HELLBOY

De film start in het jaar 1944. De Nazi's doen er alles aan om de wereld op zijn knieën te krijgen. Na verloop van tijd wenden ze zich zelfs tot bovennatuurlijke krachten. Met de hulp van de sinistere Grigori Rasputin (Karel Roden) wordt de poort naar de hel geopend om de "Zeven Goden van de Chaos" vrij te laten. Maar dan komen enkele Amerikaanse soldaten (wie anders?) en de paranormaal begaafde professor Trevor Bruttenholm (John Hurt) stokken in de wielen steken. Het enige wat er weet door te glippen, is een knalrode babyduivel, die door de soldaten liefkozend Hellboy wordt gedoopt. De professor besluit Hellboy op te voeden.

Vele jaren later is de ondertussen volwassen Hellboy (Ron Perlman) uitgegroeid tot de euh... sterke arm van "The Bureau of Paranormal Research and Defense", een geheime organisatie die ons beschermt tegen allerhande kwade krachten. Dit bureau werd destijds op de vraag van President Roosevelt opgericht door professor Bruttenholm, maar diens gezondheid is ondertussen aan de slechte hand en men zoekt dus een opvolger. Deze ziet men in de jonge, ambitieuze FBI-agent John Myers (Rupert Evans). Maar dan duiken Rasputin en diens handlangers - waaronder de creepy Karl Kroenen (Ladislav Beran) en de ijskoude tante Ilsa (Bridget Hodson) - weer op. Dit allegaartje kleurrijke booswichten is van plan om de aarde te hullen in de eeuwige duisternis. Maar Hellboy geeft zich niet zomaar gewonnen en gooit zich met al zijn - rode - furie in de strijd. Hierbij krijgt hij niet alleen hulp van nieuwkomer Myers, maar ook van 'visman' Abe Sapien (Doug Jones, maar met de stem van David Hyde Pierce) en de letterlijk vurige Liz Sherman (Selma Blair).

Zowel geestelijke vader Mike Mignola, als regisseur Guillermo Del Toro zagen in acteur Ron Perlman de perfecte Hellboy. En gelijk hadden ze, want Perlman IS gewoon Hellboy. Ondanks dat hij onder vele lagen make-up zit, slaagt Perlman er erg goed in om de karakteristieken van het titelpersonage op de kijker over te brengen. Ook de rest van de talentvolle cast levert solide acteerwerk af. Hellboy bevat ook de nodige speciale effecten. Uiteraard zijn deze niet allemaal even overtuigend, maar de meerderheid wist deze strenge jury te overtuigen. En daarmee hebben we eigenlijk al de positieve punten van de prent gehad. Want toen de eerste geruchten kwamen bovendrijven dat er een verfilming kwam van Hellboy, zei iets ons dat het op dollars beluste Hollywood het wel weer naar de maan zou helpen. Gelukkig kreeg regisseur Del Toro (die tevens een hevige fan is van de strip) zo goed als carte blanche en wist hij diverse onnozele veranderingen die de studio wou doorvoeren van de tafel te vegen.

Toch waren we oprecht teleurgesteld toen we ontdekten dat Hellboy een PG-13 - de Amerikaanse rating die hetzelfde wil zeggen als onze 'kinderen toegelaten' - release zou worden. Ondanks dat ondergetekende niet echt vertrouwd is met de originele comics, waren we er wel van bewust dat de wereld die Mignola daarin creëerde handelt over een superheld uit de onderbuik van de hel, die het opneemt tegen diverse demonen en creaturen uit de duisternis. En inderdaad, toen we het eindresultaat onder ogen kregen, viel het geheel véél te licht uit. Hellboy zou zoveel beter werken als men de film een scherper, meer duister kantje had meegegeven (Normaal gezien is Del Toro trouwens niet vies van de minder commercieel aantrekkelijke R-rating, wat erop wijst dat het hier een beslissing van de studio geweest is). Het helpt uiteraard ook niet echt dat het script maar een losse flodder is, zonder al te veel diepte en uitwerking.

Uiteindelijk deed Hellboy het niet direct spectaculair in de bioscopen (de meningen van de critici waren tevens erg verdeeld) en wist hij amper het volledige budget van 93 miljoen dollar terug te verdienen. Maar bij distributiemaatschappij Columbia/Tristar gelooft men blijkbaar erg in de kansen van de film op de homevideomarkt en in een eventuele franchise, want Guillermo Del Toro kreeg al goedkeuring en is ondertussen al volop bezig aan de voorbereidingen van Hellboy 2, voorzien voor een bioscooprelease in 2006. Het kan verkeren.

Eindconclusie: Hellboy - van de gevierde Mexicaanse regisseur Guillermo Del Toro (Cronos, The Devil's Backbone) - stelt behoorlijk teleur, maar is voor de hardcore fans van de comics ongetwijfeld de moeite om te bekijken. Ieder die op zoek is naar de 'betere film' koopt beter een kaartje voor Michael Mann's Collateral.