SECONDHAND LIONS

In Secondhand Lions ontmoeten we de gebroeders McCann, twee oude, krasse knarren die ergens in Texas een huis bewonen in het midden van het niets. Het laatste waar ze op zitten te wachten is een neefje dat hun dagelijkse routine komt verstoren. Dat neefje, Walter genaamd, wordt door zijn moeder voor een tijdje bij zijn ooms gedumpt om daar de zomer door te brengen. Initieel hebben beide partijen geen enkele zin om met elkaar opgescheept te zitten, maar naar mate de tijd vordert, begint er tussen hen toch een glimp van affectie te ontstaan.

Wie wil je liever hebben voor de rollen van Hub en Garth McCann dan twee van de grootste iconen uit de filmgeschiedenis? Caine en Duvall zijn prachtig als de twee oude mannen die naar eigen zeggen de hele wereld al gezien hebben en alles gedaan hebben wat God ooit eens verboden heeft. De avonturen die zij beleefd hebben, vormen de verhalen die Walter los zullen maken van zijn introverte wereldje en het vertellen van deze verhalen werkt ook als een aderlating voor de oude heren, want er zit hier en daar nog wel wat oud zeer. Deze verhalen worden aan de kijker getoond zoals ze er in het hoofd van Walter uit zien. Het verbeeldingsvermogen zit bij de jongen goed op z'n plaats en dat betekent veel Arabian Nights taferelen met een vleugje Indiana Jones. Een gedurfde stijlkeuze die duidelijk aangeeft waar de fantasiewereld begint en de realiteit eindigt.

De broers McCann hebben het bestaan eigenlijk al opgegeven op het moment dat Walter in hun leven komt, ze hebben zich als kluizenaars teruggetrokken in hun stulpje om daar rustig naar het einde van hun leven te sjokken, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ze blijven dingen doen die in de ogen van normale mensen wellicht wat overdreven zijn, zoals het schieten op reizende verkopers en ook het kopen van een leeuw om op te gaan jagen. Deze leeuw blijkt echter net zoals de broers een oude leeuwin te zijn die aan het einde van haar Latijn is. Walter ziet wel wat in de leeuw Jasmine en ziet ook de overeenkomsten tussen de heren en de leeuwin. Alle drie voelen ze zich tweedehands en opgebruikt en vooral overbodig voor de samenleving. Deze thematiek geeft Secondhand Lions een gevoeligheid mee die niet vaak in Hollywood voorkomt.

De boodschap van Secondhand Lions mag dan misschien niet zo subtiel zijn, regisseur en schrijver Tim McCanlies - die het verhaal baseerde op eigen ervaringen - weet op een relatief rustige manier de moraal van het verhaal over te brengen. Deze rustige manier van filmen wordt echter aan het einde wreed verstoord door een vreselijk overgeacteerde huilbui van Osment waarin geen enkele subtiliteit te vinden is. Voor de rest is Secondhand Lions een uitstekende film over dromen, oud worden en geloven in alles waar je maar in geloven wilt, zolang je je er maar lekker bij voelt. Een prima boodschap in een zeer competent komisch drama.