’t Is zomer 2005 en de meester is terug. George A. Romero, de man die de vleesetende zombie heeft uitgevonden, keert eindelijk opnieuw naar het witte doek om alle broekventjes die de laatste twintig jaar zijn terrein dachten over te nemen een poepje te laten ruiken. Let op Peter Jackson en Paul Anderson, uit de weg Danny Boyle en Zack Snyder: this is how it’s done.
Als aperitief krijgen we een kleine terugblik voorgeschoteld op de vorige Dead-films, kwestie van de roots van dit pareltje nog eens extra in de verf te zetten. Wie weet bent u één van die horrorfans die nog niet heeft kennisgemaakt met Romero’s werk, dan rent u nu achteraf misschien wel naar de lokale videotheek om dit euvel te herstellen. George zal er alvast niet rouwig om zijn. Als je bedenkt wat voor bagger we als filmfan hebben moeten doorwaden alvorens Romero zijn 17 miljoen dollar toegestopt kreeg om terug aan de slag te kunnen, dan nemen we dit stukje product placement er met plezier bij.
Toch maar snel naar de orde van de dag. De aarde is ondertussen grotendeels in handen van de ondoden gevallen en er blijven nog maar enkele schuilplaatsen over voor de mensheid. We maken kennis met een paar tough guys genaamd Riley en Cholo, respectievelijk gespeeld door Simon Baker en John Leguizamo. Zij leiden de bemanning van het gigantische oorlogstuig Dead Reckoning op rooftocht door de randstad van het desolate Pittsburg. Veel tijd aan karaktertekening wordt er niet besteed, want één van de bemanningsleden wordt al gauw gebeten door een stench, één van de vele zombiekoosnaampjes die in deze film wordt gehanteerd. Na wat fikse verwijten van Riley aan Cholo’s adres (die was op het moment van de aanval aan het dagdromen over het Fiddler’s Green, het ‘beloofde land’ voor de armen van de stad), nemen de manschappen de opbrengst van hun plunderingen mee naar Pittsburg. Het merendeel wordt er opgesoupeerd door de bewoners van Fiddler’s Green, terwijl de schamele resten gaan naar de verpauperde stakkers die zich ophouden in de schaduw van de toren van het beloofde land.
Hoofd van de begoeden is de duivelse Kaufman, gespeeld door een Dennis Hopper in goede doen. Hij mag al zijn sadistische trekjes uit Speed nog eens bovenhalen en herinnert Cholo eraan waarom zijn ‘soort’ nooit binnen de muren van het beloofde land zal worden geduld. Cholo heeft nu stilaan schoon genoeg van zijn rotleven en heeft een plannetje klaar met de Dead Reckoning om zijn uitzichtloze situatie te doorbreken. Ondertussen worden Riley en Charlie (rol van ene Robert Joy) aan de andere kant van de stad opgepakt op laste van de hulp die ze verleend hebben aan het hoertje Slack (de immer sexy Asia Argento). Deze laatste werd, just for the hell of it, gevoerd aan de zombies maar wist levend weg te komen met de hulp van de twee mannen. Ondertussen komt Big Daddy - ja hoor, ook de zombies hebben hun alfamannetje – met zijn horde ondoden steeds dichter bij de menselijke burcht. En dit zijn niet meer de domme, waggelende zombies zoals we ze tot hiertoe op het witte doek hebben gezien...
Buiten het feit dat deze film wel erg kort is, nauwelijks 90 minuten, valt op dat er serieus geknipt is in het voorhanden cameramateriaal. Waarschijnlijk zal Romero in de mot hebben gekregen dat ie eigenlijk over te weinig figuranten (of geld voor plaatsvervangende CGI) beschikte om sommige van zijn grootsere scènes zo glorieus in beeld te brengen als de rest van de film, en heeft ie die dan in het lab maar laten vallen. De film heet wel Land... maar hoeveel zombies hebben we eigenlijk te zien gekregen? Gelukkig is wat overblijft wel om duimen en vingers af te likken (of voor de zombies onder u, af te bijten). Dat deze film nog een R-rating wist te krijgen ondanks sommige heerlijk walgelijke hoogstandjes, bewijst dat Romero na twintig jaar ‘afwezigheid’ nog niets aan talent heeft ingeboet.
Romero speelt met de reglementen en weet precies hoe ver hij kan gaan. Lillend darmvlees, aan gort geschoten zombies, half gelukte onthoofdingen: het is maar een kleine greep uit de special effects die we krijgen voorgeschoteld, maar zij bepalen wel of je achteraf heerlijk gedegouteerd de zaal kan verlaten of op je honger blijft zitten. Voor ons hoefde het alvast niet meer te zijn. Een goeie horrorfilm staat of valt ons inziens echter vooral met het gehanteerde tempo en een juiste timing, en daar blinkt Land, meer nog dan Romero’s vorige drie Deads, in uit. Geen moment hebben we ons verveeld, en als het allemaal wat zwaar op de maag begon te liggen stond er steeds een streepje comic relief klaar om je op te maken voor de volgende goorsequentie. Klasse.
Land of the Dead is niet alleen een heerlijke huiverprent, maar bovendien maatschappelijk verantwoord. Niet dat de gemiddelde horrorfreak daar nu zo van wakker ligt, maar goed: ’t is nu eenmaal één van die trekjes van elke Romero-film, en Land vormt daarop geen uitzondering. Waar Dawn of the Dead bijvoorbeeld ons niet aflatende consumptiebejag op de korrel nam door de film te parkeren in een winkelcentrum, heeft Romero het nu duidelijk gemunt op de klassenstrijd die zich momenteel in de Verenigde Staten aan het afspelen is. De allerrijksten krijgen via de president en zijn gevolg bijna alle macht in handen en spenderen vervolgens bijna het gehele staatsbudget aan wapen- en ander high tech tuig onder het mom van het creëren van ‘veiligheid’. Als Romero’s toekomstvoorspelling in deze film uitkomt, zullen de massa’s armen die zo buiten het systeem vallen zich op termijn verenigen en rebelleren. Volgens de regisseur kan al het geld van de wereld hier niet tegenop en zullen de steeds hautainere rijken hun hoogmoed met het leven bekopen. Klinkt aannemelijk, maar of we dat nog zullen meemaken in onze tijd?
Zoals reeds eerder gezegd heeft de regisseur twintig jaar moeten wachten om deze prent te kunnen uitbrengen. Het is gelukkig een volwaardige nieuwe episode geworden in de Dead reeks, en niet louter een herkauwen van zijn drie voorgaande pareltjes. Romero’s humor, vermogen om actuele situaties met de botte bijl te lijf te gaan, en knap montagewerk bewijzen eens te meer dat hij de meester is van de zombiehorror. Voeg aan deze mix een prima plotvehikel zoals de Dead Reckoning toe en kruid met wat hedendaagse artisanale special effects, en je hebt een zomerfilm om u tegen te zeggen. Komt dat zien, als je durft...
[START
INFO]
Titel: Land of the Dead
Genre: Horror
Speelduur: 1u33
Regisseur: George
A. Romero
Acteurs: Simon Baker, John Leguizamo, Dennis Hopper,
Asia Argento, Robert Joy, Eugene Clark, Joanne Boland
[END
INFO]