Movie: Waarom had u interesse om deze vervolgfilm te regisseren?
Jan De Bont: Omdat ik me aangetrokken voel tot het Lara Croft-personage en ook omdat ik graag films maak met sterke vrouwenrollen. Het is immers hoog tijd dat we eens vrouwelijke actiehelden in de bioscoopzalen te zien krijgen. Jarenlang werden we getrakteerd op mannelijke actie- personages, dus is het dringend nodig het roer eens om te draaien.
Movie: Uw vorige film, The Haunting, dateert al van '99. Waarom hoorden we sindsdien niks meer van u?
Jan De Bont: Wel, ter verduidelijking; met Tomb Raider: The Cradle of Life begonnen we reeds anderhalf jaar geleden, dus dat maakt de periode dus een stuk korter, maar tussendoor concentreerde ik me vooral op het produceren van films, waaronder Equilibrium en Minority Report. Ook hield ik me bezig met enkele TV-series. Daarnaast hadden we onze handen vol met de pre- productie van een andere film, Ghostriders, die echter geannuleerd werd 2 maand voor opname. Een andere studio had een soortgelijk project uit de grond gestampt, zodat wij uiteindelijk het onderspit moesten delven. Het is al vaker bewezen dat het niet interessant is om 2 gelijkaardige films kort na elkaar uit te brengen. Ghostriders speelde zich af in het Wilde Westen, en ik hoop dat ik hem binnen enkele jaren toch kan verfilmen, want het zou iets heel moois kunnen worden.
Movie: Bent u tevreden over het eindresultaat van Tomb Raider: The Cradle of Life?
Jan De Bont: Ja, eigenlijk wel. Het was voornamelijk mijn bedoeling om de film niet meer met het computerspel te vergelijken. Ik wou ook het hoofdpersonage van Lara Croft realistischer en multi- dimensioneel. Met actie- en avonturenfilms moet je altijd vooraf bekijken wat mogelijk is om te doen en wat niet haalbaar is. Het is niet zoals bij een gewone speelfilm, waar alles netjes neergeschreven is hoe de verfilming moet verlopen. In dat opzicht, denk ik wel dat we het resultaat geslaagd kunnen noemen. Ik drong erop aan om de wereld rond te reizen, omdat ik heel wat opwindende locaties wou tonen. Een beetje zoals in de eerste James Bond-films. Op die manier voeg je aan de film een extra dimensie toe.
Movie: De opnames startten op 27 augustus 2002 en werden beëindigd op 19 maart 2003. Dat is een draaitijd van ongeveer 7 maanden. Waarom nam dit zoveel tijd in beslag?
Jan De Bont: Wel, vooreerst omdat ze in Engeland enorm lang Kerstmis vieren (lacht); 3 weken ongeveer. In de herfst maakten we ook een korte opnamepauze, maar de meeste tijd ging verloren in het reizen. Vergeet niet dat alle materialen ook dienden vervoerd te worden naar de gekozen bestemmingen, wat nogal een operatie was. Het aantal opnamedagen was niet zo enorm; over een periode van 7 maanden hebben wij effectief een 120-tal dagen gefilmd, hetgeen vrij standaard is voor een Hollywoodfilm van tegenwoordig. We hebben geen enkele scène moeten herfilmen, er zijn geen verschillende eindes; kortom, je krijgt de originele film in de zalen te zien. Dat is wel uitzonderlijk, want meestal is het nodig om bepaalde scènes opnieuw te draaien.
Movie: Wat zijn de grote verschilpunten tussen uw film en de originele Tomb Raider-film van Simon West?
Jan De Bont: Bij de eerste film vond ik dat Lara Croft een zeer koud en passief personage was. Het was een uitdaging voor mij om haar te veranderen in een echte actieheldin, maar ik wou ook aantonen dat ze ook een zachtere, romantische kant had. Dit maakt het geheel interessanter, omdat je je meer met haar kan vergelijken. Deze film is volgens mij minder donker en kan daardoor wellicht een grotere doelgroep aanspreken.
Movie: Hoe was de ervaring om met Angelina Jolie samen te werken? Naar het schijnt heeft ze nogal een moeilijke reputatie.
