THE SKELETON KEY

Sinds Ehren Kruger in 1999 met Arlington Road de neus aan het venster stak, tokkelt hij met een nooit geziene verbetenheid scenario’s uit zijn toetsenbord. Hij loste Kevin Williamson af als schrijver van Scream 3, schreef als tussendoortje Imposter en Reindeer Games, maar werd vooral beroemd als schrijver van The Ring en The Ring Two. De opgang die Kruger maakte was steil en nu behoort hij tot een van Hollywoods meest gevraagde schrijvers, al houdt zeker niet iedereen van zijn manier van werken. Krugers scenario’s zijn zelden vernieuwend of origineel en hij maakt vaak gebruik van oude trucs en al lang gekende schrikeffecten. Misschien laat hij zich wel voor het eerst van een andere kant zien met The Brothers Grimm, Terry Gilliams droomproject dat voor later dit jaar op het programma staat.

Eerst is er The Skeleton Key, een oerdegelijke thriller die perfect in het curriculum van Kruger past. We maken kennis met Caroline Ellis (Kate Hudson), een 25-jarige verpleegster die met veel zorg haar beroep uitoefent in een ziekenhuis. Als een van haar geliefde patiënten sterft en niemand zich om hem bekommert, neemt ze ontgoocheld ontslag. Caroline wil de stad achter zich laten en neemt een job als verpleegster aan in een landhuis aan de rand van New Orleans. Da’s niet helemaal naar de zin van haar beste vriendin: het huis ligt midden in de moerassen vol krokodillen en mensen zonder tanden. Maar Caroline is vastbesloten en met haar knalrode VW Kever gaat ze op pad.

In het huis maakt Caroline eerst kennis met de advocaat Luke (Peter Sarsgaard), die haar vervolgens aan de bewoners voorstelt. Ben (John Hurt) heeft volgens de dokters nog maar een maand te leven. Hij heeft pas een beroerte gehad, is nu volledig verlamd en kan niet meer spreken. Zijn vrouw Violet (Gena Rowlands) staat aanvankelijk weigerachtig tegenover de hulp die Caroline komt bieden. Het feit dat Caroline niet uit de buurt komt, jong, blond én blank is, en een tatoeage heeft, zint haar helemaal niet. Luke weet Caroline te overtuigen om toch te blijven. Alle vorige hulpjes hebben immers het huis verlaten.

De reden wordt al snel duidelijk. Niet alleen blijkt Violet een ondraaglijk oud kreng te zijn, het grote huis kraakt en zucht onder de vreemde gebeurtenissen. Om alleen haar weg te vinden in het labyrint van de meer dan dertig kamers, krijgt Caroline een loper (vandaar de titel) van Violet. Die past op alle deuren, behalve op de zolderkamer. Als een maagd uit het sprookje van Blauwbaard wordt Caroline uiteraard net door die ene kamer aangetrokken. Wat zit erachter verborgen? Intussen gedraagt vooral de oude Ben zich vreemd: hij wil Caroline duidelijk maken dat er een groot gevaar op de loer ligt. En waarom zijn alle spiegels uit het huis verwijderd? En wat hebben Papa Justify en Mama Cecile met dit alles te maken? Zij waren negentig jaar geleden de bedienden van het huis, tot ze een gruwelijke dood stierven.

Skeleton Key is een film die van de eerste tot de laatste scène de regels van het genre respecteert en volgt. Ehren Kruger schreef het scenario wellicht met het handboek voor thrillers op de schoot. Regisseur Iain Softley (K-PAX) regisseert weinig subtiel en dus krijgen we het obligate onweer, de rammelende deurknoppen, lange steadycam-shots door de gangen, de halfnaakte douchescène, het licht dat uitvalt en op tijd en stond een valse boe-scène. Klinkt heel cliché, maar om de een of andere reden werkt het allemaal wél.

Het verhaal mag dan wel een aaneenschakeling van spannende scènes zijn, die worden wel prima geschraagd door sterke acteurs in sterke rollen en dat helpt om van The Skeleton Key een geloofwaardige en stevige thriller te maken. Kate Hudson speelt als Caroline een zorgzaam en intelligent meisje en vervalt dus niet in het domme blondjes-cliché. Zij zal niét zomaar in het donker de verkeerde kamer binnengaan. Gena Rowlands ontpopt zich als echtgenote Violet tot een echte bitch, terwijl John Hurt enkel met zijn gelaatsuitdrukking kan acteren. Zijn ogen vol doodsangst spreken boekdelen. Gelijk heeft hij, want dat er in het grote, krakende landhuis iets niet pluis is, is wel duidelijk. Wat het geheim is, geeft The Skeleton Key pas in de laatste minuten prijs. De bijna twee uur die daaraan vooraf gaan, zijn boeiend en spannend, maar helaas ook té doorsnee om van The Skeleton Key een onvervalste topper te maken.