SANSA

Sansa is de naam van het personage dat kriskas door Europa trekt. Hij doet daarbij alles wat de Lonely Planet verbiedt. Hij laat de goedkope adresjes links liggen en negeert de musea en toeristische trekpleisters. Sansa is dan niet de gemiddelde toerist maar iemand die het reizen tot levenskunst verheft. In Parijs hangt hij rond in de buurt het Centre Pompidou waar hij zich ophoudt met de cartoonisten die tekeningen maken van Japanse en Amerikaanse toeristen die zich graag het geld uit hun zakken laten kloppen. Omdat hij en zijn kunstzinnige vrienden geen vergunningen hebben worden ze om de zoveel dagen aangehouden door de politie. Een paar dagen later staan ze op het plein weer vrolijk met ezel en potlood toeristen op te wachten.

In de volgende scène loopt hij op straat in Italië waar hij met ruzie krijgt met het bronstige vriendje van een Italiaanse schone wiens lange glanzende krullende haar hij bewondert. Sansa is een eersteklas onnozelaar die nietsvermoedende passante op straat aanspreekt, achtervolgt en in verlegenheid brengt. Hij sluit vriendschap met de plaatselijke zwervers en straatmuzikanten.

Sansa de film is plotloos. De regelmatige ontmoetingen met een bekende oude violist op tournee vormen de enige rode draad. De oude man is net zo gek als de jonge zwerver. Het is ook niet altijd duidelijk in welke stad, welke streek of welk land Sansa nu weer beland is. Ineens wordt in het midden van de nacht wakker gemaakt door een treinconducteur in een groen uniform. Die taal die hij spreekt klinkt Slavisch. Sansa heeft (natuurlijk) geen ticket en wordt van de trein gegooid. Later wandelt hij - zich van geen kwaad bewust - een gewapend conflict binnen, waarschijnlijk ergens in Rusland. Hij wordt ontvoerd door enge terroristen. Wanneer die beseffen dat ze een straatarme artiest gegijzeld houden, laten ze hem ontgoocheld vrij. Aan artiesten is voor hen geen geld te verdienen.

Sansa is een wervelende opeenvolging van dergelijke absurde gebeurtenissen. Hij wordt vanuit Tokio naar Egypte gestuurd om een pakketje af te geven, verzeilt op de een of andere manier nog in India, Griekenland en Spanje. Chaos en filmische anarchie zijn de sleutelwoorden van de fascinerende beeldenorkaan. Uiterst herkenbaar en geestig voor alle backpackers die ooit op de Rastra in Madrid spulletjes kochten van een smoezelig oud ventje of iedere keer opnieuw aan de treinconducteur of douanier met handen en voeten moesten uitleggen dat hun treinticket wel degelijk geldig was.

De excentrieke regisseur verblijdde ons een paar jaar geleden met knappe Louise (take 2), een opmerkelijke zwerftocht door Parijs waarin Elodie Bouchez al stelend, zwervend en improviserend in leven blijft. Ook met Sansa toont hij zijn diepe liefde voor de vrijheid: intellectueel, psychisch en mentaal. Wellicht zullen ook alleen backpackers aangesproken wordt door dit bizarre werkje. Het razende tempo en het ongefilterde filmisch anarchisme zullen de mama's, papa's en boekhouding studerende broers en zussen van de reizende alternativo's barstende hoofdpijn bezorgen. Een ferme joint kan natuurlijk ook helpen.