SPRING, SUMMER, FALL, WINTER... AND SPRING

Niet lang na The Isle kwam Ki-duk op de proppen met Real Fiction. Wederom speelde geweld een grote rol, maar tegelijkertijd stelde hij ook maatschappelijke vraagstukken aan de kaak zoals de woede die in een mens opgewekt kan worden door externe factoren en de grens die een mens moet overschrijden om hieraan toe te geven. Deze film bevestigde nog eens dat Ki-duk een begaafd visueel filmmaker is door in een Russian Ark-achtige aanpak Real Fiction op te nemen in drie-en-een-half uur met een grote hoeveelheid camera's. De rode draad van geweld in Ki-duk's werk maakte de verrassing des te groter bij het zien van Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring. In tegenstelling tot wat we gewend zijn van Ki-duk is Spring, Summer... een uiterst serene film met enkel voor de oplettende kijker toch wat stiekeme Ki- duk trekjes.

Spring, Summer... is een film verdeeld in vijf episodes, zoals de titel al doet vermoeden. De verschillende jaargetijden representeren in het verhaal van Ki-duk de verschillende levensfasen van de twee bewoners van een drijvend klooster in het midden van een afgelegen meertje. In de lente maken we kennis met de oude monnik en zijn jonge leerling (beiden blijven naamloos gedurende de gehele film). De jonge monnik is een ongeduldig jongetje dat al verkennend in zijn onschuld een vis, een kikker en een slang een steen ombindt. Gesnapt door de oude monnik moet de kleine jongen op pad gaan met een steen op zijn rug om de drie dieren te vinden en zo hen te bevrijden van hun marteling. De jonge monnik groeit op en de verschijning van een jonge vrouw in de zomer doet hem twijfelen aan zijn bestaan als monnik om er uiteindelijk vandoor te gaan met de jonge vrouw. De herfst staat in het teken van vergiffenis wanneer de jonge monnik terugkeert naar het klooster om daar onder te duiken voor de politie die hem zoekt in verband met een moord. Ki-duk maakt de cirkel rond met een visueel overweldigende winter waarin de jonge monnik tot inkeer komt.

Ki-duk heeft met Spring, Summer... een visueel fantastische film gemaakt. Dat komt niet alleen door de prachtige natuurbeelden, maar vooral ook door de eenvoud waarmee hij zijn film in beeld heeft gebracht. Geen opzichtige camerabewegingen, geen visuele effecten, in feite is Spring, Summer... een toneelstuk in vijf aktes met een verbluffend mooi toneel. De rust waarmee Ki-duk zijn karakters tot leven brengt (hij is zelf ook nog even te zien in de epiloog) is zo gecalculeerd dat alles op het perfecte moment op zijn plaats valt en hij zorgt daardoor dat Spring, Summer... geen seconde verveelt. Het vrijwel geheel uitblijven van dialogen maakt van Spring, Summer... een haast meditatieve ervaring. Maar schijn bedriegt, want onder deze rust borrelt een verhaal dat toch de elementen heeft van Ki-duk's eerdere werk. Het martelen van de dieren in de eerste akte, het opgeven van het kind door de moeder in de winter en de relatie tussen een moordenaar en zijn verlosser in de herfst zijn allemaal elementen die de kijker gauw een vervelend gevoel zouden kunnen bezorgen. Ki-duk laat het echter niet zo ver komen en presenteert deze elementen in het kader van de eeuwige levenscyclus uit het Boeddhisme. Ki-duk is heer en meester over alles en iedereen en laat bijna geen steken vallen in dit schitterende stuk cinema.

Toch legt Kid-duk er dit keer zijn symboliek wel heel erg dik bovenop. Zoals het tonen van twee slangen die zich in elkaar verstrengelen tijdens de vrijpartij van de jongen en het meisje als voorteken voor de strijd die komen gaat later in de film. Tevens kan hem verweten worden dat hij het emotionele hoogtepunt te vroeg in zijn film brengt (aan het eind van de herfst om precies te zijn) waardoor de winter meer overkomt als een onderdeel van de epiloog dan als de apotheose en de verlossing voor de jongen van al zijn zonden. Deze twee minder positieve opmerkingen nemen echter niet weg dat Spring, Summer... als geheel een indrukwekkende film is geworden die zeker voor Ki-duk eindelijk die felbegeerde internationale erkenning zal gaan opleveren. Ook zal Spring, Summer... voor veel mensen een uitstekende introductie in de wereld van de Koreaanse cinema zijn die toch meestal overschaduwd wordt door China en Japan, wat absoluut zonde is.