FREAKY FRIDAY

De veteranen onder de filmliefhebbers fronsen nu waarschijnlijk de wenkbrauwen. Freaky Friday, waar hebben we dat nog gehoord? Wel, ga eens terug naar gezegende jaar 1976. Toen zaten een nog behoorlijk prille Jodie Foster en Barbara Harris elkaar in de haren naar aanleiding van een voetbalmatch in de gelijknamige - eerste - filmadaptatie van een roman van ene Mary Rodgers. Klinkt fascinerend, niet? Maar vergis u niet, er zit duidelijk nog leven in deze formule, dat zal verder wel blijken. Zeker als je daarbij in rekening brengt dat Jamie Lee Curtis ditmaal één van de twee hoofdrollen voor haar rekening mag nemen. Op een leeftijd van 45 heeft zij ondertussen alle acteerkwaliteiten verworven die een leading lady van de cinema vandaag nodig heeft. En haar vroegere reputatie van scream queen komt in dit geval zowaar ook nog eens van pas. We verduidelijken.

Curtis speelt Tess Coleman, psychologe en toegewijde moeder van 2 kinderen. Drie jaar geleden overleed haar man, met als gevolg dat haar leven nu kan herleid worden tot 3 woorden: druk, druk, druk! Ten bewijze: wat dacht u van het simultane gebruik van een GSM, bieper en communicator? Niet gezond. Gelukkig is er nu de bezorgde en charmante Ryan (Mark Harmon) om wat gewicht van haar schouders te halen, en de twee staan dan ook op het punt in het huwelijksbootje te stappen. Dit is niet echt naar de zin van dochter Anna (Lindsay Lohan). Maar kom, wat is er tegenwoordig nog wel naar de zin van de gemiddelde 15-jarige? Het was voor moeder en dochter sowieso al permanent balanceren tussen te weinig aandacht en te veel. Het bekende verhaal. Komt daar voor Anna nog bij: een ongelooflijk pestjong van een kleine broer, genaamd Harry (Ryan Malgarini). Wanneer de frustraties tussen moeder en dochter tot een zoveelste luidkeelse uitbarsting komen in een Chinees restaurant, grijpt de oude zaakvoerster in; ze geeft beiden een 'magisch' gelukskoekje. Resultaat: de twee worden de volgende morgen wakker in elkaars lichaam. Zolang ze geen manier vinden om dit grapje ongedaan te maken zijn ze veroordeeld tot elkaars leven. The horror. Voor Tess betekent dit back to school, inclusief een leraar die niets liever doet dan haar kleineren, een voormalige vriendin die haar vriendje terugwil en hier en daar een trimesterexamen. Anna is er schijnbaar beter aan toe - wat kun je als tiener wel niet aanvangen met een gold card? - maar de lol is er snel af als Ryan wat affectie wil en ze op de koop toe in een televisieinterview reclame moet maken voor het nieuwe boek van haar moeder. De tijd begint bovendien te dringen wanneer de trouwdag van Tess en Ryan nadert...

Bij momenten geschifte karakters en slapstick ten spijt - 't is tenslotte Disney - blijven de scriptwriters net genoeg met hun voeten op de grond om je te doen meegaan in het verhaal. Curtis en Lohan dragen de hele film en dat gaat hen duidelijk goed af. Curtis leeft zich nog eens compleet uit en dat is een ware verfrissing na de lange reeks hap-slik-weg films die we ondertussen van haar voorgeschoteld kregen. Laten we hopen dat Halloween Resurrection het laatste onding was op dat vlak. Lohan maakt de girl power compleet en weet voor haar jeugdige leeftijd al verbazend volwassen te acteren. De mannen in hun leven zijn ofwel natte vaatdoeken (Ryan en opa), ofwel jonge wildebrassen (liefje Jake en de onuitstaanbare broer Harry, die iets te veel Bart Simpson wil nabootsen); het contrast met de twee meiden wordt dan ook gretig uitgespeeld. Niemand zal na deze film vrouwen nog tot het zwakke geslacht durven rekenen, au contraire. Nee, dit keer worden de mannen eens gedegradeerd tot klankbord. Een welkome afwisseling. De premisse en de meeste scènes zijn immers al wel meermaals voorgekauwd, als het niet in de 1976-versie was dan wel in het Tom Hanks-vehikel Big uit 1988. Het is de inzet en het enthousiasme van de twee dames die Freaky Friday redden van een vrije val in het zwarte filmgat dat 2003 heet.

Het blijft dan wel maar een familiekomedie, Freaky Friday is verdomd degelijke cinema, zelfs als er op het einde weer eens een moraal moet in onze maag gesplitst worden. Breng in rekening dat ten allen tijde zowel de ouders als de kinderen onder de toeschouwers wat af te lachen hebben, en je hebt een geslaagde film. Zeker als we er nog een meeslepende soundtrack van bekende pop- en discodeuntjes gratis bovenop krijgen. Good vibrations, indeed.