LE DIVORCE

Le Divorce speelt in Parijs waar de Amerikaanse Roxy (Naomi Watts) woont met haar man en een kind onderweg. Haar zus Isabel (Kate Hudson) komt over naar Parijs om daar de wereld te verkennen. Eenmaal aangekomen treft Isabel haar zus aan in tranen, omdat manlief ervandoor is gegaan, zwangere Roxy achterlatende. Maar de zussen laten het er niet bij zitten en besluiten om verder te leven en de kritiek van de Fransen in de wind te slaan. Wanneer Isabel een relatie begint met de enigmatische oom van de toekomstige ex van Roxy stapelen de schandalen zich op, wat uiteindelijk leidt tot een dramatische ontknoping.

Jarenlang heeft Watts gevochten tegen de bierkaai die Hollywood heet omdat niemand iets in haar zag. Ze werkte zelfs met Dick Maas aan Down. Hoe wanhopig moet je dan zijn? Ze vertaalde haar frustratie naar een mockumentary genaamd Ellie Parker, waarin ze in feite zichzelf speelde. Toen ze in 2001 haar dubbelrol in Mulholland Dr. bekroond zag worden met diverse prijzen was het tij voorgoed gekeerd. Nu is ze een gewild actrice en in Le Divorce laat ze zien dat ze deze status zeker meer dan waard is. Hetzelfde geldt voor Hudson. Na jarenlang tegen de klippen op acteren heeft ze eindelijk het juk afgeschud dat Goldie Hawn heet (haar moeder). Ze laat zich inmiddels gelden als een volwaardig actrice die veel in haar mars heeft. Het zijn deze twee schone blondines die zonder enige twijfel Le Divorce dragen. Hun charme spettert van het scherm en dat kan alleen maar als prettig ervaren worden.

Onder regie van James Ivory bloeit Le Divorce op tot een komedie die erg amusant de verschillen tussen de Franse en Amerikaanse mentaliteit laat zien. Met alle overdreven perikelen rond Irak nog vers in het achterhoofd worden veel situaties en teksten nog leuker, zo zegt opper-Brit Stephen Fry: "Everything is worse when the French are involved". Zo ook de relaties en gebeurtenissen rond Watts en Hudson. Zelfs een beroemde rode tas weet roet in het eten te gooien voor Isabel en de familie. Ondanks dat de film op het gebied van de relaties tussen de verschillende nationaliteiten en vooral tussen de zussen als een huis staat, blijft toch een sluimerend gevoel over na het kijken van Le Divorce dat het subplot dat het verhaal tot de climax drijft beter uitgewerkt had moeten worden. Matthew Modine krijgt helemaal niet de kans om enige diepte aan zijn personage te geven en dat hindert de ontknoping aanzienlijk, waardoor deze geforceerd overkomt.

Naast deze wat misplaatste scènes zit Le Divorce vol met heerlijke scènes waarin de twee zussen prachtig tegenover de uitstekende cast en tegenover de wereld kunnen laten zien dat ze van alle walletjes kunnen eten. Watts en Hudson springen zonder enige moeite van de ene emotie naar de andere zonder dat dit ooit overdreven overkomt. Dat Le Divorce in eerste instantie vaak gezien wordt als een flinke verandering in stijl is niet zo gek. Naar Merchant/Ivory begrippen zijn er bijzonder weinig kostuums aanwezig (op de designerpakjes van Hudson na dan), maar dat is al gauw vergeten als men kijkt naar de thematiek die in al hun films als de rode draad fungeert: 'het observeren van mensen die in vreemde omgevingen terecht komen en hoe ze daar zo goed en zo kwaad als dat gaat mee omgaan'. Dit thema is als geen ander toe te passen op Le Divorce en kwalificeert zich dus uitstekend voor een plaats in het oeuvre van de heren Ivory en Merchant. Le Divorce is een bijna geslaagde film voor een heerlijke avond genieten.