Als filmduo traden ze voor het eerst op de voorgrond in Alles Moet Weg, de verfilming van de succesroman van Tom Lanoye. Tonny en Andreeke, hun personages, filosoferen in het bubbelbad van een gekraakte villa over hun toekomst, een bloemenwinkel en potgrond.
Tony: "De basis van een bloemenwinkel:
potgrond!"
Andreeke: "Potgrond? Onnozel manneke!
Potgrond! Bloemen, dat is de basis van
een bloemenwinkel."
Dat de klassiek geschoolde acteurs zichzelf kunnen relativeren bewezen ze als Kabouter Snot en Kabouter Jeuk in Plop in Wolken en de televisieshows Raf & Ronny en Debby & Nancy Laid Knight. In de eerste Suske en Wiske-verfilming spelen ze Jerom (Stany Crets) en Tante Sidonia (Peter Van den Begin). Ze zorgen voor een paar van de meest vermakelijke momenten. Jammer genoeg is Jeroms aandeel in het verhaal nogal beperkt. Crets is minder breed dan de getekende held, maar de pretoogjes waarmee de sterkste man ter wereld het Atomium poetst maken veel goed. Tante Sidonia is meer prominent aanwezig. De scènes die ze deelt met Lambik zijn geestig en het schaduwenballet dat ze danst met de hitsige Baron de Lacheloze barst van de seksuele energie. Sidonia en seksuele energie? Echt waar!
Stany Crets en Peter Van den Begin, twee rasacteurs in een kinderfilm, praten over De Duistere Diamant. Hoe kan het anders, ze doen het samen. Het interviewtafeltje wordt overspoeld door jonge fans op handtekeningenjacht. Stany Crets kan het tempo nauwelijks bijhouden, terwijl de kinderen in Peter Van den Begin Tante Sidonia niet herkennen. Wat een ronde bril, gigantische kuif en dikke lagen schmink niet kunnen doen. De persvisie is net afgelopen en het duo heeft de film voor het eerst in de volledig afgewerkte versie gezien.
Van den Begin: Een spannende en een beetje bizarre ervaring. Ik ben er wel blij mee.
Crets: Plezant. De film is zeker voor de kinderen heel aangenaam en dat was toch in de eerste plaats de bedoeling. Ik vind het toch fijn de figuren in vlees en bloed te zien. En we hebben de albums de eer aangedaan. Je kan de albums niet overtreffen, absoluut niet, maar ik vind het een vrij geslaagde onderneming.
Movie: Hoe was het gevoel tijdens de draaidagen? Suske & Wiske is een bepaald risico. Je speelt met vijftig jaar cultureel erfgoed.
Van den Begin: We wisten natuurlijk van bij het begin dat het risico groot is. Iedereen kent Suske & Wiske en iedereen heeft zijn eigen idee over hoe de figuren er uit moeten zien en hoe de personages moeten spreken en bewegen. Dus je weet al op voorhand dat je niet voor iedereen goed zal kunnen doen. De eerste dagen waren wel raar omdat we weinig voorbereiding hadden. Ineens sta je in je kostuum en kan je er aan beginnen. Dat overvalt een beetje."
Movie: Zijn jullie Suske en Wiske-kenners?
Van den Begin: Ik niet.
Crets: Ik ken toch wel iets, ja.
Movie: Genoeg om aan een quiz mee te doen?
Crets: Niet om met de echte freaks te kampen, maar ik zou toch een eind geraken.
Movie: Hoe zijn jullie bij dit project betrokken geraakt?
Van den Begin: Dominique Deruddere had mij gebeld om Sidonia te spelen. Maar na een tijdje is hij opgestapt van het idee omdat hij het risico toch een beetje te groot vond. Hij was bang dat de kinderen schrik zouden krijgen 'Het is een man! Het is een man!' Toen Rudi Van den Bossche het project overnam heeft hij opnieuw aan mij gedacht en mij gebeld.
Crets: Toen Dominique Deruddere er een paar jaar geleden mee begon, heb ik hem zelf opgebeld. Ik wilde Jerom spelen en Dominique ging daar direct mee akkoord. Ik wou absoluut betrokken zijn bij de eerste Suske en Wiske-verfilming.
Movie: Waarom?
Crets: Wel, er zijn zoveel albums verschenen en als die allemaal verfilmd worden ben ik verzekerd van een goed pensioen (lacht). Als een dergelijk project wordt opgestart wil je als acteur de kans grijpen om op een of andere manier deel uit te maken van het Vlaamse cultuurpatrimonium. Daar zij we bij deze in geslaagd.
Movie: Er is gekozen voor een soort kitscherige aanpak, ook door jullie twee in de cast op te nemen.
Crets: Oei. Stralen wij dat zo erg uit?
Van den Begin: Wat wil je daarmee zeggen, een kitscherige aanpak?
Crets: Een knipoog, bedoel je?
Movie: Een dikke, vette knipoog.
Van den Begin: Ik weet niet of ze nu bewust ons gevraagd hebben om er een dosis kitsch in te stoppen. Ik weet het echt niet.
Movie: Maar het is een aangename bijkomstigheid.
