Naar het filmfestival van Gent zak je af om een paar filmpjes mee te pikken, wie weet wel Vlaamse Filmpjes. Daar heb je dit jaar de kans toe: als vooropener liep eLLektra van Rudolph Mestdagh en straks mag Konfituur van Lieven Debrouwer het festival weer dichtritsen. Over beide films zal het Vlaamse filmjournaille zich erg druk maken. eLLektra kreeg maandag de voorpremière in Gent en ging woensdag ook elders ten lande in reguliere release. Het verdict: bijna unaniem vernietigend, zij het met een kanttekening: Rudolph Mestdagh heeft talent, alleen komt het er nog niet echt uit. Konfituur kreeg in de pers al enkele zeer rake sneren en zal wellicht op niet veel lovende kritieken moeten rekenen. En dus rijst de vraag: is er voor de Vlaamse film leven na De Zaak Alzheimer?
Minister Bert Anciaux had daar wel iets over te zeggen. Zelf moest hij op maandagavond mee met de Grote Jongens de begroting in de weegschaal afmeten, maar hij stuurde zijn kabinetchef Stefaan De Ruyck naar de Dag van het audiovisueel beroep om zijn toespraak voor te lezen. Pittig detail: Lukas Vander Taelen van het Vlaams Audiovisueel Fonds (Vaf) moest zijn beleidsnota dan maar even terzijde schuiven. Anciaux kan veel aangewreven worden, maar niet zijn gebrek aan goede bedoelingen. En dus pleitte hij voor een trendbreuk voor de Vlaamse langspeelfilm. Zijn naïef optimisme had hetzelfde resultaat als het enthousiasme van een olifant in een porseleinen kast. Wat Anciaux klaarblijkelijk insinueerde was, o hemeltje, dat er maar minder subsidie moest gaan naar een publieksfilm zoals De Zaak Alzheimer en meer naar de kleine, onafhankelijke auteursfilm genre Any Way the Wind Blows. Anciaux op zoek naar films met spirit, zeg maar.
Het leverde onze minister van Cultuur vele boze blikken op: hoe durfde hij het uit te halen naar onze succesvolste Vlaamse film sinds jaren? Een vreemde reactie, zo vinden wij. Is het gek om als minister te pleiten voor een kritische benadering van het subsidieprobleem? Is het echt wel zo kies dat commerciële films voor een groot publiek op de steun van het Vaf kunnen rekenen? Is het vreemd dat Anciaux in al zijn enthousiasme op zoek wil naar de nieuwe von Trier, Loach of Almodovar? Anciaux verwoordde het misschien niet al te gelukkig, maar hij heeft gelijk als hij kansen wil geven aan nieuw talent, aan jonge regisseurs met grote plannen. Hun hersenkronkels zullen niet altijd grootse cinema opleveren (zie eLLektra), maar ze verdienen een kans en hebben méér steun nodig dan de nieuwe film van K3 of Plop.
In de krant lazen we dat volgens Vander Taelen 35 getalenteerde jongeren bezig zijn met een project mét de steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds. Dat is goed nieuws, héél goed nieuws zelfs. Want het bewijst dat Anciaux en Vander Taelen eigenlijk, misschien zonder het zelf toe te geven, toch op hetzelfde spoor zitten. Naast een commercieel filmlandschap moet er in Vlaanderen geld en ondersteuning vrij gemaakt worden voor de zogenaamde auteursfilm. Wie denkt dat bedrijven zullen investeren in films waarvan men op voorhand weet dat ze verlieslatend zullen zijn, is goed gek. Net daarvoor moet het Vaf er zijn. Als er tussen die 35 films één parel zit, dan heeft het systeem zijn nut bewezen. Stoppen met ruziemaken dus. Handen in elkaar en zorgen voor een goed filmbeleid.