DANNY DECKCHAIR

Want ondanks het feit dat Danny aan de luie kant is, zit hij barstensvol gekke ideeën. En omdat hij met zijn vrouw nog een appeltje te schillen heeft, wil hij zijn meest recente hersenspinsel absoluut in de praktijk brengen. Voordat de barbecue begint, koopt Danny samen met zijn vrienden een aantal flessen helium, en wil alle stoelen met lullige reclameballonnetjes versieren. Helaas onderschatten Danny's vrienden het aantal ballonnen dat aan één stoel vastgemaakt kan worden, en voordat hij het goed en wel beseft, zweeft Danny met zijn stoeltje hoog boven zijn huis, zijn straat, zijn wijk, en zijn stad. Als er dan ook nog eens een flinke bries opsteekt, verdwijnt Danny voorgoed uit het zicht, en zweeft hij zonder het te beseffen zijn noodlot te gemoed.

Debuterend regisseur Jeff Balsmeyer beseft gelukkig wel dat dit soort komische stoten nooit genoeg zijn om een hele film aan op te hangen, en gebruikt de ballonvlucht van Danny ook alleen maar als korte gimmick om het verhaal een abrupte draai te geven. Na een nachtje onder zijn ballonnen te hebben gebungeld, maakt een vreugdevuurwerk namelijk een einde aan Danny's spannende vlucht. Hij crasht met stoel en al in de tuin van de aantrekkelijke verkeersagente Glenda Lake, die hem nog net uit de handen van een nieuwsgierige menigte kan redden. De inwoners van het slaperige dorpje waar Danny terecht is gekomen, denken namelijk dat er een vliegende schotel in de tuin van Glenda is geland. Niets is natuurlijk minder waar, al zijn de dorpelingen minstens even verrast om een man in de deuropening van Glenda's huis zien verschijnen. De strenge Glenda gold tot op dat moment namelijk als verlegen vrijgezel, die zelfs de charmes van de plaatselijke politiechef wist te weerstaan.

Aangezien Danny Deckchair een romantische komedie van de zuiverste soort is, valt het einde tot op zekere hoogte al te voorspellen. Gelukkig betekent dat niet dat de film geen grappige (en originele) komische vondsten achter de hand heeft. Want hoe voorspelbaar (en soms tenenkrommend melig) het verhaal van Danny zich ontwikkelt, zo verrassend en scherp is de verhaallijn rond Trudy, de vrouw van Danny, die na het ballonincident alleen achterblijft. In een poging om Danny op te sporen, stapt Trudy namelijk naar de media, en aangezien het op dat moment net komkommertijd is, stort de hele pers zich vol overgave op het 'tragische, maar diepmenselijke lot' van de onfortuinlijke Danny. Vooral de scènes tussen de ambitieuze reporter Sandy Upman en de goedgelovige Trudy geven de film de vonk die in de avonturen van Danny helaas een beetje ontbreekt.

Gelukkig wordt het soms magere scenario nog wat gered door de aangename acteerprestaties van de volledige cast. Rhys Ifans (onvergetelijk als sloddervos Spike in Notting Hill) maakt een geloofwaardige indruk als sullige antiheld die plotseling in een romantische adonis verandert, en de vinnige Justine Clarke, als Trudy, steelt met gemak de show. Lord of the Rings-babe Miranda Otto maakt helaas een beetje een fletse indruk, maar dat komt vooral omdat haar rol wat minder flamboyant is. Over de hele lijn is ze natuurlijk wel een sympathieke heldin. Sympathiek is ook het woord waarmee de hele film het best omschreven kan worden. Want ondanks het feit dat Danny Deckchair niet meer biedt dan een ontspannen avondje uit, is het best een film die gezien mag worden.