Jan De Bont: Eerlijk gezegd had ik dezelfde verhalen gehoord. En inderdaad; het is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, en is eigenlijk zeer avontuurlijk. Vlak voor de opnames werd haar leven in één klap veranderd: ze raakte verwikkeld in een echtscheiding (met Billy Bob Thornton nvdr.), ze adopteerde een kind, ze kreeg familie-problemen,... Dus nam ze zichzelf voor om Tomb Raider: The Cradle of Life te aanzien als een soort zelftherapie. Volgens mij deed ze daar goed aan, want ze deed haar uiterste best om zo overtuigend mogelijk over te komen. Anders gezegd; ze gooide zich volledig in de rol van Lara Croft. Ze trainde behoorlijk wat uren om fit aan de opnames te kunnen beginnen en hield ervan om veel stunts zelf te doen, hetgeen ik alleen maar kan toejuichen. Anders gezegd; we waren een prima combinatie!
Movie: Meer en meer actiefilms maken gebruik van CGI (computertechnieken) en speciale effecten. Maakt dit je niet ongerust naar de toekomst toe?
Jan De Bont: Nee, niet echt. Eerst en vooral, in deze Tomb Raider werden er vrij weinig CGI- effecten gebruikt, in tegenstelling tot andere actiefilms. CGI is belangrijk, omdat de mensen meer en meer verwachten en eisen van een actiefilm, en sommige dingen gewoonweg niet zonder computereffecten kunnen verwezenlijkt worden. Een andere reden waarom ze gebruikt worden, is omdat we de levens van acteurs en stuntmannen niet in het gevaar willen brengen. Wanneer een scène té gevaarlijk dreigt uit te vallen, dan wordt automatisch op CGI overgegaan. Het is niet meer weg te denken uit de filmindustrie, maar daartegenover ben ik overtuigd dat je zonder veel computereffecten nog altijd een goede actiefilm kan maken.
Movie: Je bedoelt daarmee films als Speed?
Jan De Bont: Jazeker, alhoewel er in Speed ook CGI gebruikt werd, maar vrijwel niemand weet dat (lacht). Het was trouwens de eerste film waarin het effectief gebruikt werd. Soms moet je je acteurs in actiescènes laten optreden, die zéér gevaarlijk zijn, zodat de meeste onvermijdelijk afhaken. Er zijn acteurs die zoveel mogelijk stunts zelf willen doen, maar steeds minder en minder...
Movie: Tomb Raider: The Cradle of Life is een vervolgfilm. Had je geen schrik toen je het project aanvaardde, vooral met Speed 2 nog in het geheugen?
Jan De Bont: Ja en neen. Eerst en vooral, ik hou ontzettend veel van het personage Lara Croft, zodat ik blij was dat ik deze film mocht maken. Ten tweede, is het dezelfde actrice die de hoofdrol speelt. En dat is een héél belangrijk verschil. Als je van plan bent een film te draaien, en 2 weken voordat je met de opnames wil beginnen, haakt de acteur af, dan krijg je onvermijdelijk problemen."
Movie: Was dit het voornaamste probleem met Speed 2?
Jan De Bont: Ik ben vrijwel zeker. Alles was immers opgebouwd rond Keanu Reeves en het publiek verwachtte hem ook terug in de hoofdrol. Als je bijna iedere scène moet wijzigen, omdat de vervangende acteur (Jason Patric nvdr.) niet zoals Keanu wil zijn - wat ik kan begrijpen - dan verliest het onvermijdelijk zijn effect en spanning. Speed 2 werd financieel uiteindelijk toch een succes, maar het miste hart en ziel dat de eerste wél had. Ook tussen Sandra Bullock en Jason Patric viel er op het scherm geen enkel spoor van chemistry te bespeuren. Dat was jammer.
Movie: Slotvraagje: er deden geruchten de ronde dat je oorspronkelijk Minority Report zou regisseren.
Jan De Bont: Inderdaad. Ik was nog volop bezig met The Haunting toen ik van 20th Century Fox de kans kreeg om Minority Report met Tom Cruise te verfilmen. Steven Spielberg kreeg het nieuws te horen, en raakte ook enorm aangetrokken tot het project. Ruim 2 jaar was ik bezig om Minority Report voor te bereiden, totdat Steven er uiteindelijk mee wegliep. Hij maakte er iets goed van, maar ik had weliswaar een totaal andere visie dan hij in gedachten. Ik was wel nog bij de film betrokken als producent.