ONE MISSED CALL

Veelfilmer Takashi Miike heeft er maar liefst 58 projecten voor nodig gehad om eindelijk zijn eerste echte grote hit te scoren. We hebben het uiteraard over ‘mainstream’ succes, want de excentrieke duizendpoot is een ware god in de middens van doorgewinterde cinefielen, festivalgangers en liefhebbers van producties die buiten de lijntjes kleuren.

Hij scoorde vooral met bonafide cultfilms annex bloedfestijnen zoals Fudoh: The New Generation (’96), de uitzinnige Dead Or Alive-trilogie (’99–’00– ‘02) en het beruchte Ichi The Killer (’01). Maar échte erkenning kreeg hij met de briljante mokerslag van een horrorprent Audition (‘99). Reikhalzend werd er dan ook door uw dienaar uitgekeken naar One Missed Call, Takashi Miike’s uitstapje naar de mainstream horror, dat zowel in thuisland Japan als in het internationale circuit een kassucces van jewelste werd.

De film start met de wat bedeesde Yumi Nakamura (Kou Shibasaki) die een stapje in de wereld zet met enkele vrienden. Plots merkt een vriendin op dat ze een gemiste oproep heeft, die afkomstig blijkt te zijn van haar eigen nummer. Vreemd is echter dat de oproep dateert van drie dagen in de toekomst en wanneer ze naar de ingesproken boodschap luistert hoort deze haar eigen doodskreet. Drie dagen later komt het meisje in kwestie op het exacte tijdstip van de ‘gemiste oproep’ op mysterieuze, doch gruwelijke wijze om het leven. Vervolgens beginnen ook de andere vrienden van Yumi dergelijke angstaanjagende oproepen te ontvangen en sterven ze één voor één een verschrikkelijke dood. De politie hecht weinig geloof aan de geruchten dat het om bovennatuurlijke moorden zou gaan en doet dan ook weinig aan de zaak. Dan besluit Yumi maar om zelf op onderzoek te gaan naar de oorzaak van de dodelijke telefoontjes. Hierin wordt ze bijgestaan door Hiroshi Yamashita (Shin'ichi Tsutsumi), de broer van één van de eerste slachtoffers. Wanneer Yumi’s beste vriendin Natsumi Konishi (Kazue Fukiishi) ook een telefoontje ontvangt en enkele mediageile televisiemakers haar doodstrijd live willen uitzenden, verandert de zoektocht voor Yumi en Hiroshi in een ware race tegen de klok.

Origineel kan je het concept achter One Missed Call niet noemen, maar met een visionair regisseur achter het roer en een goed in elkaar gezet scenario had de horrorfilm alles in huis om een nieuwe mijlpaal te vormen in het Aziatische horrorgenre. Miike heeft een oog voor angstopwekkende scènes, maar geraakt hier spijtig genoeg niet verder dan enkele geslaagde lugubere sequenties. Spanning of een beklemmende sfeer (toch hét sterke punt bij uitstek van het subgenre!) zijn nergens te bespeuren  Het is wel een feit dat One Missed Call de meest toegankelijke productie is van de regisseur, maar het is misschien nét door het ontbreken van zijn gepatenteerde filmische zwier dat de film pas voorbij de helft vertrokken geraakt. Aan de cast en crew zal het in ieder geval niet gelegen hebben, want het acteerwerk is degelijk en de film bevat tevens enkele uitermate goede effectscènes (zowel computer, als ouderwetse make-up).

Maar de grootste doodsteek van allemaal is dat de film eindigt met een echte anticlimax. Net wanneer alles op kruissnelheid is en Takashi Miike de horror opdrijft (wat de film trouwens van de totale ondergang redt), wordt alles teniet gedaan door een einde dat werkelijk nergens op slaagt. Het originele scenario zou naar verluidt een ander einde bevatten. Door welke boze kracht Miike besloten heeft om een ander einde te verzinnen voor One Missed Call zal naar alle waarschijnlijkheid één van de grote mysteries des levens blijven. Audition is weliswaar een ware diamant in het genre en met zijn episode van de langverwachte Mick Garris serie “Masters of Horror” staat hij - althans voor even - tussen angstmonumenten als John Carpenter, Dario Argento en George A. Romero, maar met One Missed Call levert Takashi Miike maar een middelmatige en weinig memorabele horrorfilm af. Wel is de nieuwsgierigheid gewekt wat de relatief onervaren Renpei Tsukamoto van de onvermijdelijke sequel One Missed Call 2 gaat maken.

Deze door Total Film onder het niet meer weg te denken Asiamania sublabel uitgebrachte DVD bevat One Missed Call in zijn originele en anamorfisch uitgevoerde 1.85:1 beeldformaat, met een Japanse Dolby Digital 2.0- en 5.1-track. Het beeld is bevredigend scherp, met degelijk contrast en een voldoende zwartniveau. Het enige wat de print wat plaagt is de onafgebroken aanwezigheid van lichte filmgrain. De Japanse Dolby Digital 5.1 soundtrack klinkt op zijn beurt warm, met een goede ondersteuning waar nodig. De dialogen zijn helder en steeds goed te verstaan. Er zijn uiteraard Nederlandse ondertitels voorzien op deze uitgave. In de sfeervolle menu’s is een resem leuk bonusmateriaal te vinden zoals de originele bioscooptrailer, twee teasers, maar liefst acht televisiespotjes, de Japanse commercial die in de film zelf komt, een bijna 55 minuten durende ‘Making Of’-documentaire, een kijkje langs diverse pers en promotie-events voor de film and last but not least nog promotietrailers van andere bij Total Film uitgebrachte Takashi Miike films zoals Deadly Outlaw: Rekka en het hilarische Zebraman. Een toprelease! 

(Met dank aan Total Film)

De volgende keer gooien we het over een totaal andere boeg met Yuen Woo-Ping’s humoristische actiefestijn Yong Chun, ofte Wing Chun, uit 1994. Met in de hoofdrol niemand minder dan de buitenaards knappe fighting babe Michelle Yeoh. Sayonara!

In 'Legends Of Asia' neemt Steve De Roover u mee in de wondere wereld van de Aziatische cinema. Van de populaire Chinese cinema tot de eigenzinnige en dikwijls gewelddadige Japanse cinema, van de verbazingwekkende Koreaanse pareltjes tot de nog ontplooiende Thaise cinema. Voor zij die eens een stap in het donker willen zetten en voor de liefhebbers is er nu 'Legends Of Asia'.