VERDER DAN DE MAAN

Zijn nieuwe film toont hoe de landing van de eerste mens op de maan het leven van een Nederlandse katholieke boerenfamilie ontwricht. De negenjarige Caro bestookt haar vader met vragen over het technologische wonder. Mensen mogen toch niet zo maar het terrein van God betreden? Vader Mees (Huub Stapel) is een streng gelovige zuiplap die haar moeilijke vragen steevast beantwoordt met citaten uit de Bijbel. Wanneer hij niet dronken is of zijn roes uitslaapt, hangt hij de clown uit. Caro krijgt het ware gelaat van haar vader nooit te zien.

Caro's moeder antwoordt al evenmin. De arme sleur zorgt voor haar vijf kinderen, doet het werk op de boerderij en ontfermt zich over haar zuipende vent. Ze is zwanger van haar zesde als haar meer vrijgevochten zus vertelt over de anticonceptiepil en haar aanraadt om te scheiden. Het is 1969, in Amsterdam komen de dolle mina's op straat voor meer vrouwenrechten. De boerin hoort het donderen in Keulen maar het zaadje van de twijfel is gezaaid.

Op een mum van tijd zijn alle zekerheden uit Caro's leven verdwenen. Haar ouders willen scheiden. De almachtige God kan de reis naar maan niet tegenhouden. Haar buurjongen is protestants, met hem mag ze niet praten van haar vader. Haar vader op zijn beurt blijft drinken. Haar gekke tante leeft een hipper en vrolijker leven dan haar moeder. Binnenkort doet ze haar plechtige communie en de kinderen op school lachen haar uit omdat ze niet kan zwemmen. Het leven van een boerendochter is niet gemakkelijk.

Net als in zijn vorige films heeft Coninx het uiterste gehaald uit zijn cast. Neeltje De Vree heeft een natuurlijke vranke uitstraling en draagt met sprekend gemak de film. De andere rollen worden stuk voor stuk vertolkt door uitstekende en ervaren vaklui. Huub Stapel speelt een voor hem ongewone rol. Johanna Ter Steege is een waardige, ingetogen moeder. In de bijrollen vallen vooral Dirk Roofthooft en Wim Opbrouck op. Hen verwacht je niet direct als priester en zwemleraar. Een geslaagde gok.

Het verhaal dat Stijn Coninx wil vertellen is van alle tijden. De technologische vooruitgang maakt de mensen bang. De maatschappij is in blijvende verandering en niet iedereen kan en/of wil die vooruitgang volgen. De boodschap is belangrijk en Coninx brengt ze smetteloos.

Die smetteloosheid is nu net het zwakke punt van de film. Verder dan de Maan is zonder meer uitstekend gemaakt. Coninx omringde zich met eerste klas technici en dat is te merken aan het resultaat. Waar het aan ontbreekt is durf. Dezelfde moed die hij aan de dag legde bij de keuze van de acteurs had Coninx moeten tonen om zijn hoofdpersonages scherper uit te tekenen. Door de karikaturale uitwerking van de vader- en moederfiguur worden de mogelijkheden van het interessante basisgegeven niet ten volle benut. Verder dan de Maan blijft ergens hangen tussen een braaf klassiek filmdrama en een verfijnde auteursfilm.