NOBODY KNOWS

Het hoeft al lang geen betoog meer dat de Oosterse cinema in het Westen steeds meer aan populariteit wint. Of het nu om de mysterieuze "een- zin-idee" horror van Ringu, Ju-On en The Eye gaat of de harde, controversiële live-action mangas van Ichi the Killer en het verbluffende Old Boy, de invloed die deze producties op onze huidige popcultuur uitoefenen valt niet langer te betwisten. Films als Crouching Tiger, Hidden Dragon en Hero vinden hun weg naar het grote publiek en namen zoals Ang Lee en John Woo zijn de obscuriteit in de internationale filmwereld ver overstegen en staan hun mannetje in Hollywood. In Nobody Knows vinden we echter geen groteske vechtpartijen, moordende videotapes of aërodynamische kungfuballetten terug en de film levert het ultieme bewijs van de artistieke diversiteit in dat deel van de wereld.

In dit waargebeurde verhaal maken we kennis met een alleenstaande moeder die met haar vier kinderen in een appartement in Tokio komt wonen. Niemand is op de hoogte van haar kroost, die ze in koffers (?!) naar haar nieuwe woonst verhuist, en ze verbiedt hen dan ook in contact te treden met de buren. Naar school gaan ze al helemaal niet. Op een dag ontdekt de twaalfjarige Akira dat zijn moeder er vandoor is. Ze liet enkel een beetje geld achter en de wens dat hij goed voor zijn broer en zusjes zou zorgen. In de overtuiging dat hun moeder snel terug zal komen kwijt Akira zich aanvankelijk probleemloos van zijn taak maar als de dagen overgaan in weken en uiteindelijk maanden verstrijken begint het bij de jongen te dagen dat hij er helemaal alleen voor staat en dat zijn moeder niet meer terugkeert naar haar oude leven. In een poging om zich tegen deze gang van zaken af te zetten tracht Akira een normaal bestaan op te bouwen, waarin hij niet langer begaan hoeft te zijn met het kwetsbare lot van de jongere kinderen, die hem nu als hun patriarch zien. En terwijl Akira langzaam maar zeker het evenbeeld van zijn onbekende vader wordt, stevent de uitzichtloze situatie af op een onafwendbaar drama.

Deze film een bijna tweeënhalf uur durende karakterstudie noemen zou niet voldoende zijn. Veel meer dan enkel dat is de prent een sociaal drama en een coming of age verhaal, waarin het hoofdpersonage alle emoties die een jonge puber kunnen overvallen ondergaat. De centrale acteerprestatie van Yagira Yuuya als de jonge Akira is fenomenaal en hij won dan ook de prijs voor de beste acteur in Cannes. De overgang van een jongen die in staat is zelfstandig eten te bereiden zodat zijn moeder, bij haar thuiskomst van het werk, dat niet meer hoeft te doen naar de man des huizes werkt foutloos. Met bijna minieme gelaatsuitdrukkingen en een fantastisch geslaagde, naturalistische stijl slaagt hij erin de innerlijke strijd van de getormenteerde Akira perfect weer te geven. Dit personage koestert de wens een doodgewone jongen te zijn die net als zijn leeftijdsgenoten sport beoefent en videospelletjes speelt. Maar het pad dat hij genoodzaakt ziet te bewandelen leidt naar een inwendige én uiterlijke transformatie die regisseur Kore-eda Hirokazu (hij tekende eerder voor onder andere After Life) nergens harder dan in de eindscène als een emotionele mokerslag aan de kijker meedeelt. De overige cast is al even goed en de kinderen kregen dankzij de sterke regie de mogelijkheid om te improviseren en natuurlijk te reageren op situaties en gesprekken. Dit voegt enkel toe aan de hoge realiteitswaarde van deze prent.

Visueel weet Hirokazu de film opvallend boeiend te houden en hoewel erg lang en best wel zwaar op de hand liggend wordt de prent nergens langdradig of vervelend. Het schrille contrast van de lang uitgesponnen beelden en trage diepzinnige sequenties met de snelle dynamiek die we vandaag meestal gewoon zijn in films werkt in deze instantie erg verfrissend. Toch blijft het gevoel ons bij dat dezelfde inhoud in een kortere, strakkere structuur evenzeer tot zijn recht kan komen maar dat neemt dan ongetwijfeld weer iets weg van de desolate tristesse waarin deze kinderen vertoeven. Niet iedereen zal Nobody Knows weten te smaken maar wie bereid is moeite te doen om in de psyche van de dappere Akira af te dalen zal rijkelijk beloond worden.