Crets: Ja. Maar wij zijn niet de enigen. Urbanus, Luc Wijns en Herr Seele doe ook mee. De volwassenen zullen zich amuseren door die bekende gezichten in onnozele kostuums gezien. Maar de kinderen merken daar niets van. Die zien gewoon Tante Sidonia en Jerom en Lambik.
Movie: De film is ook beduidend meer seksueel geladen dan de brave stripreeks.
Van den Begin & Crets (lachen veelbetekenend): Daarvoor moet je bij de regisseur zijn.
Movie: Ik schrok behoorlijk toen ik Wiske voor het eerst zag.
Van den Begin & Crets (lachen verder): Uhm.
Movie: Als ik jullie zo zie lachen, zijn jullie ook een beetje geschrokken.
Crets: Tja, het is een ontluikend meisje, natuurlijk hé. Ze heeft wel een uitstraling ja, absoluut.
Van den Begin: Ja... ja. Het is de fysieke realiteit.
Movie: Hoe ben je op de stem van Sidonia gekomen?
Van den Begin: Het is simpeler dan het lijkt. Heel veel mogelijkheden zijn er niet. Ik kon moeilijk mijn eigen stem of timbre gebruiken. Er moest wel iets gevonden worden. De stem is een logisch gevolg van de 'oooohs' en de 'eeeeks' van de strips zelf. Ik heb dan wat gefantaseerd en geïmproviseerd met de regisseur en de stem was gevonden. Maar de vraag is eerder hoe je weer van die stem afkomt.
Movie: Oorspronkelijk ging Dominique Deruddere de film regisseren. Hoe reageerden jullie toen jullie hoorden dat hij afhaakte?
Crets: Dat is de realiteit van de Vlaamse filmwereld. Er worden veel projecten opgestart en er zijn steeds veel factoren die de planning in de war kunnen sturen. Het zijn allemaal financiële zaken die een rol spelen. Indertijd was er niet genoeg budget om de film te draaien. Toen er uiteindelijk wel genoeg geld was, was Dominique al betrokken bij andere projecten. Schrikken doen we daar niet van. Financiële strubbelingen zijn inherent aan Vlaamse filmproducties.
Movie: Ook nog nu er een 'nieuwe wind' door de Vlaamse film waait?
Crets: Wind? Als er als eens een film gemaakt wordt die wat kijkers lokt, dan spreekt men al van een golf in de Vlaamse film. Het gaat dan om één of twee films. Van een golf of een wind is geen sprake, net zomin je kan spreken van een Vlaamse filmindustrie. Soms zijn er films waar men dan even van opschrikt, zoals Daens indertijd of nu De Zaak Alzheimer en in mindere mate Any Way the Wind Blows. Maar in het licht van de hele filmgeschiedenis is dat peanuts. Voor hetzelfde geld ligt het over een jaar of twee weer op zijn gat. Vlaamse film is niet zelfbedruipend, de mogelijkheid om winst te maken is er niet en zolang we moeten vertrouwen op subsidiëring om films te kunnen maken zal het aantal Vlaamse producties beperkt blijven.
Movie: Is het daarom dat jullie in zoveel films meespelen, vaak in kleinere rollen?
Van den Begin: Weet je, ik doe het gewoon graag. Het zijn niet altijd grote rollen, maar dat hoeft voor mij niet. Voor Suske en Wiske had ik bijvoorbeeld geen enkele reden om het niet te doen, dus heb ik ja gezegd.
Movie: Hebben jullie niet een beetje schrik om getypecast te worden als de mannen die de komische onnozelaar uithangen?
Van den Begin: Onnozelaars?
Crets: Onnozelaars? Jij durft wel. Wij casten onszelf in de rol van onnozelaars als wij dingen maken. We hebben al lang geen schrik meer van het etiket onnozelaar.
Van den Begin: Wij schrikken nergens meer van. Ook niet als ze spontaan aan mij denken om Tante Sidonia te spelen.
Crets: We hebben intussen ook al een sprinkhaan en een duizendpoot gespeeld in Erik of het klein insektenboek.
Van den Begin: We zijn onze grenzen zwaar aan het verleggen.
Crets: Het is ons beroep. Het is een vak. Wij zijn acteurs en we spelen rollen.
Movie: Dat klinkt weinig romantisch.
Van den Begin: Dat is de realiteit. Als je acteur wil zijn, bel je zelf de regisseurs op of je neemt de rollen aan die je worden aangeboden. Het gegeven is dat er niet veel films gedraaid worden en dat het aanbod aan rollen miniem is. Als je dan een rol krijgt, moet je hopen dat het resultaat goed is. Dat was het risico van Tante Sidonia spelen. Voor hetzelfde geld was het fout afgelopen en zelfs nu moeten we nog de kinderen van de kinderen afwachten.
Crets: Het hangt ook maar af van wat er gemaakt wordt. Suske en Wiske, Erik of het insectenboek, Peter die in Team Spirit één of andere debiel speelt... Als er rollen van debielen aangeboden worden, dan spelen we die. Als ze morgen bellen voor Shakespeare, dan spelen we Shakespeare.
Van den Begin: Spelen we te veel onnozelaars? Misschien kunnen we iets leren van dit interview...
Movie: Het is wel opvallend dat de rollen die jullie spelen altijd in het oog springen.
Van den Begin: Je hebt een punt. Als we meedoen, zorgen we er wel voor dat je ons gezien hebt, dat is waar.