Elk jaar opnieuw trekken de liefhebbers van het ‘fantastische’ filmgenre massaal naar de Brusselse Passage 44 en de Cinema Nova om zich te verlekkeren aan een rijkelijk buffet internationale genrefilms. Het Brusselse Internationale Festival van de Fantastische Film is telkens weer de droom van elke gore-hound. Toch het is niet alleen horror wat de klok slaat, want de selectiecritera van het BIFFF zijn breed. Vanzelfsprekend vormen horror- en suspensefilms de hoofdmoot van het programma, maar de organisatoren hebben in het bomvolle schema ook plaatsgemaakt voor mystery, sci-fi, fantasy, cult-klassiekers en zelfs kinderfilms.
Ondanks de pogingen om het aanbod van het festival een beetje te verbreden, is het BIFFF toch eerst en vooral een happening voor de échte liefhebbers van de betere genrefilm. En dat is maar goed ook, want in de programma’s van de internationale ‘mainstream’ filmfestivals is er meestal niet veel plaats voor obscure spookfilms uit Zuid-Korea, Russische vampierenfilms of het nieuwste gruwelfestijn van de Japanse duizendpoot Takashi Miike. De kans is groot dat de doorsnee-filmliefhebber zich helemaal niet geroepen voelt om zichzelf bloot te stellen aan deze bizarre uitwassen van de wereldcinema. Toch zijn het net dit soort films die op de liefhebbers van het genre de grootste aantrekkingskracht uitoefenen. Een bezoekje aan het BIFFF is dan ook een uitgelezen kans om kennis te maken met nieuwe, vaak nog onbekende meesterwerken, die omwille van hun ontoegankelijke verhalen en extreme gruwel de ‘gewone’ bioscopen nooit zullen halen. Het BIFFF is ook zowat de enige keer dat de genreliefhebbers niet op peperdure import-dvd’s aangewezen zijn om die ene langverwachte horrorfilm eindelijk te kunnen zien. En het feit dat de zaal vol zit met joelende gelijkgezinden, maakt de filmbeleving alleen maar intenser.
Gezien de grote hoeveelheid exotische films op het programma zou je verwachten dat er voor de mainstream filmliefhebbers niets te halen valt. Maar ook dat is niet waar. Want op het BIFFF worden de genrefilms uit Hollywood zeker niet uit de weg gegaan. Ook dit jaar doen de Amerikaanse filmstudio’s weer hun duit in het horror-zakje, al zijn het (op een enkele uitzondering na) geen titels die de harten van de liefhebbers sneller zullen doen slaan. De openingsfilm White Noise werd bijvoorbeeld al tamelijk lauw onthaald, en het lijkt onwaarschijnlijk dat gladde thrillers als Boogeyman, Alone in the Dark en Riding the Bullet daar veel verandering in zullen brengen. Alle Amerikaanse hoop is dus gevestigd op de exclusieve wereldpremière van het inmiddels roemruchte Exorcist: The Beginning. Nee, geen herneming van Renny Harlin’s drakerige prequel, maar de versie van de film zoals Paul Schrader die voor ogen had. Schader is trouwens eregast op het festival en zal de film hoogstpersoonlijk komen inleiden. Die andere veelbelovende Amerikaanse publiekstrekker, de low-budget thriller Saw (zie ook de bespreking), heeft zijn première al achter de rug. Het publiek in de Passage 44 lustte er in elk geval pap van, en ook wij hebben genoten van het slimme scenario en de sterke vondsten.
Maar verder kijken we vooral uit naar het internationale aanbod. Met nieuwe films van topregisseurs als Takashi Shimizu (Marebito), Takashi Miike (Izo), Dario Argento (Ti Piace Hitchcock?), Shinya Tsukamoto (Vital), Danny & Oxide Pang (Ab-Normal Beauty) en Brian Yuzna (Rottweiler) zullen de liefhebbers zich alvast niet vervelen. Ook een aantal van de (tot nu toe) minder bekende films zien er veelbelovend uit. Nochnoi Dozor bijvoorbeeld, een Russische vampierenfilm van Timur Bekmanmbetov, die in eigen land zo populair was, dat de producers er meteen twee sequels op willen draaien; of de Zuid-Koreaanse oorlogsfilm R-Point, waarin het Koreaanse leger vreemde radioberichten ontvangt van een groepje soldaten dat tijdens de Vietnamoorlog spoorloos is verdwenen.
De hamvraag blijft natuurlijk: hoe kies je de juiste films uit dit overdadige aanbod? Ook wij hebben de afgelopen dagen flink gepuzzeld, gewikt, gewogen, gevloekt en gezwoegd om het kaf van het koren te scheiden. Natuurlijk proberen we zoveel mogelijk voorstellingen bij te wonen, maar niet elke film die we zien zal uiteindelijk in het overzicht terecht komen. De komende twee weken zal deze rubriek voornamelijk een bloemlezing worden van het fraaiste wat het BIFFF te bieden heeft. En als we ons schema voor de komende twee weken bekijken, staan ons nog gruwelijke tijden te wachten.