Het is en blijft een score. Geen popsongs dus.
Perry is een brok potentie. Je kan niet anders dan hem zo omschrijven. April is gewoon verkocht wanneer ze hem voor het eerst ontmoet. Niet moeilijk. Als hij in beeld komt is het in bloot bovenlijf. Zijn torso is gebruind, zijn haren lang en wild. Hij is de man waar April onbewust naar verlangt. Een waar contrast met haar verloofde, Chad (Martin Hewitt), die buiten een dronken bui, anders altijd in het gareel lijkt te lopen. Wanneer hij op zijn vrijgezellenfuif vast geboeid wordt aan zijn stoel en er een stripper opduikt, lijkt hij zich nog schuldig te voelen ook. Hoe dan ook, April heeft niet de minste schuldgevoelens en zoekt Perry zelfs op op de kermis. Ook hier zorgt Jonathan Elias voor een heerlijk streepje muziek met 'Appearance At The Carnival'.
Na heibel op de kermis (wat later in de film), zoemt Zalman King arm in arm met het nummer 'Seduction', in op de bar waar Perry een partijtje biljart speelt en April met Patti Jean (Kristy McNichol) een verleidelijk dansje waagt op 'Fever'. 'Hideaway' is een prachtig staaltje muziek bij de motelscène die daarop volgt. Eigenlijk is het wel jammer dat er geen dialogen in de soundtrack opgenomen zijn. Al was het maar om Perry's onvergetelijke zinnetje "What's happened to April? She's come face tot face with her libido!" Tja, Zalman King... Wat wil je?
Nadat April na een korte maar stomende kusscène tijdens het ontbijt (op het balkon van het motel) afscheid genomen heeft van Perry en er zonder boe of ba vandoor gaat, wordt Perry door de sheriff opgepakt omdat hij zijn hond begraven heeft op de grond van twee oude boeren. Hij moet zijn hond opgraven vooraleer een sprinkhanenplaag de oogst van Jonah en Jonah Jr. in gevaar zou brengen. Het enige wat aan 'Folk Durge', de noten die om de oren vliegen tijdens deze scène, ontbreekt, is het geneurie dat de muziek in de film een extra dimensie geeft.
Perry mag de kermis dan wel vaarwel gezegd hebben, hij is vastbesloten deel uit te blijven maken van het leven van April, ondanks het feit dat zij op trouwen staat. Hij duikt op als werkkracht in de tuin van de Delongprés tijdens de voorbereidingen van het huwelijk. Terwijl Chad alle moeite van de wereld doet om op zijn verloofde (en familie) op het balkon indruk te maken met zijn versie van 'You are so beautiful', gaat al haar aandacht uit naar Perry, die even opkijkt naar zijn (ja, het is niet anders) lustobject. De pakkende beat van 'Hiding' wordt ingezet door weer een typisch Zalman King-zinnetje: "Hm, Hm. He's one georgeous hunk of a man!"
De andere nummers, zoals 'Meet Me At Two Moon', 'One Step Closer', 'Before Morning', 'Follow me Home', 'Return To Two Moon' en Runaway' zijn al evenzeer heerlijk om naar te luisteren. Ook al zijn sommige nummers variaties of ingekorte versies van het main theme, ze vervelen allerminst.
Het enige minpunt aan deze soundtrack is dat er twee grote afwezigen zijn. In de eerste plaats betreft het de muziek wanneer Perry met een oude camera April op het televisiescherm tovert en ze in mekaars gezelschap wel een heel prettig namiddagje beleven. Alles wordt mooi gefilmd en April bekijkt het allemaal nog eens rustig na Perry's vertrek. Verder is er de scène op het einde van de film waarbij niets aan de fantasie wordt overgelaten. Sherilyn Fenn gaat volledig uit de kleren, Richard Tyson half (maar zo huppelde hij al heel de film rond - niets nieuws dus), en Martin Hewitt, ja, die is zoals vrijwel altijd in de film, keurig gekleed. De muziek die Jonathan Elias daar bovenhaalt, is de meest sensuele, meest erotische, meest pakkende die Hollywood in al die jaren gekend heeft. Doodzonde dat dit nummer op de soundtrack ontbreekt. Onvergeeflijk. Onbegrijpelijk. We kunnen er over blijven klagen, maar zullen er toch mee moeten leren leven. We mogen tenslotte al blij zijn dat er een soundtrack van Two Moon Junction op cd verkrijgbaar is. Het meest opmerkelijke aan de soundtrack is immers dat deze pas uitgebracht werd in 1994, maar liefst zes jaar nadat Two Moon Junction in roulatie gebracht werd. Als je hem tegenkomt, slechts één advies: kopen die handel!
Info:
Two Moon Junction - Original Motion Picture Soundtrack
Music composed by Jonathan Elias
Water Dreams
1,000 Mile Stare
Hideaway
Meet Me At Two Moon
Folk Durge
The Hiding
One Step Closer
Appearance At The Carnival
Seduction
Water Dreams - Reprise
Before Morning
Follow Me Home
Return To Two Moon
The Runaway
Varese Sarabande VSD-5518 Manufactured in U.S.A. All Rights Reserved.