LA MALA EDUCACION

In een voetbalwedstrijdje tussen twee ploegen van een katholiek internaat staan Ignacio en Enrique oog in oog. De aanvaller is stiekem verliefd op de doelman en verkwanselt de doelkans. Wanneer Padre Manolo hen later samen betrapt op het toilet van de slaapzaal, worden de verliefde pubertjes uit elkaar getrokken. Liefde is ook je laten penetreren door een priester om je liefje te beschermen. Padre Manolo is smoorverliefd op Ignacio die de priester laat begaan. De kapotgeslagen liefde en het seksuele gebruik/misbruik uit hun kinderjaren zal Ignacio's en Enrique's leven overwoekeren.

Ze zullen elkaar nog twee keer ontmoeten. In 1977 en in 1980. De eerste keer weten ze niet van elkaar wie ze zijn. De tweede keer wel: Enrique is filmregisseur, Ignacio theateracteur. Na het succes van zijn regiedebuut kampt Enrique met een gebrek aan ideeën. Ignacio stapt zijn kantoor binnen met zijn novelle La Visita, het relaas van hun wedervaren op het internaat. Enrique krijgt de rechten op het werk gratis en voor niets. Het enige dat Ignacio verlangt is de rol van Zahara, een zingende travestiet.

La Mala Educacion is geen vlammende afrekening met de katholieke kerk. Het verhaal is gedeeltelijk geïnspireerd door Almodóvars eigen jeugdherinneringen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld The Magdalene Sisters en Song for a Raggy Boy die het seksueel misbruik als onderwerp van het verhaal hebben, is de zwijnerij van de priesters hier slechts het beginpunt van waaruit de Spaanse grootmeester zijn intelligent donker verhalenweb weeft. Zijn eerste film sinds het bejubelde Hable con Ella is een film noir gefilmd in het spetterende kleurenpalet dat we kennen van zijn eerder werk.

Almodóvar vertelt goed, hij vertelt mooi, vindt schitterende camerahoeken en verwerkt knappe muziek in zijn film. Zijn cast levert uitstekend werk, zijn onderwerp is relevant, het tempo ligt goed. En toch. Toch wringt er iets. Misschien omdat het verhaal onder de verschillende lagen niet erg sterk en origineel is? Misschien omdat hij het laatste half uur spendeert aan de verklaring van wat hij voordien toonde? Misschien omdat hij het allemaal al eens verteld heeft? De onblusbare passie die zich uit in de meest exuberante vormen is het thema van zijn vroege werk. De ingetogen hartstocht, de subtiele gevoeligheid van onuitgesproken verlangen, de pijn van onmogelijke liefde overheersen zijn meest recente werk.

La Mala Educación is een mix van de twee gelardeerd met een misdaadplot. Met de afwikkeling van de misdaad, compleet met gedaanteverwisselingen en complotten - gaat Almodóvar keihard op zijn bek. Dat is bizar en pijnlijk. Van waarschijnlijk de grootste regisseur van Europa verwacht je geen uitschuiver. Je verwacht dat hij je bij je nekvel grijpt en niet meer loslaat. Dat hij je meeneemt op een waanzinnige filmtrip naar gevoelens en verlangens die enkel hij lijkt te kennen. Helaas, La Mala Educación is als kijken naar de menukaart van een gesloten toprestaurant. Almodovar presenteert het lekkers op een overweldigende manier. Hij lokt aan, maakt het spannend en goochelt met vrije ideeën. Net op het moment dat je wil binnenstappen, gooit hij de deur dicht zodat je nooit echt mee kan gaan in zijn verhaal.

La Mala Educación gaat de geschiedenis in als een tegenvallende Almodóvar, maar een fantastische Gael García Bernal. De jonge Mexicaan toont zich in zijn drie rollen (Zahara, µngel en Juan) afwisselend een geile flikker, opwindende travestiet en duistere intrigant. Zijn vertolking is de zinderende, intens dwingende reden om de film te gaan zien. Bernal zet de stap van leuk ogende, sexy Latino ster naar een volbloed topacteur, de leading man van de Spaanstalige cinema. Almodóvar is dan wel van een hoge wolk naar beneden getuimeld - La Flor de Mi Secreto, Carne trémula, Todo Sobre mi Madre, Hable con Ella is een waanzinnig lijstje - zijn tegenvallende film overstijgt moeiteloos het gros van de films die onze filmprojectoren verslijten.