MELINDA & MELINDA

Al zijn hele loopbaan wisselt de filmmaker drama's af met pure komedies. Zijn natuurlijke voorliefde, interesse en bewondering gaat naar filmdrama à la Ingmar Bergman. Zijn aangeboren talent duwt hem in de richting van de komedie. Deze keer heeft hij niet gekozen. Melinda & Melinda is een raamvertelling die begint in een New Yorks restaurant waar twee toneelauteurs discussiëren over het leven, waarover anders? De ene schrijft komische stukken, de andere dramatische. Het leven is een tranendal, daar zijn ze het over eens. Of je moet lachen of janken om ons verblijf in het tranendal, is een andere kwestie. De discussie zet hen aan het improviseren over Melinda, een dertigjarige jonge blonde vrouw die onverwacht komt binnenvallen op een belangrijke dinner party. In de komische verhaallijn is Melinda de goedlachse, aantrekkelijke onderbuurvrouw van de ambitieuze regisseuse Susan en haar weinig flitsende man Hobie. Hobie is een werkloze acteur die in afwachting van zijn doorbraak de stem inspreekt van een tube tandpasta in een reclamespotje. Het paar wil Melinda zo snel mogelijk koppelen aan een goede, bij voorkeur fysiek aantrekkelijke en rijke, partij.

In de dramatische variant is Melinda een emotioneel wrak met een beladen verleden. Ze komt logeren bij haar jeugdvriendin Laurel, shopaholic en pianolerares. Ook haar man is een werkloze acteur, maar dan één die niet bereid is om commerciële toegevingen te doen om de huur te betalen. De onverwachte intrede van Melinda in het leven van beide stellen is het begin van een reeks gebeurtenissen die hun relaties, vriendschappen en carrières op het spel zet. Dat het dramatische gedeelte beter werkt dan het komische heeft alles te maken met de uitstekende vertolkingen van intelligente en gevoelige acteurs die naam gemaakt hebben in onafhankelijke producties: Chloë Sevigny, Jonny Lee Miller, Chiwetel Ejiofor en Radha Mitchell. In Finding Neverland werd Radha Mitchell nog naar de achtergrond gedrukt als echtgenote van Johnny Depp. Als Melinda kan ze zich twee keer tonen: twijfelend en labiel in het dramatische gedeelte; open, fris en vrolijk in het komische.

Woody Allen verdeelde zijn gebruikelijke portie neurotische trekken netjes over de verschillende personages. Ze hebben hun tics, onvervulde verlangens en kleine verslavingen. De ensemblecast acteert in de geest van Woody Allen, zonder hem te willen imiteren. Enkel Will Ferrell valt uit de toon. Hij heeft een enkel sterk moment wanneer hij een yup in de zeik neemt, maar kan niet doen vergeten dat oude Woody de dialogen veel grappiger had gebracht. Omdat Ferrell niet grappig genoeg is - een essentiële voorwaarde voor een komedie - is de komische variant geen doorslaand succes. Natuurlijk heeft Melinda & Melinda wat weg van een luchtige, vluchtige stijloefening die Allens schizofrene artistieke geest verbeeldt, maar het is géén half werk, het is een echte film, de 35ste van een regisseur die zijn geheel eigen stroming heeft bedacht. Woody Allen is al een paar keer dood en begraven verklaard door de critici en de kenners. Melinda & Melinda is geen comeback. Hij is nooit weggeweest maar hij heeft wel al betere films gemaakt.