BANLIEUE 13

De controverse doet hopen op een geactualiseerde versie van Mathieu Kassovitz' moderne klassieker La Haine. Banlieue 13 is van een heel andere orde: het is een glad poepcommercieel product uit de filmfabriek van Luc Besson. De film speelt zich af in 2010 in een totaal verloederde Parijse buitenwijk. De Franse overheid heeft er bij gebrek aan ideeën om de problemen op te lossen een muur rondgebouwd. Binnen de muur heersen wanorde, wetteloosheid, en chaos. In de banlieue komt Leïto (David Belle) tegenover de oppercrimineel Taha (Bibi Naceri) te staan. De eerste is een brave, rechtschapen en gespierde modelburger, de tweede is de warlord en drugkoning die de wetten stelt in het gebied.

Pierre Morels regiedebuut begint met spectaculaire, uitmuntend gechoreografeerde gevechten, duizelingwekkende achtervolgingen op de daken van Parijs, ruige tuimelpartijen en een geut heerlijk idioot cartoongeweld. De introductie van Damien (Cyril Raffaelli) - de goede flik - is net zo exuberant. De martial arts specialist en infiltratie-expert legt in zijn eentje een pelotonnetje maffiosi om die een geheim casino runnen. Damien telt de doden en wandelt fluitend buiten. Op initiatief van het ministerie van Binnenlandse Zaken worden Leïto en Damien aan elkaar gekoppeld. Het duo wordt richting Banlieu 13 gestuurd om een massavernietigingswapen te recupereren dat Taha heeft verworven. Taha heeft ook het bloedmooie (Dany Verissimo, als pornoster bekend onder de artiestennaam Ally Mac Tyana) jongere zusje van Leïto ontvoerd.

Zoals bijna alle films die Luc Besson de laatste jaren geschreven en/of geproduceerd heeft, is Banlieue 13 volstrekt inhoudsloos, wankel uitgewerkt, matig tot slecht geacteerd, ondersteund door een pompende soundtrack, superspectaculair in beeld gebracht en onweerstaanbaar wegwerpamusement. De vijfentachtig minuten die de film duurt, zitten propvol flitsende en knallende actie. Morel laat geen seconde ademruimte en stormt aan honderdvijftig beelden per seconde richting aftiteling. Om de brandend maatschappelijke thema's bekommert hij zich geen moment. De getto is niet het onderwerp van de film maar het decor. De opnames vonden plaats in Roemenië waar de trieste futuristische omgeving niet moet nagebouwd worden maar de leefwereld is van driekwart van de bevolking.

Ondanks het feit dat deze variant op Charlie's Angels, Kill Bill, Escape from New York en Luc Bessons eigen Yamakasi een grote hit is Frankrijk bewijst Banlieue 13 dat Besson-de- producent niet eens de veters mag strikken van Besson-de-regisseur. Als regisseur put Besson uit zijn rijke inspiratie, als producer levert hij voorspelbaar bandwerk.