FANTASTIC FOUR

Bij veel van de recente voorgangers in het superhelden genre stonden er internationaal bejubelde cineasten aan het roer zoals Bryan Singer, Robert Rodriquez en Christopher Nolan, die vorm gaven aan respectievelijk X-men, Sin City en Batman Begins. Voor de verfilming van The Fantastic Four koos de studio voor een andere strategie, in plaats van het donkere (soms gitzwarte) en serieuze dat deze grote namen voortbrachten, wilde men dat er dit keer iets luchtigs van werd gemaakt. Namen als Christopher Colombus (Home Alone) en Raja Gosnell (Scooby-Doo) werden met de film in verband gebracht, maar uiteindelijk was het de vrij onbekende Tim Story die werd aangewezen als regisseur. Het was een opvallende keuze die veel wenkbrauwen deed fronsen, maar met luchtigheid in het achterhoofd lijkt Story geen verkeerde keuze. Hij was namelijk eerder verantwoordelijk voor de in Amerika redelijk succesvolle komedie Barbershop en de remake van de Franse actiekomedie Taxi, waarin Queen Latifah en Jimmy Fallon het in een opgepimpte Taxi opnemen tegen een bende vrouwelijke bankovervallers die er uitzien als een stel topmodellen. Hoezo, luchtig? Dus dit keer geen baanbrekende visuele trucs, geen diepgaande psychologische kwesties en geen gecompliceerde karakters. Nee, dit keer is het verstand op nul en gaan met die banaan!

Het begint allemaal als wetenschapper Reed Richards na verschillende afwijzingen eindelijk een investeerder heeft gevonden voor een belangrijk ruimteonderzoek. Reed vliegt de ruimte in samen met zijn team bestaande uit de investeerder Victor Von Doom (3 keer raden wie er transformeert in de slechterik) die Reed nog kent uit zijn studententijd, Sue Storm, de ex van Reed die inmiddels iets heeft met Victor, Reeds goede vriend Ben Grimm en het bijdehante broertje van Sue, Johnny Storm, die er een dagtaak van heeft gemaakt om zijn oud-leraar Ben constant te irriteren.

Eenmaal aan boord van het onderzoekscentrum gaat het natuurlijk faliekant mis. Een gevaarlijke storm die was bedoeld als onderzoeksobject arriveert veel eerder dan verwacht en de schilden van het ruimtestation die het team zouden moeten beschermen werken niet. En zo kan het gebeurden dat bij alle vijf de DNA structuur verandert en ieder zijn eigen onmenselijke krachten ontwikkelt. Reed wordt van rubber en kan zijn lichaam in elke vorm stretchen, Sue kan onzichtbaar worden en krachtvelden produceren, Ben verandert in een reus van steen, Johnny kan zichzelf in vuur en vlam zetten en Victor heeft opeens de kracht om elektriciteit naar zijn hand te zetten.

Natuurlijk zijn er verschillende problemen die de nieuwe krachten met zich meebrengen. Deze zijn in het geval van The Fantastic Four weinig origineel en de film presenteert ze in hapklare brokken zodat ze voor iedereen te begrijpen zijn. Zo vertelt Ben zichzelf, al starend naar een foto van zijn vrouw, hoeveel hij haar wel niet mist. Eenmaal getransformeerd in de lelijke man van steen wil de vrouw waar hij zoveel van houdt niks meer met hem te maken hebben. Ze legt haar trouwring op de grond en rent huilend weg. Gelukkig komt alles goed als Ben een mooie, intelligente en aardige meid ontmoet die ook nog eens blind blijkt te zijn.

Zo gaat dat in Hollywood, je praat tegen foto’s om te laten zien hoeveel je van je vrouw houdt, je vrouw heeft een sterk gevoel voor symboliek op het moment dat ze je na een jarenlange relatie dumpt en voor je het weet is daar een nieuwe vlam die geen problemen heeft met je slechte eigenschap (lelijk zijn in dit geval).

Ook de relatie tussen Reed, Sue en Victor zorgt voor een hoop clichématige beelden. Daar waar Victor de zieke Sue duizenden bloemen stuurt waar ze allergisch voor is weet de verlegen Reed precies welke bloemen wel een glimlach op haar mooie gezichtje kunnen toveren. Een uitje op de plek waar ze ooit hun eerste date hadden zorgt ervoor dat beiden er weer achter komen dat ze voor elkaar gemaakt zijn.

Wat er dan nog overblijft, zijn de grappen en de actiescènes. Met die grappen zit het wel goed. De onwennige en knullige manier waarmee de vier omgaan met hun nieuw vergaarde krachten is zeer vermakelijk. Daarnaast is het vooral de goed gebekte Johnny die de show steelt. Hij is als James Bond zo charmant en grappig tegen de dames en als Bart Simpson zo brutaal en irritant tegen heethoofd Ben.

Qua actiescènes valt er een stuk minder te beleven. De eerste keer dat de Fantastic Four in actie komen is halverwege de film, als Ben een grote verkeerschaos heeft veroorzaakt. Geen van hen weet nog precies wat ze met hun krachten kunnen en dus wil het nog niet erg spectaculair worden.

Vervolgens duurt het heel lang voordat er een echte engerd opstaat die zin heeft om de wereld te gaan bedreigen. Eerst gaat alle aandacht uit naar de eerder genoemde problemen van de Fantastic Four. Pas als die zijn opgelost zijn ze klaar om te vechten. Het is uiteindelijk Victor Von Doom die uit is op wraak na het grote machtsverlies dat hij heeft geleden na het mislukte, peperdure ruimteavontuur. Een voor een probeert hij de Fantastic Four uit te schakelen. De manier waarop Sue een krachtveld op Von Doom weet los te laten is spectaculair en ook de scène waarin Johnny wordt achtervolgd door een hittezoekende raket mag er zijn.

Maar helaas is er door die een-op-een opzet geen sprake van enige samenwerking tussen The Fantastic Four. En dat die samenwerking nou juist iets is wat zo mooi kan uitpakken hebben we gezien in The Incredibles waarin het teamwork van de superheldenfamilie Parr zorgde voor de meeste fun.

Het is pas op het allerlaatste moment, het moment waarop Dokter Doom verslagen wordt, dat de vier echt gaan samenwerken. Helaas valt ook dat een beetje tegen. Binnen de kortste keren is het klusje geklaard en kan de stad en het nieuwe superheldenteam opgelucht ademhalen.

En zo is Fantastic Four wel heel erg luchtig geworden; naast een paar rake grappen en een enkele actiescène valt er veel te weinig te beleven. Het kost een man met de naam Von Doom wel heel erg veel tijd om er achter te komen dat hij op aarde is gezet om de slechterik te spelen. Om die tijd te kunnen vullen worden er wat menselijke problemen aangedragen waarvan wij de oplossing allang kennen. Daardoor gaat de tijd nog langzamer en lijkt het uren te duren voordat de Fantastic Four ook daadwerkelijk Fantastic worden.