Haal de feestneuzen uit de kast, laat de toeters lustig schallen en strooi de confetti in de lucht, want er heerst een hoera-stemming in de Vlaamse bioscoopzaal die wakkere geesten enkel kan doen denken aan de euforie die Daens medio 1992 veroorzaakte. Alsof hij een oscar gewonnen heeft, wordt De Zaak Alzheimer van Erik Van Looy lustig gefêteerd, zeker nu de film ook in Frankrijk op 150 kopieën zal uitkomen. Die wierook is overigens terecht, want de adaptatie van Jef Geeraerts' thriller kan de vergelijking met pakweg Heat, Memento of Insomnia aan. Vorige week konden we zelfs in de krant lezen dat Alzheimer het in de zalen beter doet dat The Matrix Revolutions. Beter scoren dan Keanu Reeves! Dat levende legende Jan Decleir dat nog mag meemaken! In de top-10 van Vlaamse speelfilms klom De Zaak Alzheimer intussen over het half miljoen toeschouwers. Van Looy liet daarmee al Jan Verheyens eerste Team Spirit achter zich (382.000 bezoekers) en zit in de slipstream van onder meer De Paniekzaaiers, Mira, Max en Oesje. De drie populairste films aller tijden blijven tot nader orde op naam van baron Stijn Coninx staan: Daens (848.000), Hector (933.000) en het onovertroffen Koko Flanel (1.082.000).
Ondanks het feit dat Coninx het met zijn europudding Verder Dan de Maan voorlopig met zo'n 13.500 toeschouwers moet rooien, berekende het Vlaams Audiovisueel Fonds dat dit jaar al tweemaal méér Belgen naar een Vlaamse film zijn gaan kijken dan vorig jaar. Veel, zoniet alles, ligt natuurlijk aan de magistrale aantrekkingskracht van De Zaak Alzheimer, maar ook Any Way the Wind Blows deed het met 71.100 toeschouwers zeker niet slecht. Die film bewees dat er in Vlaanderen letterlijk en figuurlijk plaats is voor een nieuwe wind. dEUS-frontman Tom Barman trok in zijn ensemblefilm aan de trouwtjes van enkele doorsnee levens en liet die in een zinderende finale samenkomen op een zomerse party. Any Way the Wind Blows scoorde vooral bij het zogenaamde alternatieve publiek; mensen die een goed verhaal naar waarde weten te schatten en er niets op tegen hebben dat er al eens geëxperimenteerd wordt.
Helemaal aan het andere spectrum van het filmische landschap doemt vanaf woensdag Team Spirit II op, de sequel op Jan Verheyens eerste Team Spirit (die op zich gebaseerd was op het Nederlandse All Stars) en de tv-serie die dit seizoen zes vrijdagen lang hoge ogen gooide op VTM, de huidige werkgever van Jan Verheyen. Dat Verheyen een voorstander is van de gladde, commerciële film is geen geheim. Zelf hamert hij er zowat in elk interview op dat hij met zijn mooi ogende dramady's graag wormcruyt met suycker inlepelt en dat het succes van de avonturen rond amateurploegje Eendracht Vooruit de herkenbaarheid is voor het grote publiek. Distributeur Kinepolis Film zorgde afgelopen week alvast voor royale media-aandacht met een wereldpremière in Metropolis Antwerpen waar naast een heel blik BV's zelfs prins Laurent en zijn zwangere (hoe toepasselijk!) vrouw Claire gespot konden worden. De cast van Team Spirit II liep zich in de dagen die daarop volgden de longen uit het lijf om de talrijke publieke avant-premières van commentaar te voorzien. Woensdag gaat Team Spirit II dan eindelijk in reguliere première en wel op meer dan dertig kopieën. Dertig!
Vanzelfsprekend hoopt Jan Verheyen met Team Spirit II minstens even goed te doen als met deel 1 en geen hond die er eigenlijk aan twijfelt dat dat ook zal lukken. Team Spirit II heeft het positieve klimaat dat groeide rond De Zaak Alzheimer mee, de tv-serie was een kijkcijfertopper én het is straks kerstvakantie - dus waarom zou het niet lukken? Bovendien ademt Team Spirit II zowaar het aanstekelijke enthousiasme en plezier uit dat zelfs een matige film heel erg goed kan maken. Laat het duidelijk zijn dat Team Spirit II filmisch nog niet tot aan de enkels van De Zaak Alzheimer komt, maar dat was natuurlijk ook de bedoeling niet van deze prent waar het goed gevoel in grote, vette letters op elk filmframe knippert. Team Spirit II is leuk, grappig, vederlicht, ongecompliceerd en makkelijk verteerbaar. De snelle hap dus, maar wel met Verheyens alom bekende liefde en passie voor het medium gemaakt. En da's iets wat je niet van elk Hollywood-product kan zeggen.
Het is pure verwennerij die we dezer dagen in de Vlaamse bioscoop meemaken. Wie had ooit durven dromen dat we pakweg volgende week zaterdagavond lange kassa-files zouden kunnen verwachten voor maarliefst twee Vlaamse Filmpjes? Toch is dat optimistische klimaat volgens vele filmvolgers maar schijn. Jonge filmmakers die op festivals als Leuven Kort erg knappe kortfilms mogen presenteren, krijgen te weinig kansen om een langspeler te maken. Er is te weinig geld. Bedrijven nemen in dit wankele economische klimaat niet snel meer risico's en producenten klagen steen en been. Ook de politici moeten beseffen dat de Vlaamse film geld nodig heeft om het hoofd te bieden aan halfslachtige Europese projecten die bij voorbaat tot mislukken gedoemd zijn. Want voor veel filmmakers staan er tussen droom en daad nog altijd veel te veel praktische bezwaren. Slechts met héél veel team spirit kunnen we binnenkort misschien niet alleen naar de nieuwe Tom Barman of Erik Van Looy, maar ook naar werk van jong en kakelvers filmtalent. In tussentijd: allen naar De Zaak Alzheimer! En als u die al minstens twee keer gezien hebt: allen naar Team Spirit II.