CURSED

Dat het, sinds Scream 3 uit 2000, vijf jaar duurde voor Craven met een nieuwe film op de proppen kwam, is natuurlijk een beetje tekenend. Met de Scream-trilogie had hij als het ware de poten onder zijn eigen stoel weggezaagd. Scream combineerde klassieke horrorelementen met een postmoderne inslag, maar was uiteindelijk zo zelfrelativerend dat Craven meteen ook de geloofwaardigheid van de “serieuze” horrorfilm op de helling had gezet. Niet dat het genre Scream niet overleefd heeft – in tegendeel. De recente hausse van de spokenfilm (The Ring, Dark Water, The Grudge) uit Japan bewijst dat de fascinatie voor angst van alle tijden is en dus zal blijven.

Het idee van Wes Craven was om met Cursed nog eens het Scream-trucje uit te halen. Dit keer wilde hij, samen met zijn maatje Kevin Williamson, het genre van de weerwolffilm aanpakken. Williamson was de man die in 1996 zomaar pardoes uit de hemel kwam vallen met Scream en zou later menig tienerhart doen smelten met Dawson’s Creek. Inmiddels hebben zowel Craven als Williamson zich van Cursed gedistantieerd, na onenigheid met productiemaatschappij Dimension. De originele versie had van de MPAA een R-rating (“restricted”) gekregen, wat erop neerkomt dat jongeren onder de zeventien jaar enkel de film mogen bekijken als ze vergezeld zijn van een volwassene. Een R-rating is voor films als Cursed de normaalste zaak van de wereld, maar betekent inkomstenverlies. Dimension liet de film hermonteren en sleepte zo een kindvriendelijke PG-13 in de wacht.

De rating-kwestie was niet het enige probleem waarmee Cursed moest afrekenen. Special effects-veteraan Rick Baker, die al weerwolven had gemaakt voor onder meer An American Werewolf in London, The Howling en Wolf, stapte boos op en kondigde prompt zijn afscheid als FX-goeroe aan. Hij werd in allerijl vervangen door de KNB EFX Group van From Dusk Till Dawn. Tot overmaat van ramp lag de productie elf weken stil, waarna meer dan de helft van de originele shots opnieuw opgenomen moesten worden. Onder meer Mandy Moore, Heather Langenkamp, Omar Epps en Skeet Ulrich verdwenen op die wat bizarre manier uit de film. Het resultaat dat eind februari in de Amerikaanse bioscopen verscheen, kon het publiek niet bekoren. Het budget van Cursed werd uiteindelijk geschat op zo’n 35 miljoen dollar, maar het eerste weekend bracht de prent slechts 9,6 miljoen dollar op. Ter vergelijking: Scream 3 opende in 2000 met 35 miljoen dollar.

We maken in de film kennis met Ellie (Christina Ricci), die na het overlijden van haar ouders er samen met haar tienerbroer Jimmy (Jesse Eisenberg) alleen voor staat. Ellie is een populaire producente bij de Late Late Show with Craig Killborn, terwijl Jimmy nog naar school gaat. Op een avond botsen ze met de auto op Mulholland Drive tegen een onbekend dier. Ze raken in de chaos die daarop volgt een andere auto, die van de weg geraakt en de ravijn instort. Als Ellie en Jimmy de inzittende van de andere auto willen helpen, worden ze door een beest gebeten. De politie denkt dat het gaat om een beer of een poema, maar Jimmy is ervan overtuigd dat het een weerwolf was. Hoewel niemand hem in eerste instantie wil geloven, krijgt hij gelijk. Jimmy en Ellie’s zintuigen worden scherper en hun kracht neemt toe. Ellie vindt die nieuwe evolutie maar niks, maar Jimmy kan er wel mee leven omdat hij door zijn verandering op school niet langer als een nerd beschouwd wordt. Als het volle maan wordt, beseffen Jimmy en Ellie dat ze op zoek moeten naar de persoon die hen besmet heeft om hem te doden. De vraag is natuurlijk wie er aan de oorzaak van de vloek ligt.

Het is erg moeilijk om regisseur Wes Craven of schrijver Kevin Williamson af te rekenen op een film die eigenlijk niet meer van hen is. In hoeverre hebben de scriptwijzigingen en reshoots de film verminkt? Wie goed kijkt, ziet doorheen de chaos van het verhaal enkele van Williamson’s favoriete locaties of thema’s. Zo heeft de openingsscène tijdens een kermis op de Santa Monica Pier een erg groot Dawson’s Creek gehalte. Williamson zet graag tienerpersonages vol twijfels neer en dat is ook hier het geval. Jimmy hoort er op school eigenlijk niet helemaal bij en er is ook een personage dat worstelt met zijn seksuele identiteit. De subtiele symboliek tussen eenzaamheid of het gevoel onbegrepen te zijn en de transformatie in een weerwolf wordt jammer genoeg de nek omgewrongen in een potsierlijke scène waarin de homo nogal pathetisch uit de kast komt.

Wist een film als Scream zo perfect de balans te vinden tussen humor en horror, dan is de toon bij Cursed volledig zoek. Je weet nauwelijks wat de bedoeling van de makers met dit wangedrocht is. De verhaallijn hobbelt idioot voorbij, de speciale effecten zijn een aanfluiting voor alles waar Rick Baker ooit zijn handen op legde en de regie is lauw en flauw. Tot overmaat van ramp blijft ook de cast ondermaats. Christina Ricci (Monster) vermijdt nu al vijftien jaar lang commerciële Hollywoodfilms en heeft de pech dat haar eerste uitstap in het genre meteen de doodsteek betekent. Haar love interest wordt gespeeld door Joshua Jackson, die beter was als Pacey in Dawson’s Creek dan als weerwolf in deze Cursed.

Het is niet makkelijk om een goede weerwolffilm te maken, maar er zijn voorbeelden genoeg dat het wel degelijk kan. Lon Chaney Jr. werd legendarisch als The Wolf Man. Jack Nicholson was een indrukwekkende Wolf en in An American Werewolf in Paris was er tenminste nog altijd de goddelijke Julie Delpy. In Cursed moeten we het doen met een slecht verhaal, ondermaatse effecten en groteske vertolkingen. Jammer voor Craven en Williamson, maar Cursed is echt vervloekt en daar kunnen kilo’s zilver bij volle maan deze keer niks aan verhelpen.