ANYTHING ELSE

Jason Biggs is Jerry Falk, een sukkel en een naïeveling die nooit het heft in handen zal nemen als het aankomt op zijn eigen leven. Hij wordt op slag verliefd op de charismatische Amanda (Christina Ricci), en de liefde lijkt wederzijds. Jerry en Amanda beginnen de rest van hun leven te plannen met elkaar, maar dan blijkt dat Amanda daar nog helemaal niet klaar voor is. Het onvermogen van Amanda om een volwassen leven op te bouwen en het intrekken van zijn schoonmoeder (Stockard Channing) in het kleine appartementje zijn dingen die Jerry er niet ook nog bij kan hebben, want zijn carrière raakt erdoor in het slop en het dwingt hem om beslissingen te nemen waar hij nog helemaal niet klaar voor is. Hij probeert zijn leven een beetje op orde te krijgen met behulp van advies van een collega schrijver, David Dobel (Woody Allen).

Dit keer is het niet Allen zelf die de hoofdrol speelt in Anything Else, hij laat het over aan het vakmanschap van Jason Biggs, die zichzelf in de laatste jaren zowaar heeft doen uitgroeien tot een heus acteur. Veel twijfels blijven nog steeds naar boven komen wanneer we zijn naam op een affiche zien staan, maar dit is vooral te wijten aan de twijfelachtige projecten die hij tot nu toe aan ons voorschotelde. Allen zag waarschijnlijk iets in hem dat hem perfect maakte voor de rol van Jerry Falk. Zelf kon Biggs ook niet goed begrijpen waarom hij gevraagd werd door zo'n gerenommeerd regisseur en hij twijfelde lang of hij deze plaats wel waard was. Alle twijfels aan de kant dan maar, want Biggs houdt zich goed staande tussen het acteergeweld van veteranen Allen, Channing en Ricci. Zijn komische talenten komen uitstekend tot hun recht in het bij vlagen erg grappige script van Allen en werkt als een goede tegenhanger voor de tragikomische rol van Ricci, die uitstekend de onstuimige vriendin speelt van Jerry. Haar onzekerheden probeert ze te verbergen door het optrekken van een muur van "volwassen" opvattingen, terwijl we eigenlijk nog een klein, onzeker meisje binnen in dat lichaam zien zitten. Dit is mede de schuld van haar moeder, heerlijk neurotisch gespeelde door Channing, want met een moeder die zo mogelijk nog minder volwassen is dan Amanda zelf moet je wel geknipt zijn voor een bijrol in een Woody Allen film.

Jammer genoeg zet Biggs soms teveel een kopie neer van de jonge Woody Allen. Zijn bewegingen, gestotter en kleine maniertjes lijken zo gekopieerd uit de vroege films van Allen. Hoogst waarschijnlijk zal dit afkomstig zijn uit zijn onzekerheid en de regie van Allen zelf, want hij heeft er nog wel eens een handje van om zijn scripts een weerspiegeling te laten zijn van zijn eigen leven. Hoe dan ook is Anything Else een echte terugkeer voor Allen naar het werk waar hij goed in is: een verhaal over personen die elk hun eigen problemen hebben en daarmee om moeten leren gaan met een gezonde dosis neurose. Een karakter in Allens films is vaak ook de stad New York zelf en in Anything Else komt deze stad weer uitstekend tot z'n recht. De scènes die opgenomen zijn in de straten van New York en in Central Park zijn weer schitterend gefilmd (voor het eerst met Darius Khondji, de vaste cinematograaf van Jean- Pierre Jeunet en David Fincher). De invloed van Khondji is vooral terug te zien in de beklemmende sfeer die hij meegeeft aan het kleine appartement van Jerry en Amanda. Een uitstekende setting voor een stel gekreukelde zielen als Jerry en Amanda.

Anything Else laat helaas op het komische vlak een paar steekjes vallen, maar Woody Allen laat gelukkig wel zien dat hij zijn gevoel voor neurotisch drama nog niet kwijt is. Anything Else zal voor de grote massa niet een aantrekkelijke film zijn, maar voor het vaste publiek dat toch altijd wel naar zijn films gaat, is dit een verfrissende blik in het verleden. Bovendien lijkt Anything Else ook weer hoopgevend voor de toekomst van Woody Allen als filmmaker.