BAD BOYS II

Bad Boys betekende zijn vuurdoop in deze nieuwe wereld en meteen zette hij de toon voor zijn carrière. Zijn films onderscheiden zich van andere films door een opvallend gebrek aan karakterontwikkeling en een overmatig gebruik van camerabewegingen. Zelden kan Bay erop betrapt worden een camera stil te houden. Door de jaren heen is de omvang van Bay's films progressief toegenomen, met als twijfelachtig toppunt het debacle Pearl Harbor. In de nieuwste film van Bay, een vervolg op zijn debuut, Bad Boys II doet hij het wat rustiger aan. Of toch niet?

Na acht jaar zijn we weer terug in Miami bij de immer elkaar in de haren vliegende agenten Lowrey (Will Smith) en Burnett (Martin Lawrence). De rollen zijn nog steeds als voorheen, de rokkenjager versus de trouwe vader. Samen gaan ze achter een bende XTC-smokkelaars aan die een grote hoeveelheid van dit goedje via Miami het land in smokkelen. Als bemoeilijkende factor komt de zus van Burnett in het spel als undercover agente die in ditzelfde netwerk is geïnfiltreerd en laat zij nou ook het geheime liefje zijn van Lowrey.

Bay gaat direct als een sneltrein van start met een scène waarin de beide agenten zich voordoen als Klu Klux Klan leden en zo een drugsdeal proberen te verijdelen. Uiteraard mondt dit uit in een stortvloed van kogels, vinnige opmerkingen en veel, heel erg veel slowmotion momenten. Vanaf dat punt is Bay dan ook niet meer te houden. Met een minimum aantal aan praatmomenten (want wie heeft er expositie nodig als je het ook met een kogel kan zeggen?) komt het script van Ron Shelton en Jerry Stahl toch nog verbazingwekkend overtuigend op het scherm terecht. De scherpe dialogen tussen Lawrence en Smith mogen dan misschien niet het niveau van bijvoorbeeld Lethal Weapon of zelfs het origineel halen, amusant is het van tijd tot tijd zeker wel.. Het lijkt na twee uur dus net alsof Bay hier weer een winnaar in handen heeft.

En dan gaat het goed fout. Bay wil méér en zal dat laten weten ook. Het verhaal neemt een wending die volledig overbodig is en zo worden er dertig (!) minuten aan de film gebreid die de eerdere twee uur onderuit halen. De scherpe opmerkingen tussen de agenten over en weer zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor actiescènes die kant noch wal raken. Nadat Pearl Harbor mede door zijn absurde lengte zo de mist inging, zou je denken dat een regisseur daar wat van zou leren. Niet Michael Bay. Door de film de voornoemde dertig minuten in te trekken, raakt hij een gevoelige snaar door over de magische twee uur grens heen te gaan. Het komt tenslotte maar zelden voor dat een actiefilm van langer dan twee uur boeiend blijft. Zelfs een doorwinterde Bay-fan is het op een gegeven moment zat.

Het is erg jammer om een goede actiefilm, ook al is deze dan zo pompeus en overdadig als Bad Boys II, zo vermoord te zien worden door de overmoed van een regisseur. Het is een schande dat iemand als Jerry Bruckheimer Michael Bay niet teruggefloten heeft toen hij, zonder enige twijfel, een vroege versie van Bad Boys II onder ogen kreeg. In al die jaren sinds de eerste Bad Boys heeft Bay kennelijk niets opgestoken en dat maakt hem zonder twijfel tot een van de meest egocentrische en slechtste regisseurs die er op dit moment in Hollywood rondlopen. Dus als je een goede actiefilm wilt zien, ga dan na twee uur de zaal uit.