Een computerfreak pleegt onder erg vreemde omstandigheden zelfmoord. Zijn vrienden piekeren zich suf over het 'hoe' en 'waarom' en ze trekken op onderzoek uit. In zijn appartement treffen ze een bizarre zwarte vlek aan en via een cd-rom komt het drietal terecht op een mysterieuze website waar je beelden van een webcam te zien krijgt. De beelden laten angstwekkende schimmige figuren zien, die vertoeven in lege, desolate kamers. Al snel komen de vrienden erachter dat deze duistere figuren geesten zijn, verloren zielen, die alleen voortleven op de computerschermen van internetgebruikers. Mensen die lang blootgesteld worden aan de beelden raken de grip op de realiteit kwijt en worden totaal krankzinnig. Wanneer de wrokkige geesten via diverse lekken in het netwerk terugkeren naar de werkelijkheid is het hek van de dam en barst de hel los.
Pulse zet onmiddellijk een uitermate dreigende sfeer neer, het is dan ook kenmerkend dat de Japanners hier geen chique speciale effecten en goedkope verschiettrucjes voor nodig hebben. Niet verwonderlijk dat men in Tinseltown de Japanse regisseurs al begint te importeren om de remakes en sequels op remakes in te blikken (respectievelijk Takashi Shimizu voor The Grudge en Hideo Nakata voor The Ring Two)! Maar we zijn aan het afdwalen, terug naar de orde van de dag... Elk shot in Pulse barst van de stijl en atmosfeer. Regisseur Kurosawa dompelde heel zijn film onder in groenachtige tinten en liet de meest felle kleur eruit (de Wachowski's deden ook al zoiets gelijkaardigs in hun verguisde Matrix-sequels) en dit geeft het geheel een erg sombere, duistere en bevreemdende look. Dit is uiteraard het perfecte kader voor enkele goed in elkaar gezette horrorscènes en in Pulse zitten er dan ook enkele die echt het koud zweet deden uitbreken. Het betreft uiteraard wederom een variant van de vreemde verschijningen met zwart haar, maar zolang dit blijft werken hoort u ondergetekende niet klagen.
De scary scènes worden op hun beurt mooi ondersteund door de bombastische soundtrack die door merg en been gaat. Het acteerwerk van de jonge, dartele cast is erg goed en hetzelfde kunnen we stellen van de subtiel aanwezige speciale effecten. Kiyoshi Kurosawa weet Pulse te onderscheiden van al de Ringu's van deze wereld door een uitermate hallucinante en apocalyptische finale aan zijn prent te breien. Een echt meesterwerk kunnen we de film nu nét niet noemen, daarvoor had er best iets van de speelduur mogen afgesnoept worden en zal de trage en niet alledaagse vertelstijl van de regisseur heel wat aan mainstream cinema verknochte kijkers afschrikken. Komt daarbij dat de personages best wat meer diepgang konden gebruiken en dat er af en toe bizarre gebeurtenissen voorbijkomen die niet altijd even duidelijk zullen zijn. Toch is Pulse een aanrader! Het is een erg fascinerende horrorfilm geworden die we zeker en vast kunnen aanbevelen aan de liefhebbers van horror waar wel eens bij nagedacht mag worden...
Regisseur: Kiyoshi Kurosawa
Cast: Haruhiko Katô, Kumiko Aso, Koyuki, Kurume Arisaka, Masatoshi Matsuo
Land van herkomst: Japan
Productiejaar: 2001
Filmlengte: 119 minuten
Adviesleeftijd: 12
Total Film HE brengen Kiyoshi Kurosawa's internethorror uit in de Benelux onder hun kersverse Asiamania-sublabel. De hoofdfilm staat (non-anamorfisch) widescreen en met een Japanse Dolby Digital 2.0-track op DVD. Spijtig dat een anamorfische transfer en een volwaardige Japanse Dolby Digital 5.1-track er niet af kon, maar de aanwezige technische kwaliteiten zijn in orde. De menu's zijn knap vormgegeven en ademen dezelfde dreigende sfeer als de film uit. Extra features zijn beperkt tot bioscooptrailers van Pulse, Cure, The Uninvited en Sympathy for Mr. Vengeance.
(Met dank aan Total Film)
Volgende keer onderzoeken we de thriller Cure ofte Kyua uit 1997, welke de internationale doorbraak betekende voor regisseur Kiyoshi Kurosawa. Sayonara!