Oregon is niet echt een geheim voor Hollywood. Filmproducenten streken begin vorige eeuw, in 1915, reeds neer op dit stukje wonderbaarlijke natuur. Met de jaren werd er een denkbeeldige verticale lijn getrokken van Portland (in het uiterste noorden van de staat) naar Grant Pass. Het werd een as waar diverse casts en crews hun tenten optrokken en de pracht en praal van de staat op pellicule vastlegden. One Flew over the Cuckoo's Nest, The River Wild, Point Break, Free Willy,... Stuk voor stuk zijn deze films gedraaid in Oregon.
Ook Stand By Me is onlosmakelijk verbonden met 'The Beaver State'. In feite mag het een wonder heten dat de productieploeg ooit voet aan de grond gezet heeft in deze staat, want het project liep niet echt van een leien dakje. Veel was te wijten aan Stephen King die aan de filmrechten van 'The Body' - een novelle die voor het eerst verscheen in zijn bundel 'Different Seasons' in 1982 - een aardig prijskaartje kleefde: 100000 dollar vooraf en 10 procent van de brutowinst. Pas drie jaar (en heel wat overwonnen hindernissen later), in 1985, kon gestart worden met de opnames van de film. Rob Reiner trok naar Oregon, waar het kleine, maar charmante stadje Brownsville zijn troeven uitspeelde en instond voor het Castle Rock uit King's novelle. De oude straatjes en het nabijgelegen platteland pasten perfect in het plaatje.
Ook vandaag de dag maakt Brownsville handig gebruik van de eeuwige roem die het meekreeg dankzij Stand By Me. Het stadje speelt mooi in op het gevoel dat steeds meer en meer filmliefhebbers bekruipt wanneer ze naar het scherm staren en zichzelf met wijd open mond afvragen waar alles gefilmd zou zijn. Het moet gezegd, Brownsville is een plek die toeristen met open armen ontvangt. Iedereen in het stadje weet dat toeristen naar hun Brownsville afzakken met een bezoek aan de filmlocaties uit Stand By Me voor ogen. Een andere reden om daar een kijkje te gaan nemen, lijkt er gewoonweg niet te zijn. Het museum van Brownsville nam zijn voorzorgen en prepareerde alvast de enige echte Stand By Me- tourmap. Ze mag er dan wat amateuristisch uitzien, u zal zeker vinden wat u zoekt. Geen nood dus indien u bij uw aankomst in het stadje merkt dat u dit artikel vergeten bent.
Een Stand By Me-tour vangt u best aan in de juiste omstandigheden. Zorg om te beginnen dat u met vier bent. Mannen, vrouwen, vrienden, familieleden,... Het doet er allemaal niet toe, het gaat om het aantal. Het heeft misschien wel wat weg van een gezelschapsspel (ik ben geel, jij bent rood,...), maar om latere ruzies te vermijden kan u best ook afspreken wie wie is. U kan kiezen uit de vier hoofdpersonages in de film: Chris Chambers (River Phoenix), de gast die het melkgeld op school stal; Gordie Lachance (Wil Wheaton) die na het overlijden van zijn oudere broer Dennis (John Cusack) zowat onzichtbaar geworden is voor zijn ouders; Teddy Duchamp (Corey Feldman) met de goofy bril of Vern Tessio (Jerry O'Connell), de jongen van de pennies en de schatkaart. Geen geruzie hierover, beloof het. Zeg ook best tegen de mensen die niet meegaan dat u een nachtje gaat kamperen en de dag nadien naar de autoraces gaat. U wil geen concurrenten die ook op zoek gaan naar het dode lichaam van Ray Brower, de jongen die de deur thuis achter zich dicht trok om bosbessen te gaan plukken en na drie dagen nog niet teruggekeerd was. Eeuwige roem in de kranten, uw gezicht op tv, het gevoel een held te zijn,... Ja, dat is waar het tenslotte allemaal om draait. Voor u vertrekt, zorgt u best ook voor de juiste kleding (versleten jeans, een t-shirt of polo en All-Stars) en accessoires (jerrycan, slaapzak, slaapmat en rugzak,...) En off you go!
De eerste tien minuten geven meteen al enkele interessante locaties uit Stand By Me prijs. Beelden die geschoten werden in de straten van Brownsville, maar ook specifieke locaties. Eén van de meest nostalgische plekjes uit de film is ongetwijfeld de boomhut waar de vier jongens heel wat tijd met mekaar doorbrengen. Het is niet alleen de plek waar ze kaart spelen, cola drinken en snoepen, waar Chris zijn sigaretjes rookt, maar ook de plaats waar ze hun diepste geheimen met mekaar delen en waar de wildste plannen gesmeed worden. De boomhut bevindt zich op de zuidoostelijke hoek van Butte Street en School Avenue. Wanneer Vern bij zijn vrienden aanklopt, lukt het hem niet onmiddellijk om zijn verhaal te doen. Terwijl hij in de portiek van zijn woning (1152 Linn Way) op zoek was naar zijn verloren gegane schat (de pennies die hij probleemloos wist te lokaliseren tot zijn moeder zijn kamer opruimde en zijn eigenhandig getekende schatkaart in de vuilbak kieperde) hoorde hij zijn broer iets vertellen over de vermiste jongen, Ray Brower. Gordie woont een eindje van Vern vandaan, in het zuidelijk deel van de stad. Het wit-groene huis is gelegen in Fisher Street.
