HOLES

De 12-jarige Stanley Yelnats beschrijft zichzelf als "een van die types die altijd op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is". Dat we hem daarin gelijk moeten geven, blijkt uit een onfortuinlijk incident waarbij de volledig onschuldige Stanley moet opdraaien voor de diefstal van een paar sportschoenen. De jeugdrechter is niet mild en om hem manieren en discipline bij te brengen, wordt Stanley naar een vreemd werkkamp voor opruiïge jongens gestuurd. Het kamp wordt bevolkt door allemaal boefjes van zijn leeftijd en wordt met ijzeren hand bestuurd door de gemene Mr. Sir en The Warden, een bikkelharde tante waar zelfs de jeugdrechter de kriebels van krijgt. Tot overmaat van ramp bestaat de dagelijkse routine van de jongens uit het graven van diepe gaten op willekeurige plaatsen in de woestijn. Gelukkig krijgt Stanley steun van de andere 'inmates' die hem door zijn eerste zware dagen heen helpen. Na een paar dagen raakt Stanley bevriend met de kleine Zero, een straatschooiertje dat dolgraag wil leren lezen. Na een tijdje begint Stanley zich natuurlijk af te vragen waarom ze de hele dag door putten moet graven en als hij op een dag een vreemd voorwerp opgraaft, blijkt dat zowel Mr. Sir als The Warden op zoek zijn naar een schat die volgens een oude legende ergens in de woestijn begraven moet liggen.

Het zou zonde zijn om nog verder op het plot in te gaan, want in tegenstelling tot wat je van je zou verwachten, heeft Holes nog een karrenvracht verrassingen in petto. Zo blijkt er niet alleen een luchtje te zitten aan de schat, maar wordt langzamerhand ook het verleden van Stanley en zijn familie uit de doeken gedaan. Stanley's vader beweert namelijk dat er al honderd jaar een vloek rust op de familie Yelnats omdat zijn voorouders tegen beter weten in het lot hebben getart. Of het nu waar is of niet, pa Yelnats grijpt gretig elke gelegenheid aan om zijn mislukte uitvindingen op de zogenaamde vloek af te schuiven. Dat uitgangspunt zorgt al meteen aan het begin van de film voor heel wat hilarische situaties en benadrukt nog eens de sterkste kant van Holes: het script. Regisseur Andrew Davis baseerde zijn film op het gelijknamige, maar bij ons volledig onbekende, boek van jeugdauteur Louis Sachar, die net als collega jeugdschrijver J.K. Rowling en uitstekend gevoel heeft voor originele vondsten en grappige situatiehumor. Bovendien mocht Sachar zijn boek zelf voor het witte doek bewerken, wat ervoor heeft gezorgd dat de essentie van zijn werk niet verloren is gegaan.

Bovendien heeft Holes nog een aantal andere sterke troeven in huis, en vallen naast de verzorgde look en de geslaagde special effects vooral de acteerprestaties van de twee jonge hoofdrolspelers op. Shia LaBeouf speelt met een ongedwongen naturel de rol van pechvogel Stanley Yelnats en beschikt over een uitstekende timing, zodat zijn spitse one-liners goed uit de verf komen. Ook de kleine Khleo Thomas, die de rol van onderdeurtje Zero voor zijn rekening neemt, kan dankzij zijn charme rekenen op de sympathie van het publiek. De rest van de jonge cast wordt vervolledigd door een allegaartje van typetjes, die weliswaar bijzonder herkenbaar zijn, maar nooit tot goedkope clichés worden herleid. Net als in het echte leven zijn ook die jongens in het kamp volledig onvoorspelbaar en kan zelfs het stoerste boefje opvallend intelligent uit de hoek komen.

De grootste opluchting is echter dat de volwassenenrollen gespeeld worden door een schare rasacteurs die hebben begrepen dat je kinderen niet hoeft te vermaken door alle acteerremmen los te gooien. John Voight mag dan wel de opvliegende tiran Mr. Sir spelen, hij bezondigd zich gelukkig nooit aan de vorm van overacting die jeugdfilms voor de volwassenen vaak zo ongenietbaar maken. In tegendeel zelfs, van Mr. Sir gaat een akelige dreiging uit, die perfect wordt ondersteund door sarcastische woordspelingen als: "Remember: water is life. I give you water, so I give you life!" Een waarheid als een koe in het dorstige woestijnlandschap. Ook Sigourney Weaver kwijt zich uitstekend van haar taak als de onberekenbare Warden en geeft Holes met haar nietsontziende hebzucht een memorabele slechterik.

Kortom, als u even geen zin meer heeft om voor de twintigste naar Harry Potter of The Lion King te kijken, neem u en uw kind dan zeker een keertje mee naar Holes. Weliswaar is de film niet geschikt voor de allerkleinsten, maar jongeren vanaf een jaar of tien zullen ongetwijfeld smullen van de avonturen van Stanley en zijn maten. En terecht, want een dermate goeie film mét spanning, avontuur, een begeerde goudschat en een positieve boodschap die er voor de verandering eens niet wordt ingeramd, mag gerust een verademing genoemd worden in het flink verwaarloosde genre van de betere jeugdfilm.