EUROPEES FILMFESTIVAL VAN BRUSSEL - HET PALMARES

Donkere cinefiele tiendaagse in Flagey

Gemakkelijk hebben de programmadirecteurs het niet gemaakt voor de bezoekers van het Europese Filmfestival in Brussel. Toch beviel de week vol films van onbekende regisseurs, acteurs en actrices en vreemde talen goed. De onderwerpen waren niet van de poes. Dat er niet echt veel te lachen viel in de cinemazalen van de Brusselse Flagey is een understatement. Oorlog, geweld, zelfmoord, gewone moord, incest, identiteitscrisissen en andere miserie breed uitgesmeerd op het grote scherm. Het gevolg: vijftien procent meer bezoekers dan vorig jaar.

De editie 2005 was een festival met weinig tegenvallers maar aan de andere kant ook weinig absolute uitschieters. Om met de deur in huis te vallen: La terre vue du ciel is één van die films die de verwachtingen niet kon waarmaken. De film voegt weinig toe aan de wereldberoemde foto’s van Yann Arthus Bertrand. Het boek waarop de film is gebaseerd verscheen in 1999 en werd een gigantische bestseller. Het boek werd vertaald in 19 talen landen en er werden meer dan anderhalf miljoen exemplaren van verkocht. Voor ongeveer vijftig Euro staat het in uw boekenkast. Dat is een betere investering dan de 7 Euro om de filmversie te zien die meer weg heeft van een diaprojectie in het parochiehuis dan van een volbloed bioscoopfilm.

Beter nieuws is te melden over Hawaii Oslo die ook op het Festival van Rotterdam goed werd onthaald. Hawaii Oslo is een knappe mozaïekfilm in de stijl van Amores Perros en Magnolia. De Noorse film spring vooruit, achteruit, opzij, goochelt met tijd en plaats en komt met een onverwachte ontknoping. Fijn filmpje, goed gefilmd, sterk geacteerd en zeer onderhoudend. Slopend traag ontvouwt Thomas Clay’s The Great Ecstasy of Robert Carmichael zijn verhaal. Vrolijk word je niet van de mix van geweld, uitzichtloosheid, verveling en drugs. Visueel is de vertelling over de ondergang van een intelligente tiener indrukwekkend, maar zonder sterke maag en een stevig incasseringsvermogen haal je het einde niet. Accused is het regiedebuut van de Deen Jacob Thuesen, die eerder monteur was van Lars Von Trier. In zijn eerste film volgt hij een doorsnee gezin in Kopenhagen. De puberdochter is een beetje teruggetrokken, voor de rest is er niets aan de hand. Tot ze tijdens een gesprek met de schoolpsycholoog haar vader beschuldigt van incest. Accused (Angklaget in het Deens) verlaat de platgetreden paden en toont de gevolgen voor gezin, vrienden en de vader zelf. Accused is een afstandelijk gefilmde, goed gedoseerde, aangrijpende, donkere film. Zowel Hawaii Oslo, The Great Ecstasy of Robert Carmichael als Accused zijn binnenkort te zien in onze bioscopen.

Over naar de prijswinnaars nu. De originele, grappige, scherpe en tegendraadse komedie Dark Horse schoot volledig terecht de hoofdvogel af. Dark Horse (Voksne Mennesker) is de tweede film van de IJslandse filmmaker Dagur Kári die twee jaar geleden de wereld verbaasde met Nói albínói. Hoofdpersonage Daniel is een graffitikunstenaar in Kopenhagen. Hij stapt vrolijk door de dag die God geschapen heeft. Hij heeft geen geld, geen lief, geen verantwoordelijkheden, geen bankrekening maar omdat niemand perfect is, heeft hij wel ruzie met de belastingdienst. Zijn vrijbuiterleven bevalt hem prima. Dan ontmoet hij een meisje in een bakkerij en verandert alles. Dark Horse is gefilmd in korrelig zwart – zie Aaltra – barst van de onnozel-geniale grappen en drijft op een heerlijke anarchistische ondertoon.

Festivalopener King’s Game (Kongekabale) – ook al uit Denemarken – kreeg de prijs van de televisiezenders RTBF en de VRT. Regisseur Nikolaj Arcel kent zijn vak en hij bouwt zijn film slim op, maar hij bokst met zijn film op tegen een indrukwekkende traditie in het genre politieke samenzweringsthriller. King’s Game leidt een beetje aan de De Zaak Alzheimer-ziekte. Goed gedaan, héél goed zelfs maar het was al eerder te zien in Amerikaanse films en beter. Dankzij de onderscheiding zal King’s Game binnen afzienbare tijd te zien zijn op de Vlaamse en Franstalige openbare omroep. Het Scandinavische karakter van het palmares wordt benadrukt door de overwinning van de  Noorse actrice Annika Hallin voor haar rol in Kissed by Winter (Vinterkyss) van Sara Johnsen. Enigszins chauvinistisch maar daarom niet minder verdiend ging de publieksprijs naar het Belgisch-Franse coproductie Ordinary Man van Vincent Lannoo. Een nieuwe averechtse productie uit het Zuiden van het land. De hype van het festival was Czech Dream. De cinefiele practical joke over twee mannen die een nepgrootwarenhuis uit de grond stampen in Praag speelt perfect in op de overheersende andersglobalistische sfeer van de laatste jaren. Fantastisch idee, geweldig uitgevoerd. Een coole film hopelijk binnenkort te zien de bioscoop.

Het volledige palmares

Iris Prijs voor de Beste Film
Dark Horse van Dagur Kári (Denemarken / IJsland - 2005)

Prijs voor de Beste Vertolking
Annika Hallin voor Kissed by Winter van Sara Johnsen (Noorwegen 2005)

RTBF TV Prijs voor de Beste Film
King's Game van Nikolaj Arcel (Denemarken 2004)

Canvas Prijs voor de Beste Film
King's Game van Nikolaj Arcel (Denemarken 2004)

Be TV Prijs voor de Beste Film
Czech Dream van Filip Remunda & Vit Klusak (Tsjechië 2004)

Publieksprijs
Ordinary Man van Vincent Lannoo (België / Frankrijk 2005)