BRIGHT YOUNG THINGS

Losbandige snobs in hip Londen

Foto: RCV Foto: RCV Foto: RCV
Zuipen, zuipen, dat kunnen ze goed. Ja, dat kunnen ze ook blindelings en met hun ogen toe. Bright Young Things is een duik in de wereld van de excessief rijke en verwende Londense snobs in de jaren dertig. Drank, drugs, liefde en hippe kleding zijn hun enige bekommernissen. Grenzenloze losbandigheid in een tijd dat het woord losbandig nog niet eens bestond. De infiltratie van de opkomende roddelpers in het milieu van de mooie, jonge succesvolle feestvierders werpt een schaduw over het eeuwigdurende feestje maar kan het niet stoppen. Dat de Tweede Wereldoorlog voor de deur staat, dringt nauwelijks tot hun bedwelmde hoofdjes door.

De centrale figuren zijn een jonge wannabe schrijver en zijn wannabe liefje. Hij heeft niet genoeg geld om haar ten huwelijk te durven vragen. Zij heeft op haar beurt geen zin om zich te binden aan een rijke luis. Rond de twee zwermt een allegaartje van excentrieke homo's, militairen, gokkers, sportlui en journalisten. De ene is nog gekker dan de andere. Instant genot is hun doel.

Stephen Fry heeft zijn uiterste best gedaan de swingende sfeer van de jaren dertig op het doek over te brengen. Hij heeft zelfs iets te hard zijn best gedaan. Zijn regiedebuut is gebaseerd op de roman Vile Bodies van Evelyn Waugh.

De film opent jachtig met een Moulin Rouge-achtige - opzwepende cameravoering, hyperactieve montage - scène die de toon en het tempo aangeven voor de rest van de film. Bright Young Things verveelt geen moment. De belevenissen van de snobs zijn boeiend en dwaas. Wellicht heeft Fry zich een beetje vergrepen aan de roman die fijntjes kritiek levert op het lege bestaan van de omhoog gevallen personages. Hun pakken mogen dan oogverblindend zijn en hun haren geknipt volgens de moderne trends, de fraaie verpakking verhult hun holle bestaan. Wat de roman over de personages vertelt, geldt ook voor de film. Het uiterlijk is oogverblindend, de inhoud is rather oppervlakkig.

Toch is de film een debuut dat veel goeds belooft. Fry is een geboren verteller. Ondanks de tientallen personages, de zinderende actie en de talloze plotwendingen verliest hij de rode draad nimmer uit het oog. Hij verzamelde bovendien een cast van hoog niveau. Stephen Campbell Moore is cool in zijn eerste hoofdrol en Emily Mortimer bevestigt het goede dat ze toonde in Young Adam en Love Labour's Lost. De bijrollen worden bezet door grote acteurs. Simon Callow speelt de koning van Anatolië, Dan Aykroyd is de gewetenloze krantenmagnaat, Jim Broadbent de eeuwig dronken majoor en Peter O'Toole de vader die zijn cheques tekent met Charlie Chaplin. Het zijn mooie referenties, voor een fraaie film. Bright Young Things sprankelt, maar is geen champagne. Het is Sprite. Als je dorst hebt, is dat ook lekker.

Titel: Bright Young Things
Genre: Drama
Speelduur: 1u46
Regie: Stephen Fry
Acteurs: Stephen Campbell Moore, Fenella Woolgar, James McAvory, David Tennant, Julie McKenzie, Dan Aykroyd, Jim Broadbent