2003 was nog maar vier dagen oud of Conrad L. Hall verwisselde het tijdelijke met het eeuwige. Misschien niet echt een bekende naam voor de doorsnee filmliefhebber, maar kenners weten dat hij verantwoordelijk was voor de fotografie van heel wat klassiekers. Niet minder dan tien oscarnominaties had hij op zijn naam staan, waarvan hij er drie kon omzetten in een oscar, de laatste overigens voor Road To Perdition. Net geen veertien dagen later, namelijk op 17 januari, was het de beurt aan Richard Crenna. De laatste jaren was hij vooral te zien in tv- films en -series, maar in zijn hoogdagen speelde hij ook mee in bekende films zoals The Sand Pebbles (1966), Body Heat (1981), First Blood (1982) en Hot Shots! Part Deux.
Horst Buchholz kreeg faam door zijn rol in het legendarische The Magnificent Seven (1960), maar kon nadien geen grote rollen meer versieren. Op 3 maart werd een longontsteking hem fataal. Michael Jeter speelde dan weer vooral bijrollen in bekende titels zoals Welcome to Collinwood (2003), Jurassic Park III (2001), The Green Mile (1999) en Patch Adams (1998). Hij stierf op 30 maart aan complicaties van HIV. Leslie Cheung tenslotte herinneren we ons vooral van Farewell My Concubine uit 1993. Op 1 april pleegde hij zelfmoord.
In juni moesten we voorgoed afscheid nemen van twee ware filmlegendes. Op 12 juni stierf Gregory Peck. Zijn laatste grote film was Cape Fear uit 1991, maar zijn grootste successen dateren van de jaren vijftig en zestig: Moby Dick (1956), To Kill A Mockingbird (1962), Arabasque (1966), om er maar een paar op te noemen. Taaie tante Katherine Hepburn verliet ons op 29 juni op de gezegende leeftijd van 96 jaar. In die tijd wist zij een hele hoop oscarnominaties te verzamelen, waarvan sommige ook verzilverd werden, zoals die voor On Golden Pond (1982), haar laatste grote film. Niet alleen stond zij overigens bekend als goede actrice, maar ook (en vooral) als een eigenzinnige vrouw die niet op haar tong was gevallen.
Ook regisseurs blijven niet eeuwig leven en dat ondervond John Schlesinger op 25 juli. The Next Best Thing uit 2000 was zijn laatste werk; niet echt een hoogvlieger, maar ook Midnight Cowboy (1969) en Marathon Man (1976) behoren tot zijn palmares. Twee dagen later kon Amerika rouwen om één van zijn grootste komieken, zijnde Bob Hope, die een paar maanden tevoren nog zijn honderdste verjaardag had gevierd. Frankrijk werd begin augustus dan weer opgeschrikt door de moord op Marie Trintignant. En een andere ster uit The Magnificent Seven stierf op 30 augustus. Charles Bronson zal door de jongere generaties echter vereenzelvigd blijven met de beruchte Death Wish- films.
Ook Duitsland deelde in de klappen, want op 8 september stierf niemand minder dan Leni Riefenstahl. Deze dame is zonder twijfel een van de meest omstreden regisseurs aller tijden, al was het maar omdat films als Triumph des Willens (1934) voor zowel publiek als critici iets teveel het ideaal van het Nazi-regime weerspiegelde. Riefenstahl zelf heeft dit altijd ontkend, maar haar geloofwaardigheid - en een bloeiende carriere - was ze voorgoed kwijtgespeeld. Een andere regisseur, die ook in september kwam te overlijden en wiens goede naam enigszins was aangetast, was Elia Kazan. Hij maakte klassiekers zoals A Streetcar Named Desire (1951), On The Waterfront (1954) en Splendor in the Grass (1961), maar kwam in opspraak toen hij in de jaren vijftig communistische collega's verklikte voor de beruchte Blacklist van de House UnAmerican Activities Committee.
Ten slotte werd ook Belgie op 11 december jongstleden verrast door het onverwachte overlijden van Ann Petersen. Op 31-jarige leeftijd zei ze adieu tegen haar huwelijk en begon ze aan een succesvolle acteercarriere voor televisie, theater en film. Lieven Debrauwer, die haar castte voor Pauline & Paulette, zal nu een andere leading lady moeten zoeken voor zijn nieuwste film.