Scarlett Johansson is de laatste maanden niet weg te slaan uit de bioscoop. De loftrompet van vorig jaar lijkt zich dit jaar reeds te verzilveren. Eerder dit jaar was ze te bewonderen in In Good Company met Topher Grace en met een beetje geluk kan je in de grotere bioscoopcomplexen momenteel kiezen tussen drie films waarin rising star Scarlett Johansson aan het werk is: Michael Bays’ The Island, aan de zijde van Travolta in A Love Song for Bobby Long en opnieuw romantisch verloren in A Good Woman. En daarmee is haar veroveringstocht nog verre van ten einde, want dit najaar zal ze ook te zien zijn in Match point, Woody Allens’ laatste vergrijp. Lang leve Scarlett!
In A Good Woman neemt ze de rol van Meg Windermere voor zich. Een zoveelste jong getrouwd en welgesteld naïef kind dat de kwetsbaarheid zelf verpersoonlijkt. Ze is net in het huwelijksbootje gestapt met Robert en ze lijken op het eerste gezicht een stabiel stel. Alles verandert wanneer Mrs. Erlynne (Helen Hunt) beslist om van Italië haar nieuwe thuishaven te maken. Een ware reputatie gaat Mrs. Erlynne vooraf, waardoor de roddelmachine al snel in een hogere versnelling wordt gezet. Wanneer Robert Windermere steeds meer in het gezelschap van Mrs. Erlynne wordt opgemerkt, gaat de bal aan het rollen. De geruchten bereiken Meg en ook zij begint te denken dat haar man er een affaire op nahoudt met Mrs. Erlynne. Maar in dat verraderlijk web van street-corner-gossip zou het best wel eens kunnen dat de waarheid nog steeds veraf is...
En zoals vermeld, is daarmee zeker niet alles gezegd. Zeker niet als je weet dat A Good Woman een adaptatie is van een toneelstuk van Oscar Wilde. Het verhaal van Lady Windermere's Fan wordt getransponeerd naar het Italië van de jaren ’30, waar de upperclass zich naar ouwe gewoonte verliest in een gemeen potje roddelen en geen enkel heilig kruisje gespaard wordt. Mike Barker is met A Good Woman niet de eerste die zich waagt aan een verfilming van een werk van Wilde. Wildes’ gedichten, romans en theaterstukken werden meermaals onder handen genomen en zowel zeer klassiek geïnterpreteerd als geactualiseerd naar de 21e eeuw. Eén van de meest bekende versies is waarschijnlijk An Ideal Husband van Oliver Parker. Maar ook het leven van Wilde zelf inspireerde. In 1997 besloot Brian Gilbert een biopic te maken met Stephen Fry als Oscar Wilde. En het verhaaltje is zeker nog niet ten einde, want twee adaptaties van The Picture of Dorian Gray zouden ons binnenkort moeten bereiken.
Regisseur Mike Barker kiest voor een eerder klassieke interpretatie en probeert zijn publiek te intrigeren door Oscar Wildes’ snedige one-liners te behouden en op solide acteerwerk te steunen. Wildes’ meesterlijke quotes (“I can resist everything except temptation”) vinden heden ten dage nog steeds weerklank en met Helen Hunt en Tom Wilkinson kan je niet anders dan gracieus schaatsen. Mike Barker redt zijn prent ook van het luchtledige door halverwege elegant de toonaard van de film te veranderen. Geslaagde keuzes die zich vertalen in een meer dan sympathiek film. Maar toch moeten we ook de meest kritische stemmen bijstaan. A Good Woman is uiteindelijk een zeer vrijblijvende verfilming die op alle vlakken wat gewicht mist om echt indruk te maken. Jammer, maar laten we toch niet vergeten wat A Good Woman dan wel is: een charmant filmpje dat ongetwijfeld elke druilerige dag weet op te fleuren. “Life is far too important a thing ever to talk seriously about,” zou Oscar Wilde daarop zeggen.
[START
INFO]
Titel: A Good Woman
Genre: Romantische
komedie
Speelduur: 93 min.
Regisseur: Mike
Barker
Acteurs: Helent Hunt, Scarlett Johansson, Tom Wilkinson, Mark
Umbers, Stephen Campbell Moore
[END
INFO]