HARRY POTTER AND THE PRISONER OF AZKABAN

Het is geen eenvoudige taak, een ongezouten mening geven als Harry Potter-leek. Maar net zoals de aanval de beste verdediging is, kunnen we dit beter zien als de uitgelezen kans om al wie accidenteel in de bioscoop belandt resoluut te laten opteren voor de derde film in de Harry Potter-reeks. Ook al zegt zijn naam sommigen slechts vaag iets... Het is het aloude probleem van de media. Overdaad schaadt. Ook wanneer het informatie betreft. Het komt langs zoveel kanalen op ons af, dat verlangen de kans loopt zich geruisloos te vervormen tot afkeer. En wie weet, misschien lopen we op deze manier een hele hoop parels mis die een mooi halssnoer zouden vormen, maar kom... wees er maar zeker van dat op die manier ook de rotte appels die aan de Hollywoodbomen groeien eruit gefilterd worden. Na het zien van Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (én zijn prachtige eindgeneriek) vraag je je best af of je die filter niet best wat minder scherp afstelt...

Het verhaal uit de doeken doen, is misschien - of beter - hoogstwaarschijnlijk niet echt nodig voor het gros van de wereldbevolking, maar toch... Het is Harry's derde jaar aan de Hogwart School of Witchcraft and Wizardry. Maar - zoals het een goed verhaal betaamt - ligt het gevaar (in de gedaante van Sirius Black) op de loer. De gevaarlijke en vreemde tovenaar is ontsnapt uit de gevangenis van Azkaban met slechts één doel voor ogen: Harry Potter zoeken én vinden! De legende wil dat Black Lord Voldemort recht in de armen van Harry's ouders leidde en uiteindelijk op die manier verantwoordelijk is voor hun dood. Het kan niet anders dan dat hij ook moet en zal afrekenen met de dertienjarige tovenaar. Alsof dat nog niet genoeg is, dwalen de Dementors (de bewakers van Azkaban) rond Hogwarts om zo de leerlingen te beschermen tegen Black. Vreemd genoeg laat Harry hen niet koud.

Het nieuws dat er voor deze productie een nieuw regietalent aan boord kwam, is voor velen waarschijnlijk het meest heuglijke nieuws. Chris Columbus, die de twee eerste films kan opnemen in zijn CV, blijft als producer echter onlosmakelijk verbonden met de franchise. En het is niet anders voor Harry Potter and the Goblet of Fire. De Mexicaanse regisseur Alfonso Cuarón kreeg de touwtjes in handen kort nadat hij Y Tu Mamá También afgerond had. Ondanks het feit dat hij niet vertrouwd was met de wereld van Harry Potter, moet het scenario hem toch wel verdacht veel doen denken hebben aan zijn eigen meest recente film. De parallellen zijn er. Y Tu Mamá También en Harry Potter and the Prisoner of Azkaban verhalen beide hoe kinderen stilaan jongvolwassenen worden. Het grote voordeel voor Cuarón was bovendien dat hij het privilege had 'in een project te stappen'. Hij hoefde zich allerminst zorgen te maken over de set en de cast. Daar had Columbus zich de voorbije vier jaar uitgebreid mee kunnen bezig houden. Het gaf Cuarón de tijd om de personages uit te diepen en zich te focussen op de acteerprestaties van Daniel Radcliffe, Emma Watson en Rupert Grint. Voor de jonge acteurs was werken met Alfonso Cuarón niet de enige nieuwe uitdaging. Het was vooral hun overgang van kind naar adolescent, onder meer geholpen door enkele kleine wardrobe-touches.

De talentvolle regisseur was niet het enige nieuwe gezicht op de set. Gary Oldman liep er ook rond. Voor hem betekende Harry Potter and the Prisoner of Azkaban hetzelfde als de kans grijpen om met Cuarón te werken. David Thewlis heeft een al even prominente rol als Remus Lupin, de nieuwe Defense Against the Dark Arts Professor. Verder duikt ook een hilarische Emma Thompson in de film op als de extreem bijziende Sibyll Trelawney, Professor of Divination. Een ander nieuwe figuur is Peter Pettigrew (Thimothy Spall), één van James Potter's dierbaarste vrienden. Michael Gambon kruipt in de huid van Headmaster Albus Dumbledore en vervangt hiermee de overleden Richard Harris.

Zoals elke Harry Potter-film begint ook deze bij de Dursley's. Een schijnheilig lachje, braaf 'ja' knikken wanneer het verwacht wordt. Wees gerust... Harry doet wat hem te doen staat om de zomer heelhuids door te komen. Tot aunt Marge (Pam Ferris) op bezoek komt en hij haar - terecht - verandert in een real life luchtballon. Allemaal heel luchtig, vrolijk, grappig. Toch hoeft Harry echter slechts de deur van de Dursley's achter hem dicht te slaan (hij vreest gestraft te worden door zijn tante en nonkel met alle gevolgen van dien op Hogwarts) en op straat opgepikt te worden door de Knight Bus (een paarse tripple-decker) die hem naar de Leaky Cauldron pub brengt. Het donkere, dat deze Potter-film zo kenmerkt, is vanaf dan aanwezig. De Grim, de Dementors,... het is opeens niet allemaal zo onschuldig meer. Je krijgt zelfs even de indruk dat Peter Jackson zich ermee gemoeid heeft wanneer op de trein naar Hogwarts de Ringwraiths komen binnengewaaid. Narratief zit Harry Potter and the Prisoner of Azkaban helemaal goed. Al moeten we wel even wachten tot het niveau omhoog gaat. Je voelt je mee denken en - wees gerust - bent de film een stapje voor, maar het stoort niet. Ook al voel je het allemaal aankomen. Het is en blijft leuke cinema, goeie cinema.

Qua acteerprestaties is het vooral Emma Thompson die er uitspringt, al is het meer dan onterecht enkel haar hier even op een voetstuk te plaatsen. De rol van Sibyll Trelawney lijkt haar op het lijf geschreven en ze speelt werkelijk de pannen van het dak. Het humorgehalte is geweldig hoog! Haar look is onovertroffen. Dat haar! Die bril! Dat gedrag! Ze lijkt wel regelrecht uit Jim Rose's freakshow te komen.

Afsluitend nog enkele minpunten. De special effects mogen er zijn, al is die paarse bus net iets van het goede teveel. Gelukkig duikt ze op in het begin van de film en heeft Alfonso Cuarón meer dan tijd genoeg om het goed te maken. En hij doet het ook. Buckbeak de Hippogriff, het monsterboek (die oogjes, die klauwtjes... ah, waar is de tijd van Labyrinth?!), de Dementors en natuurlijk Professor Lupin's little secret! Verder heeft Harry Potter and the Prisoner of Azkaban ook last van het The Lord of the Rings-syndroom, wat maakt dat de namen van de figuren mee vertaald worden. Buckbeak wordt Scheurbuik, enzovoort. Eerder storend. Het doet een beetje denken aan de vroegere vertaling van Disneyland in De Efteling. Maar dat waren de jaren '80 en toen wisten we niet beter.

Maar kom, deze twee elementen kunnen de pret niet bederven. Harry Potter and the Prisoner of Azkaban moet je gezien hebben. En wie helemaal betoverd wil worden heeft geen keuze: je gaat gewoon voor The IMAX Experience!