Van onze medewerker op het festival
Gent -- Na afloop zweefde regisseur Erik Van Looy van hot naar her om de felicitaties in ontvangst te nemen. Een enkeling in een duur pak neuzelde dat het toch maar een commerciële film was geworden. Mensen die niet voor hun kaartje hoeven te betalen, zijn niet snel tevreden te stellen. En uiteindelijk is de film ook niet voor hen gemaakt maar voor filmliefhebbers die in hun vrije tijd naar de bioscoop in hun stad of dorp gaan. Meer over De Zaak Alzheimer leest u op andere pagina's van deze Moviegids.
De overheersende slogan op dit festival is 'Er waait een nieuwe wind door de Vlaamse cinema'. Any Way the Wind Blows van Tom Barman werd een paar maanden geleden inderdaad goed ontvangen door de critici. Ook De Zaak Alzheimer kreeg een positieve respons. Verder dan de Maan is volgende week aan de beurt en er staan een drietal interessante projecten op stapel. Maar om nu al te spreken van een nieuwe wind is het nog een beetje vroeg.
Een opvallende film de eerste week was in ieder geval Le Temps du Loup. De Oostenrijker Michael Haneke kwam zijn werk persoonlijk voorstellen in Gent en wenste het publiek veel irritatie toe. Het is hem gelukt. Le Temps du Loup is niet licht te verteren, toont de donkere en smerige kant van de mens die in de problemen komt. Ook Son Frère van Patrice Chéreau maakte indruk. Een ernstig zieke man zoekt contact met zijn jongere broer op het moment dat hij ernstig ziek is. De twee groeien weer langzaam naar elkaar toe. Wars van ieder vals sentiment is Son Frère naakt en gevoelig drama met sublieme acteerprestaties.
Hero van Zhang Yimou is een perfecte opwarmer voor de fans van The Lord of The Rings, Star Wars en The Matrix. Machtige muziek en actiescènes die je mond doen openvallen van verbazing gaan vergezeld van het prachtige spel met kleuren dat we van de Chinees gewend zijn. Neve Campbell verandert in de nieuwe Altman van gedaante. De Amerikaanse grootmeester toont het reilen en zeilen van een ballettheater in Chicago. Prachtige balletscènes, dat zeker, maar of de losse verhaalstructuur grote massa's naar de bioscoop zal lukken, is niet gegarandeerd.
Flower and Garnet en Kamchatka zijn lieve, publieksvriendelijke films over kinderen wiens wereld door elkaar geschud wordt. Rechtlijnig, weinig verrassend, maar niettemin goed gemaakt. De harde, ongenuanceerde kostschooldramatiek van Song for a Raggy Boy is een dreun. Een dreun waar je als kijker even van wankelt. Debuterend regisseur Walsh neemt geen blad voor de mond en toont onopgesmukt waar katholieke priesters in een jongensschool toe in staat zijn.
Over het algemeen zijn de zalen tijdens dit festival goed gevuld. Ook de kleinere, onbekende films trekken hun publiek. Zo maakten cinefielen in Wir kennis met de hilarische voorvallen van jonge twintigers in Berlijn. Ze merken dat hun leven van een werkmens minder rooskleurig en zorgeloos is dan dat van een student. Ook het bizarre zoetzure Wild Dogs werd fel gesmaakt. In het troosteloze Boekarest volgen we het verhaal van de Canadese consul, een vijftal bedelende zwervers en een pornoregisseur op zoek naar lolita's.
Als we nu al een tip mogen geven over een film die u niet mag missen in een bioscoop bij u in de buurt: Thirteen! Een cinematografische filmtrip door L.A. waarin twee dertienjarige meisjes de grip op hun hippe leven verliezen.