Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Sneakers is een film met één van die droomcasts. Acteurs en actrices die ieder op hun beurt hun talent in Hollywood bewezen hebben. Robert Redford, Dan Aykroyd, Ben Kingsley, Mary McDonnell, River Phoenix, Sidney Poitier en David Strathairn. Deze laatste is de enige die niet in het rijtje thuis lijkt te horen, al vervult hij zijn rol met verve. Als je hieraan nog een knap, intelligent uitgewerkt verhaal voegt, dan is de ontbrekende slagroom op de taart een muzikaal genie om de prestaties op het witte doek van wat do-re-mi's te voorzien. Er werd gezocht naar de juiste deur om bij aan te kloppen. Het was James Horner die ze opendeed...
Horner werd op 14 augustus 1953 geboren in Los Angeles. Dat hij een geboren muzikant was, bleek enkele jaren nadat hij zijn eerste stapjes op deze aardbol zette. Vijf jaar was hij, toen hij achter de piano kroop en zijn vingertjes de toetsen liet bestrijken. De knepen van het vak leerde hij aan het Royal College of Music in Londen. Eens terug in Californië wachtte de University of Southern California (USC) en de University of California Los Angeles (UCLA) op hem. Het uitwerken van scores voor studentenfilms van het American Film Institute betekende het startschot voor zijn carrière als componist. Zijn eerste grote project werd de score van Star Trek: The Wrath of Khan. Vanaf dat moment lag de weg voor hem helemaal open...
De score van Sneakers is er eentje die je meteen bij de keel grijpt. De prachtig georchestreerde muziek - denk maar aan de pakkende solo's die Branford Marsalis uit zijn saxofoon tovert - is in het aangename gezelschap van enkele hemelse stemmen! Hoe mooi kan het leven toch zijn. Het is een zaligheid om dit schijfje in je cd-speler te steken en er naar te luisteren. Puur genot. Het enige wat moeilijk is, is de nummers op de juiste scènes plaatsen zonder het cd-boekje (of beter: cd-bladje) bij de hand. Het openingsnummer 'Main Title' zet meteen de toon voor de rest van de soundtrack. Het is ook een lekker luchtig nummer waar James Horner alle krachten lijkt in te zetten: zijn eigen talent, Brandford Marsalis en een koor dat aan de betoverende klanken te horen wel uit engelen moet bestaan... Bij het tweede nummer wordt het roer helemaal omgegooid. 'Too Many Secrets' maakt meteen duidelijk dat de verhaallijn in de film een pak serieuzer en dramatischer wordt. Heel wat getokkel op de piano en dan liefst nog zo'n laag mogelijke noten. Zoals dat meestal het geval is, is er een deuntje dat centraal staat in de film; eentje met een repetitief karakter. Het duikt her en der op in de film. Voor Sneakers is deze eer weggelegd voor het derde nummer. Heel toepasselijk kreeg het de naam 'The Sneakers Theme' opgekleefd. Hoe kon het anders? Geen drama, wel vrolijke noten die uit je boxen komen. 'Cosmo... Old Friend' is als het ware het teken om Ben Kingsley te laten opdraven in de film. Wat enorm opvalt, is het trage karakter van dit nummer. Als je één nummer zoekt dat uitermate geschikt is om bij in slaap te vallen (in de positieve zin), kies dan resoluut voor de vierde track. Het nummer geeft je simpelweg het gevoel dat alles hier op aarde oké is, dat je met een gerust hart je ogen kan sluiten, dromend van Robert Redford. Het enige probleem is dat 'The Hand-Off', dat op de bijna zeven minuten durende rust en eenvoud volgt, je wel eens bruusk uit je slaap zou kunnen rukken. Bombastisch... dat is de term die hier op zijn plaats is. Het is ook een nerveuze compositie: getokkel alsof er een tijdbom op ontploffen staat. In 'Planning the Sneak' staat het sextet - zonder Liz (Mary McDonnell) onrecht aan te willen doen - weer centraal. Het nummer ademt 'The Sneakers Theme' in en uit. Dat het vanaf dan menens is, lijkt ook James Horner goed opgevangen te hebben. Vanaf 'Playtronics Break-In' is de spanning te snijden. Dramatisch getokkel op de piano, een spannende ondertoon in het nummer, tromgeroffel,... En dan zijn ze er weer: de elfjes! De juiste accenten op het juiste moment: Horner is puur vakmanschap. Met 'The Escape/Whistler's Rescue' zet James Horner dit nog eens in de verf. De soundtrack wordt afgesloten met 'Goodbye' en '... And the Blind shall See'.
De score van Sneakers is ongetwijfeld één van James Horner meest ondergewaardeerde. Veel heeft natuurlijk te maken met het feit dat de film nu niet bepaald geschiedenis heeft geschreven, daar waar Titanic dit bijvoorbeeld wel deed. Bovendien heb je bij het bekijken van de film voortdurend het gevoel dat de score om één of andere reden niet tot zijn recht komt. Toch is de aankoop van de soundtrack meer dan zijn geld waard. Slechts vier woorden zijn hier eigenlijk op zijn plaats. Lang leve James Horner!
Info
Sneakers - Original Motion Picture Soundtrack Album
Music Composed and Conducted by James Horner
Featuring Branford Marsalis
1 Main Title
2 "Too Many Secrets"
3 The Sneakers Theme
4 Cosmo. Old Friend
5 The Hand-Off
6 Planning The Sneak
7 Playtronics Break-In
8 The Escape/Whistler's Rescue
9 Goodbye
10 "... And The Blind Shall See"
1992 Universal City Studios, Inc./"Columbia" is the exclusive trademark of Sony Music Entertainment Inc./Distribution Sony Music. COL 472427 2. CB 791 CDC 01-472427-10.