Het centrale thema van het festival is dus Zuid-Afrika, en dit naar aanleiding van de tiende verjaardag van de bevrijding van het apartheidsregime. Zo'n vijftiental Zuid-Afrikaanse films zullen de revue passeren, te beginnen met de openingsfilm van het festival, Malunde van Stefanie Sycholt. In deze prent uit 2001 proberen twee totaal verschillende individuen hun bestaan her op te bouwen in het Zuid-Afrika van na de apartheid. Wonderboy is een 11-jarige straatjongen, die probeert te overleven in de allesbehalve veilige straten van Johannesburg en tijdens zijn omzwervingen terechtkomt bij Kobus, die in een vroeger leven nog vocht in het leger van het apartheidsregime. Wie deze film mist tijdens het festival, hoeft niet te treuren. Malunde zal later immers in de Benelux in de verdeling worden gebracht.
In het aanbod van de overige Zuid-Afrikaanse films staat vooral de documentaire centraal, al dan niet politiek geïnspireerd. Heel wat van deze low-budget films zijn overigens gemaakt door jongeren uit de townships en bekijken de strijd van de zwarten tegen het apartheidsregime vanuit verschillende standpunten. Hoe de zwarte bevolking bijvoorbeeld tijdens het regime zijn toevlucht zocht in de muziek en hoe de overheid hier probeerde tegen in te gaan, komt tot uiting in Amandla.
Een andere tiende verjaardag - zij het van een heel andere soort - is die van het begin van de genocide in Rwanda. Het land heeft zelf bijna geen filmindustrie, vandaar dat alle films over dit onderwerp door buitenlanders werden gemaakt. Zo is er bijvoorbeeld 100 days, over de honderd dagen waarin ongeveer een miljoen Tutsi's werden afgemaakt. De film is van de hand van de Keniaan Nick Hughes. Er is zelfs een prent van Belgische makelij, Une république devenue folle (RWANDA 1894-1994) van Luc De Heusch, die aandacht schenkt aan de ideologie die aan de basis lag van de genocide.
De regisseur die dit jaar centraal staat tijdens het festival, heet Flora Gomes en komt uit Guinéa Bissau. Zijn eerste langspeelfilm Mortu Nega (1987) kreeg op het festival van Venetië een speciale vermelding van de jury, terwijl zo'n 5 jaar later Les yeux bleus de Yonta geselecteerd werd voor Un Certain Regard op het festival van Cannes. Tijdens het Afrika Filmfestival zijn deze titels en twee andere films van hem te zien. De andere centrale figuur tenslotte is de Tunesische actrice Hend Sabri, die langzaam maar zeker één van de belangrijkste sterren van het Arabische filmfirmament aan het worden is. Zo wordt o.a. Les Silences du Palais vertoond, de film waarmee ze doorbrak.
Geen festival zonder allerlei randevenementen. Zo zijn er in het Leuvense twee fototentoonstellingen en kan je naar concerten van Afrikaanse musici gaan. In Cinemazed - ook in Leuven - worden dan weer videoclips van Afrikaanse makelij vertoond. En buiten de centrale thema's kan je in verschillende bioscopen naar films gaan kijken die van ver of dichtbij iets met Afrika hebben te maken: van Al Massir van Youssef Chahine, de bekendste Egyptische regisseur tot Shouf Shouf Habibi, een Nederlandse prent over de integratiemoeilijkheden van een jonge Marrokaan.