Zowel Chris als Gordie zijn vrijwel onmiddellijk gepakt en gezakt, klaar om op avontuur te vertrekken. De twee zien mekaar als eersten terug in het hart van Brownsville. Omdat Chris zijn pistool wil laten zien aan zijn vriend, neemt hij hem mee naar de achterkant van de Blue Point Diner. Het restaurant gaat door het leven als het Brownsville Saloon en ligt in het hart van het stadje, op 419 N. Main.
De spoorweg die Gordie, Chris, Vern en Teddy naar het lijk van Ray Brower in Harlow moeten leiden, brengt ook ons op verschillende plaatsen. Sommige spoorwegscènes werden in Brownsville gedraaid. De spoorweg die tijdens de opnames de voornaamste plaats innam, was de Row River Railway nabij Cottage Grove. Het mooie aan een spoorweg is dat die je overal mee naartoe neemt. Zo komt het viertal niet alleen terecht op zijn uiteindelijke bestemming, maar doen ze onderweg ook een aantal plaatsen aan waar ze anders niet al te vaak komen. Het 'No Trespassing - Keep Out'-bordje aan het Castle Rock Salvage (het autokerkhof van Milo en zijn trouwe vriend Chopper), kan niet verhinderen dat de kereltjes over de hekken springen. Op deze locatie, in de buurt van Veneta (Oregon) nestelen ze zich in de schaduw waarna er een hele discussie volgt over The Mickey Mouse Club. Een losse babbel onder mekaar over de borsten van Annette... De befaamde brug die de vier iets later in de film proberen over te steken (opgejaagd door de Nr 25 locomotief), is de Lake Britton Bridge over de McCloud River in het McArthur Burney Falls Memorial State Park, vlakbij Mount Shasta in Californië.
Daarna komen de jongens in de film in een meer bosrijke omgeving terecht. De scène met de bloedzuigers, de plek waar het hert de sporen oversteekt terwijl Gordie 'Gangbusters' leest en de locatie waar de vier het levenloze lichaam van Ray Brower vinden: het werd gefilmd aan de Coast Fork van de Willamette River, een kleine 500 meter ten noorden van Highway 58 (Willamette Highway) en zo'n 8 kilometer ten oosten van de I-5. Toch even vertellen dat het moeras dat nodig was voor de scène met de bloedzuigers niet meer was dan een gat dat gegraven werd en bedekt werd met zwarte plastic om het te kunnen vullen met water. Ook het stukje spoorweg dat het hert kruist, werd speciaal voor de opnames van Stand By Me aangelegd en nadien weer verwijderd.
Als er één scène is die na het zien van de film blijft plakken, dan is het wel het verhaal dat Gordie aan het kampvuur vertelt. Het is het verhaal van Davie Hogan, een dikke jongen van hun leeftijd waar niemand mee bevriend wil zijn. Aan zijn gewicht kan hij niets doen, het is allemaal de schuld van zijn klieren. Hij werd zo hard gepest en voor de gek gehouden dat hij een geniaal plan uitwerkt om wraak te nemen. Hij besluit deel te nemen aan de 'The Great Tri-County Bake Off en Pie Eat'-wedstrijd. Zijn voorbereiding: een fles olie en een rauw ei. De rest is geschiedenis... Deze taartwedstrijd werd opgenomen in het Pioneer Park in Brownsville, waar een tent opgetrokken werd.
Als u er zo lang over doet als het viertal, dan komt u twee dagen later terug aan in het fictieve Castle Rock. De brug waarlangs je Brownsville binnenstapt, krijg je op het einde van de film te zien. Gordie en Chris nemen afscheid van Vern en Teddy op de hoek van Main Street en Park Avenue.
Wanneer u beslist de Stand By Me-tour aan te vangen, moet u er een eer van maken net als Gordie, Chris, Vern en Teddy de tocht volledig te voet te doen en 's zondags (de dag vóór Labor Day) iets na vijf uur 's ochtends terug aan te komen in Brownsville. U vertrekt zonder eten en met een minimum aan geld (2.37 dollar). Waarom? Uit respect voor Stephen King's schitterend verhaal, Rob Reiner's onvergetelijke film of gewoon voor één van de meest talentvolle acteurs aller tijden... River Phoenix.