NOCHNOI DOZOR (NIGHT WATCH)

De promotiecampagne die Fox voor Night Watch voert, is opvallend groots. Bij monde van Quentin Tarantino wordt de film vergeleken met de Lord of the Rings-trilogie en bij de krant vond je zowaar een spuitmasker met het logo van de film. Zoveel aandacht voor Night Watch is wel te begrijpen, want je maakt het niet elke dag mee dat een Russische film zoveel ophef maakt. Misschien hopen de Russen ook wel de nieuwe Japanners te worden, want naar verluidt zou Night Watch op de rol staan om een Amerikaanse remake te krijgen. Stof is er alvast genoeg. De boeken van Sergei Lukyanenko vormen een trilogie. Naast Night Watch kunnen we dus ook nog Day Watch en Dusk Watch verwachten.

De film start ergens in de veertiende eeuw. Twee groepen ridders staan tegenover elkaar: The Army of Light, vertegenwoordigers van het goede, en The Army of Darkness, een zootje ongeregeld dat weinig goeds met de mensheid van plan is. Het gevecht is gruwelijk en duurt lang en geen van beide kampen lijkt te kunnen winnen. Uit vrees om alle manschappen integraal te verliezen, sluiten de twee legers een pact: ze staken de strijd en zullen de komende eeuwen elkaar tolereren en proberen in balans te leven. Om te voorkomen dat de overeenkomst geschonden wordt, worden twee controle-eenheden opgericht: de Day Watch en de Night Watch.

Honderden jaren gaat het goed, maar in het hedendaagse Moskou is het hommeles. Er is immers sprake van een voorspelling die aankondigt dat iemand het evenwicht tussen licht en donker zal verstoren en die tijd lijkt aangebroken. Centrale figuur in Night Watch is Anton Gorodetsky (Konstantin Khabensky), een man met speciale gaven die een beetje tegen wil en dank tot de Night Watch behoort en dus in de gaten moet houden of de heksen, vampiers en tovenaars zich gedeisd houden. Dat lijkt niet helemaal het geval wanneer een jongetje achtervolgd wordt door een horde vampiers van de donkere zijde. Het jongetje blijkt immers een sleutelfiguur te zijn in de epische strijd die zich langzaam maar zeker in de duffe, donkere straten van Moskou zal ontbinden.

De Kazakse regisseur Timur Bekmambetov is bij ons een nobele onbekende, maar in Rusland is hij een gevierd videoclipregisseur. Hij regisseert Night Watch met peper in de broek. Dat zorgt voor een hyperkinetische film, een snelle montage en vooral een hippe, Amerikaanse look. Bekmambetov heeft goed gekeken naar Amerikaanse voorbeelden zoals The Matrix, Underworld en Blade en mixt die films in een nieuwe cocktail van geweld en actie. De speciale effecten vliegen te pas en te onpas om de oren. Uiteraard had Bekmambetov niet het budget van een grote Amerikaanse film en dus ogen de effecten vaak goedkoop en rommelig, maar het jeugdig enthousiasme waarmee de regisseur te werk gaat, werkt vaak aanstekelijk. Het is alsof hij maar geen genoeg krijgt van de nieuwe speeltjes die hij allemaal wil uittesten. Bekmambetov heeft ook een bizarre voorliefde voor onmogelijke shots. Als iemand op een deurbel drukt, gaan we met de camera doorheen de bel, door de deur en muur, om uiteindelijk bij de bel uit te komen. Het meest bizarre voorbeeld is wel een nagel die loskomt uit een vliegtuig en die we in zijn val naar beneden volgen, tot in het kopje koffie van een vrouw.

Timur Bekmambetov de nieuwe Quentin Tarantino noemen is echter zwaar overdreven en Night Watch zelf is zéker niet de nieuwe Matrix, laat staan de nieuwe Lord of the Rings. Kunnen we de visuele knulligheid nog met de mantel der liefde bedekken, dan valt er minder begrip op te brengen voor het onsamenhangende verhaal. Sergei Lukyanenko bewerkte met de hulp van regisseur Bekmambetov zelf zijn lijvige roman, maar verliest zich in oeverloze details en zijsprongen, zodat het geheel af en toe erg moeilijk is om te volgen. Lukyanenko moet duidelijk op een cursus scenarioschrijven: hij heeft de ideeën en het verhaal, maar hij moet nog leren hoe die aan een publiek te vertellen. De man heeft lak aan karaktertekening of verhaalontwikkeling en dat maakt van Night Watch maar een verwarrende bedoening. Er is dan ook veel kans dat we deze momenteel zo hippe film al vergeten zijn wanneer deel 2 en 3 in de zalen komen.