Het verhaal gaat als volgt: Een Japanse stad wordt opgeschrikt door een niet te stoppen stroom van bizarre, bloederige moorden. Bij elk van de slachtoffers is er een grote "X" van de keel naar de borstkast gekerfd. Nog opzienbarender is het feit dat de moorden steeds door verschillende daders gepleegd blijken te zijn en dat deze wat verdwaasd in de buurt van de plaats delict gevonden zijn. Geen enkel van de daders kent elkaar of zijn op één of andere manier met elkaar gelinkt. Rechercheur Kenichi Takabe (Kôji Yakusho) - die in het dagelijkse leven soms zelf al de pedalen dreigt te verliezen door zijn psychisch zieke vrouw Fumie (Anna Nakagawa) - krijgt deze mysterieuze moordzaak toegewezen. Samen met de psychiater Makoto Sakuma (Tsuyoshi Ujiki) probeert Takabe het geheim achter de "X" te achterhalen. Op hun speurtocht kruisen ze het pad met de wereldvreemde zwerver Kunio Mamiya (Masato Hagiwara). Vanaf dan geraakt het onderzoek in een stroomversnelling en komen Takabe en Sakuma terecht in een wereld waar niet alles is wat het lijkt...
"De kracht van suggestie"
De in '55 geboren Kiyoshi Kurosawa maakte zijn regiedebuut met de film Kandagawa Wars in 1983, maar het zou nog tot en met 1997 duren vooraleer hij zich in de kijker zou werken met Cure. De film kreeg in Japan diverse belangrijke awards in de schoot geworpen (voornamelijk voor het sterke acteerwerk) en geraakte zo in het internationale filmfestivalcircuit. Kurosawa genoot ongetwijfeld van de aandacht die de prent kreeg, maar ging vooral gretig door met films maken. Maar toch was het steeds weer Cure wat de klok sloeg! Zo werd deze enkele jaren later in het spoor van het internationale succes van Hideo Nakata's Ringu in Amerika in de reguliere bioscoop uitgebracht. Ondanks dat de beide filmische werkjes twee werelden van verschil zijn - Cure is geen horror, maar een volbloed thriller - konden sommige critici en bioscoopgangers het niet laten om de films te vergelijken. Mensen die denken dat ze opnieuw een Ringu-achtige prent voor hun hebben, zullen héél erg bedrogen uitkomen. Cure is het best te omschrijven als een mysterie, maar dan vermomd als een hoogst originele seriemoordenaar-thriller.
Daar ligt tegelijk de grootste kracht én zwakte van de film. Kiyoshi Kurosawa geeft een eigenzinnige draai aan het bijna volledig platgereden subgenre, maar doet dit met zoveel suggestie en open vragen - ongetwijfeld om het allemaal lekker mysterieus en voor eigen interpretatie vatbaar te houden - dat dit bijna onmogelijk allemaal te vatten is na één kijkbeurt. Als je daarbij nog weet dat de film voorkabbelt aan het tempo van een bejaarde schildpad, het ondanks de prima sfeerschepping nergens echt spannend wordt en dat de film bijna 112 minuten duurt, dan is dit weer zo één van die films die niet voor Jan Modaal weggelegd is. Diegene die de stap wél durven nemen worden getrakteerd op een portie ijzersterk acteerwerk, mooie cinematografie, enkele gore make-up effecten en de geheel eigen stijl van Kurosawa. Cure is sowieso een intrigerend stukje Japanse cinema.
Regisseur: Kiyoshi Kurosawa
Cast: Kôji Yakusho, Masato Hagiwara, Tsuyoshi Ujiki, Anna Nakagawa, Yoriko
Douguchi, Yukijiro Hotaru
Land van herkomst: Japan
Productiejaar: 1997
Filmlengte: 111 minuten
Adviesleeftijd: 16
De door Total Film HE uitgebrachte DVD bevat Cure in een anamorfisch uitgevoerd 1.85:1 beeld en is vergezeld van een keurig klinkende Japanse Dolby Digital 2.0-track. De Nederlandse ondertitels zijn optioneel. Spijtig genoeg is het bonusmateriaal ook dit keer weer beperkt tot een handvol trailers van Cure, Pulse, The Uninvited en PTU.
(Met dank aan Total Film)
Na enkele weken verkeert te hebben in de hogere sferen van de Japanse cinema, is het de volgende keer terug de beurt aan Zuid-Korea. Het kassucces Public Enemy ofte Gonggongui Jeog uit 2002 is een grimmig en bikkelhard actiedrama van de hand van regisseur Woo-Suk Kang, die in 2003 de wereld verbaasde met Silmido. Sayonara!