THE HAUNTED MANSION

In de filmversie van The Haunted Mansion wordt de hoofdrol weggekaapt door Eddie Murphy. Hij is zaakvoerder van Evers & Evers Immobiliën, Jim Evers, en een echte workaholic. Zijn vrouw Sara (Marsha Thomason) kan dit maar matig appreciëren, maar per slot van rekening werkt zij ook voor Evers & Evers (oh, vandaar dus die naam). So, what are you gonna do? Welke vrouw zou trouwens kwaad kunnen blijven op die grijnzende, puppy-achtige tronie van Murphy? Insert sarcasm here. Ook het personage Jim Evers is zich van deze realiteit bewust en gebruikt het als machtig verkoopswapen. Zelfs zijn bedrijfsslogan past perfect in dit kraam: 'We want you to be happy for evers and evers'. Wat er ook van zij, ditmaal is Jim te ver gegaan volgens Sara: hij heeft het nog maar eens aangedurfd een huwelijksverjaardag te missen. Jim weet zich naar goede gewoonte ook uit dit lastig parket te wurmen: hij belooft tijdens het volgende weekend het werk eens compleet te vergeten en het hele gezin mee te nemen voor een ontspannend tripje naar het meer.

Wanneer het gelukkige koppel en hun twee bloedjes, broekventje Michael (Marc John Jefferies) en taaie tante Megan (Aree Davis), op het punt staan te vertrekken, krijgt Sara een telefoontje van een onbekende. Of ze even langs wou komen bij dat oude vervallen landgoed even verder, misschien zijn er daar wel zaken te doen voor Evers & Evers? En o ja, alleen, als het even kan? Sara twijfelt natuurlijk, maar hubby Jim weet haar te overhalen: dat landgoed ligt toevallig op de route naar het meer en op twintig minuten kunnen ze dat zaakje wel even afhandelen, om dan rustig van de rest van het weekend te genieten. Wie weet doen ze er zelfs een mega-zaak? Iedereen met de minste notie van dit soort films weet natuurlijk al wat er te gebeuren staat: aan dat meer zullen de Evers nooit geraken, laat staan uit dat kasteel. Al was het maar omdat de 999 'bewoners' van het landgoed andere bedoelingen hebben.

Zoals uit voorgaande paragraaf duidelijk mag blijken: een oscar voor beste screenplay zal deze Haunted Mansion nooit winnen. Eens het gezinnetje binnen geraakt in het vervallen krocht, komen ze nochtans wel de meest bizarre personages tegen. Alhoewel, al wie al eens een ritje heeft gemaakt in een doom buggy op de gelijknamige attractie in Disney World, kent dit soort freaks ondertussen waarschijnlijk al als zijn broekzak. Nathaniel Parker speelt de heer des huizes en de sleutel tot de rest van het plot. Hij is nog steeds op zoek naar zijn verloren geliefde Elizabeth en is tot alles in staat om haar (of Sara, die er goed op gelijkt) terug te krijgen. Daarbij krijgt hij de bovennatuurlijke hulp van zijn trouwe butler Ramsley, gespeeld door Terence Stamp. Jim en de kinderen laten dit natuurlijk niet zonder slag of stoot gebeuren en krijgen zowaar hulp van enkele andersgezinde bewoners en een hoofd in een kristallen bol. He, was dat niet Jennifer Tilly? Inderdaad, en gelukkig maar, dan krijgt het oog tenminste ook nog wat tussen die stomvervelende en dodelijk ongeïnspireerde barrage van geheime doorgangen, ademende deuren, magische spiegels, rondvliegend meubilair en ander dwaas gefoezel. "Dad, i see dead people", beweert kleine Michael, en we kunnen hem geen ongelijk geven: volgens ons stonden er zelfs achter de camera's heel wat zombies. Zo sloom en dom is deze film bij momenten.

Is deze prent dan gefundenes Fressen voor de kleintjes onder ons? De timing van de release, vlak voor de paasvakantie, doet vermoeden dat dit wel eens de bedoeling kon geweest zijn. Ook op dat vlak moeten we u echter teleurstellen. Die leeftijdsgroep heeft ondertussen waarschijnlijk al een flinke dosis Harry Potter achter de kiezen, en die franchise is bij momenten veel angstaanjagender dan The Haunted Mansion. En de inside jokes die hier en daar voorkomen, snappen zij waarschijnlijk al helemaal niet. Neen, regisseur Rob Minkoff slaat, na successen als The Lion King en Stuart Little, de bal dit keer deerlijk mis en levert een totaal overbodig wegwerpproduct af met deze film. Enkel indien u de sfeer van de Disney-Worldattractie graag eens zou opsnuiven en liever niet de harde cash op tafel legt om richting Florida te reizen, kunnen we u deze film enigszins aanbevelen. En met de prijsverhogingen die de meeste filmcomplexen in België binnenkort gaan doorvoeren, verliest zelfs dat argument een groot deel van zijn charme.